Onze 7-daagse roadtrip van Toronto naar New York
In dit reisverslag neem ik je mee op een 7-daagse roadtrip van Toronto naar de Niagara Falls en dan de grens over naar de staat Pennsylvania. Vervolgens via Gettysburg, de Great Falls naar Washington DC en uiteindelijk New York. De reis vond plaats in oktober 2022, zeg maar Indian Summer want de herfstkleuren waren fantastisch en de zon scheen volop. Ik reisde samen met mijn gezin, we waren dus met z’n vieren.
Het vliegticket
Via Chaser was het eenvoudig om het vliegticket te boeken voor onder de 400 euro, van Amsterdam naar Toronto ging met een stopover in Detroit en vervolgens vanaf New York weer terug met een stopover in Londen. Kiezen voor een stopover is niet altijd prettig maar zorgt er wel voor dat je ticket zo’n 200 euro goedkoper is. Dus als je reisgezelschap uit 4 personen bestaat loont het zich wel.
We maakten dus een stop in Detroit waar we door de douane moesten en dus het ESTA visum nodig hadden. We kregen een stempel met transit en konden weer door naar de vertrekhal. Hierna volgde de vlucht naar Canada waarvoor we het ETA visum hadden aangevraagd. Bij aankomst moesten we langs een computer om de paspoorten in te lezen en toen konden we door. We verbleven in een hotel vlak bij het vliegveld Toronto Pearson. Een gratis shuttle pikte ons op.
Toronto
Na een heerlijke lunch gaan wij in de ochtend de stad verkennen. Maar hoe kom je dan makkelijk de stad in? Het openbaar vervoer is 25 kilometer buiten de stad ook niet alles. De oplossing hiervoor gebruikten is de LYFT-app, een soort Uber app die in Canada wel populair is. Super snel en met een groep ook nog goedkoper dan het OV. De vriendelijke chauffeur dropt ons midden in het centrum bij het Union treinstation.
Bij aankomst zijn we overrompeld door de hoge gebouwen. Vooral veel nieuwe gebouwen staan te blinken in de zon. We voelen ons erg klein en lopen de stad in die nog wakker moet worden. We duiken de passage Brookfield Place in waar zich de ijshockey Hall of Fame bevindt, de nationale sport van Canada.
Berczy Park en de Hondenfontein
Daarna lopen naar het Berczy park met een erg grappige hondenfontein. De ronde fontein staat vol met beelden van verschillende hondenrassen die allemaal wat spugen, de Berczy Park Dog Fountain.
Gooderham of Flatiron Building
Ook Toronto heeft zijn eigen Flatiron Building ofwel Gooderham Building. Een gebouw dat slank op een scherpe punt van twee wegen gebouwd is. Deze versie staat met de achterkant tegen het Derzy Park aan. Het bakstenen gebouw stamt uit 1892. We zien dergelijke gebouwen ook in Manhattan terug.
St. Lawrence Marketl
We zijn nu duidelijk in een wat ouder authentiek stukje Toronto beland met wat oude gevels en een stukje verderop de St. Lawrence Market. Het is er gezellig druk en diverse verse waren worden er verkocht. Ook zijn er wat toeristenwinkeltjes en ik koop er mijn Canadees vlag als batch voor op mijn rugzak.
The Cathedral Church of St. James
Als we van de markthal terug lopen valt er toch kort een buitje, het valt reuze mee dus lopen we verder naar de Cathedral Church of St. James. We kunnen niet naar binnen en stellen ons tevreden met een foto van de buitenkant.
Dan gaan we weer richting het modernere deel en drinken een bak koffie in een cafétje. Als ik in het eenvoudige etablissement de weg naar het toilet vraag kom ik via de achterdeur uit op het toilet van het erg luxueuze The Omni King Edward Hotel, verrassend.
Toronto Old & New City Hall
We lopen een paar blokken door en zien dan het oude stadhuis Toronto uit 1899. De bouw duurde destijds 10 jaar. Een erg mooi statig oud gebouw.
Waarschijnlijk was het oude gebouw veel te klein want links achter het oude stadhuis is een nieuwe moderne variant gebouwd in 1965. Kenmerkend hier is het Toronto Sign wat er voor staat.
Toronto Eaton Centre
Rechts van het nieuwe stadhuis bevindt zich een enorm groot winkelcentrum. Overdekt en over meerdere verdiepingen is er alles te koop. Ik kan me voorstellen het in de winterdag prettig is te shoppen binnen in zo’n groot winkelcentrum in plaats van buiten in de gure kou.
Yonge-Dundas Square
Aan de achterzijde van Eaton Centre lopen we er weer uit en geraken op het Yonge-Dundas Square. Een pleintje met rondom flitsende reclameborden, het Times Square van Toronto. Een warming up voor ons bezoek aan New York later in de week.
Ward’ s Island / Toronto Island Park en de skyline
Hierna pakken we de metro en gaan terug naar het Union station omdat we even met de boot het water op willen. Vanaf het station lopen we naar de Jack Layton Ferry Terminal en pakken de veerboot naar het War Eiland. Ward’s Island is een heerlijke plek om tussen de prachtige bossen en authentieke houten huizen te wandelen. Als je het eiland oversteekt kom je op het strand, Ward’s Island Beach uit, waar je uitzicht hebt over het oneindig grote Lake Ontario.
Maar bovenal is een trip op de ferry de moeite vanwege het prachtige uitzicht op de indrukwekkende skyline van Toronto. Vanaf de ferry maak ik best wel veel foto’s. Na een korte wandeling gaan we weer terug naar de stad. Het waait stevig en de golven slaan af en toe over het dek heen.
De CN Tower en het Roundhouse Park
Vanaf de ferry wandelen we verder naar de CN Tower. Het meest bekende bouwwerk van Toronto. De CN staat voor Canadian National. De CN Tower is 553 meter hoog en was daarmee tot 2007 het hoogste vrijstaande bouwwerk ter wereld. De toren is min of meer uit prestige in 1976 gebouwd door de Canadese Spoorwegen. Pas in 1995 werd de toren voor toerisme geschikt. Op een hoogte van 350 meter kan men nu via glazen vloeren naar beneden kijken. Vanaf het eerste platform kun je nog hoger naar de SkyPod welke 447 meter hoog is. De prijs liegt er ook niet om, $43-$57 voor een ticket. Wij sloegen een bezoek aan de toren over.
Naast de toren zijn nog meer attracties. Zo is er een bijzonder mooie onderwaterwereld te bewonderen in het Ripley Aquarium. Tegenover de toren ligt het Canadese Spoorwegmuseum met buiten een aantal locs opgesteld en een werkende draaischijf voor de locs.
The Distillery Historic District
Daarna nemen we de taxi naar het The Distillery Historic District. Een oude buurt waar de Gooderham & Worts Distillery gevestigd waren. De typisch uit baksteen opgetrokken industriële panden zijn uniek en hadden een belangrijke rol in de stad. Het is ook bijzonder dat deze architectuur bewaard is gebleven. Nu zijn er hippe bars en restaurantjes gevestigd en kleine kunstwinkeltjes, kortom een leuk artistiek uitgaansgebied. Tijdens de kerstdagen verandert het gebied in een kerstmarkt.
Tegen de avond gaan we nog even terug naar Yonge-Dundas Square en het winkelcentrum. Dan lopen we richting het zuiden waar Chinatown begint. Hier nemen we de taxi weer terug naar het hotel.
Niagara Falls en de stad Niagara
De volgende ochtend gaan we weer met de taxi naar het Union station in Toronto waar we om 9.30h de bus naar de stad Niagara pakken, nog steeds in Canada. De bus had ik thuis al gereserveerd via Megabus en dat is maar goed ook want hij zat vol. De tocht van 130 kilometer duurt een kleine twee uur. Onderweg genieten we al van de prachtige bonte kleuren van het herfstblad aan de vele loofbomen. We stappen uit bij het busstation en nemen de taxi naar ons hotel in het centrum van de stad Niagara.
Na onze koffers gedropt te hebben wandelen we meteen de stad in en worden we overvallen door de waanzinnige gekte rondom de Niagara Falls. Het centrum van Niagara is omgetoverd tot één grote kermis. Veel spookhuizen, gokhallen met computergames, een reuzenrad, een achtbaan boven op de Burger King en veel gekke gebouwen. Hier kun je je wel vermaken als het moet.
Maar eerst eten we een hapje bij het Hard Rock Café waar we schrikken van de hoge rekening.
American Falls
Na het eten lopen we dan eindelijk via het park van Oakes Garden naar de rand van de kloof. Hier zien de waterval aan de Amerikaanse zijde, the American Falls, met links ervan de brug en het uitkijkplatform. Het is inderdaad indrukwekkend.
De rivier Niagara
De Niagara stroomt ongeveer 58 kilometer van Lake Erie naar Lake Ontario, waarbij het natuurlijke grens vormt tussen de Verenigde Staten en Canada. De rivier kenmerkt zich door enorme hoeveelheden water, 5.720 kubieke meter per seconde en plaatselijke zeer hoge stroomsnelheden van 8 m/s. De rivier is benedenstroom plaatselijk 65m diep en vriest nooit dicht… echter is de stroom vaak geblokkeerd geweest door opstuwend ijs door wind vanuit het Lake Ontario.
Dan lopen we verder naar het zuiden en zien we dat je hier allerlei activiteiten kunt doen. Bootje varen, zipline, achter de Falls wandelen, met een heli boven de Falls vliegen etc.. De bootjes zijn populair, met een knal roze poncho aan vaar je dan naar het begin van de watervallen waar je uiteraard nat wordt van het opspattend water. Zelfs bovenlangs wordt je al een beetje nat van de waterwolk.
Reguleren waterval en waterkrachtcentrales
Wist je dat de hoeveelheid water in de Niagara Falls gereguleerd worden door hydraulische schuiven in de bovenstroom? Een grote hoeveelheid water wordt namelijk omgeleid door tunnels naar de noordelijker gelegen waterkrachtcentrales. Er zijn dan ook afspraken gemaakt over hoeveel water er omgeleid mag worden en wanneer. Hoeveel water moet er via de Falls afstromen om de waterval spectaculair te houden en het toerisme in stand te houden.
Aan de Canadese zijde bevindt zich het Sir Adam Beck Hydroelectric Power Stations, goed voor 2000MW, aan de Amerikaanse zijde de Robert Moses Niagara Power Plant goed voor 2500 MW.
De Horseshoe Falls – Hoefijzerwatervallen
Aan de Canadese kant loopt een strak geasfalteerd wandelpad helemaal langs de kloof op tot aan het begin van de watervallen. Het is er druk met een allergaartje aan mensen die allemaal foto’s aan het maken zijn, wij ook. Uiteindelijk komen we uit bij de Horseshoe Falls. In een hoefijzervorm stort het water onafgebroken naar beneden. Met wat geduld kunnen we vooraan staan en zien het water vlak voor onze neus de diepte in storten. Het is prachtig en indrukwekkend om te zien. De foto’s spreken voor zich.
De Kilimanjaro versus de Niagara Falls ?
Bij de watervallen had ik afgesproken met Gab en Michelle uit de Verenigde Staten. Zij wonen vlak over de grens en samen heb ik met hun in 2019 de Kilimanjaro beklommen. Het is zondagmiddag, ze hoeven niet te werken, en zodoende was het makkelijker om hier af te spreken. Samen genieten we van de watervallen, drinken koffie en kletsen gezellig bij. Aan het eind van de middag nemen we weer afscheid.
Als we na veel genieten alles in ons opgenomen hebben wandelen we terug richting het centrum van Niagara en strijken neer bij een Italiaans restaurant waarvan we het idee hadden dat de Italianen al lang niet meer in hun geboorteland pasta gegeten hadden. De spaghetti leek wel tomatensoep met vermicelli waarbij we de “soepballen” per stuk moesten bestellen. Hierna storten we ons ook in het kermisgeweld en huren voor een uur met ons gezin een bowlingbaan af. Het was erg gezellig.
De grens over via de Rainbow Bridge
De volgende ochtend wandelen we naar de Rainbow Bridge die de grensovergang vormt met de Verenigde Staten. Midden op de brug is de grens en doet me sterk denken aan de Netflix serie “the Bridge”.
De controle bij de vriendelijke douanebeambte loopt soepel waarna we met het koffertje aan de hand nog even naar de American Watervallen lopen. Bij het Prospect Point Observation Point genieten we weer net zoveel van het natuurgeweld maar ook van de prachtige herfstkleuren.
Iets stroomopwaarts zien we de stroomversnellingen in de rivier. Je ziet de watermassa over een hoogteverschil van enkele meters in kracht toenemen om vervolgens de diepte in te storten. We steken nog even de brug over en houden het dan voor gezien.
We maken hier gebruik van de Uber app en bestellen een taxi naar Buffalo Airport voor circa $40, de beste optie voor 4 personen. Het vliegveld was de enige locatie waar ik een auto kon huren die ik in New York weer in kon leveren. De rit is dik 30 kilometer. Als alternatief voor de rit voor als je bijvoorbeeld alleen reist is de rechtstreekse bus voor $19. Nog goedkoper maar veel langzamer is het lokale OV; je rijdt dan eerst het centrum van Buffalo in om via een overstap naar het vliegveld door te reizen.
Na de formaliteiten voor de autohuur afgerond te hebben kunnen we na het instellen van de navigatie eindelijk de weg op. De echte roadtrip kan nu beginnen !
Van Buffalo naar Washington DC
Onze eerste stop is in het mooie plaatsje Batavia waar kennissen va mij wonen. Zij zijn helaas aan het werk maar dat weerhoud ons er niet van toch even door het stadje te rijden. De huisjes zijn prachtig van hout en de herfstkleuren maken het plaatje af. We stoppen voor een foute lunch bij Denny’s, één van de grote ketens die niet bepaald bekend staan om kwaliteit maar voor kwantiteit met veel calorieën. Hierna rijden we richting het zuiden waar de heuvels van het Allegheny Plateau steeds hoger worden.
Finger Lakes
Waren we verder naar het oosten gereden dan zouden we bij de bekende Finger lakes uitgekomen zijn. Meren strekken zich langwerpig uit naar het noorden die op de kaart met een beetje verbeelding op vingers lijken. Erg bevinden tal van kloven zoals de Glen Creek bij Watkins en diverse mooie watervallen zoals de Taughannock Falls.
Wij moeten naar het zuiden en volgen de Highway 390 en 86 richting Williamsport en Harrisburg. De natuur is fantastisch. De vele loofbomen kleuren zo half oktober geel, rood, bruin en groen. Een ware bonte pracht. We zien helaas ook regelmatig aangereden wild langs de weg liggen zoals herten en wasbeertje. Bij Savona gaan we een klein stukje “weg van de snelweg” om de leuke huisjes wat rustiger te aanschouwen. Ook de kerkhoven zijn hier indrukwekkend en anders dan bij ons.
Na enige tijd rijden passeren we de staatsgrens van New York met Pennsylvania. We stoppen bij de parkeerplaats van het Tioga County Rest Area. Hier is een mooi uitzichtpunt over de vallei en het nabij gelegen Tioga Reservoir.
Langzaam begint het donker te worden en wordt ook de Highway steeds meer een gewone autoweg met steeds meer verkeer. Ofwel, we komen langzaam in de buurt van Harrisburg. Uiteindelijk stuurt de navigatie me dwars door de stad waarna we de Susquehanna River over één van de vele bruggen oversteken en bij ons hotel uitkomen. We checken in en laten het avondprogramma aan de jeugd over: een Walmart Supercenter bezoeken ! De grootste lol hebben de kids als ze een elektrische winkelwagen te pakken krijgen en door de winkel scheuren.
Gettysburg
Als we in de ochtend de gordijnen openen straalt het zonnetje al probeert de boel na een koude nacht op te warmen. We ontbijten, checken uit en gaan op weg naar het zuidelijker gelegen Gettysburg en daarna richting Washington DC.
Gettysburg is een stadje met voor Amerikaanse begrippen een enorme rijke historie. Elk kind zal tijdens zijn geschiedenislessen te horen krijgen wat zich hier in 1863 afspeelde. Gettysburg was namelijk het toneel van de alles beslissende veldslag in de Amerikaanse burgeroorlog, de Slag bij Gettysburg. De legers van de zuidelijke staten (Geconfedereerde Staten , Army of Northern Virginia) stonden tegenover de legers van de noordelijke staten (Verenigde Staten, Army of the Potomac). De afschaffing van de slavernij was het belangrijkste geschilpunt. De noordelijke staten bestuurt door Abraham Lincoln beslechte de slag in hun voordeel.
In Gettysburg wordt je heden ten dage overal aan de slag herinnerd, er zijn diverse musea en bezoekerscentrums. Ga je de velden op dan zie je overal monumenten, kanonnen en andere gedenktekens staan. Je zou er dagen kunnen doorbrengen als je alles wilt bezoeken. Wij houden het bij een korte stop.
De Great Falls
Na ons bezoek aan de slagvelden van Gettysburg rijden we verder naar het zuiden en steken de staatsgrens over naar Maryland. We passeren Frederick en nemen even later als we al onder de rook van Washington DC zijn de afslag naar het Chesapeak en Ohio Canal National Historical Park.
Het Chesapeak en Ohio Canal (C&O canal)
Het C&O kanaal is 300 kilometer lang en loopt parallel aan de Potomac rivier van Cumberland naar Washington DC. Het kanaal is aangelegd in de periode 1828-1836. Met sluizen wordt 185 meter hoogteverschil overbrugd en met aquaducten kruist het zijrivieren. Het doel van het kanaal was kolentransport. Sinds 1971 is het een historisch monument.
Op de plek die wij gaan bezoeken bevindt zich een stevige stroomversnelling in de rivier Potomac, beter bekend als de Great Falls. Wij wandelen het park in met bijzonder flora en fauna en steken het C&O kanaal over. Uiteindelijk zien we de mooie waterval.
Washington DC
Washington DC
Na de perikelen van de verkiezingen rondom het Capitool en na het zien van de Netflix-series House of Cards en Homeland waren we genoeg geïnspireerd en geïnteresseerd om Washington DC mee te nemen op onze roadtrip. De bedoeling is dan ook enkel de bekende gebouwen te bezoeken en de stad verder laten voor wat het is.
Memorials
Via de westkant, Virginië, rijden we de stad in en parkeren in de buurt van het Lincoln Memorial. We wandelen eerst naar het zuiden en komen uit bij het Franklin Delano Roosevelt Memorial. Indrukwekkend veel en groots met mooie wijze spreuken en watervallen.
Dan wandelen we verder langs het water van het Tidal Basis op richting het Jefferson Memorial. Ook al weer zo’n enorm gebouw, erg groot met een klassieke Romeinse koepel maar helaas deels in de steigers.
We volgen de oevers verder en buigen dan af richting het United States Holocaust Memorial Museum. Wij gingen niet naar binnen maar volgens de beschrijvingen en plaatjes is het een prachtig indrukwekkend museum met veel beeldmateriaal.
Washington Monument
Dan zien we voor ons het gigantische 196 meter hoge Washington Monument. De bouw is gestart in 1848 en mede door de burgeroorlog was de obelisk pas voltooid in 1884. Hierdoor zijn er verschillen zichtbaar (op foto) in gebruikt bouwmateriaal. De Obelisk kun je betreden en met een lift naar de top gaan waar je door kleine raampjes naar buiten kunt kijken. Vanaf de Obelisk die op een heuvel ligt heb je uitzicht op het Witte Huis, het Capitool (2,5 kilometer verderop !) en het Lincoln Memorial.
Het Witte Huis
We dalen de heuvel af richting het Witte Huis. Alles is groot en zo ook de afstanden. Dus na weer een stuk wandelen om “The Ellipse” heen staan we dan voor de hekken van het Witte Huis, tenminste, op afstand van de hekken die de straat van de tuin van het Witte Huis scheidt en enkele honderden meters daarachter inderdaad het residentiële gebouw van de president. De westelijke en oostelijke vleugels zijn door de bomen niet echt zichtbaar. De echte “oval office” zit namelijk in de west vleugel. Het bezoek is eigenlijk één grote teleurstelling, je kijkt alleen maar tegen de hekken aan. Er wordt niet eens een gratis bakje koffie verstrekt namens de president 🙂
WOII memorial
Bij een mobiele verkoopkraam scoren we maar een broodjes worst en een bak koffie en wandelen dan richting het grote en mooie Wereldoorlog II Memorial. De Amerikanen hebben destijds over de hele wereld, van de Pacific tot de Middellandse zee en natuurlijk Nederland, hun troepen ingezet om de Japanners en Duitsers te verslaan.
Lincoln Memorial
Laatste hoogtepunt op onze wandeling is het Lincoln Memorial. Een groot statig gebouw met een flinke trapopgang en wederom in Griekse bouwstijl uit de oudheid. Binnen staat een groot beeld van Abraham Lincoln, inscripties, schilderingen en een souvenirshop.
Het uitzicht vanaf de trappen is natuurlijk wereldberoemd met de vijver en de obelisk op de achtergrond. Hier werden diverse speeches gehouden waaronder de woorden van Martin Luther King in 1963 met: “I have a dream“.
Er staan nog meer indrukkende monumenten zoals die van de Vietnam Oorlog maar die hebben we niet meer aangedaan.
Arlington Nationaal Kerkhof
We stappen na onze wandeling weer in de auto en steken de rivier over om nog snel voor sluitingstijd het Arlington Nationale kerkhof te bezoeken. Op dit kerkhof liggen duizenden mensen begraven die de staat gediend hebben zoals soldaten en ambassadeurs. Het beroemdste graf is wel die van John F. Kennedy. Indrukwekkend is sowieso de grootte van Arlington. Parkeren in een parkeergarage, een pendeltreintje, verkeersregelaars, vele tuinmannen en ander personeel voor de ceremoniële eer aan de overleden waaronder het Graf van de Onbekende Soldaat. Wij bezochten het graf van Kennedy en verdwaalden rond op zoek naar de Tombe voor de wachtwissel (zo groot dus).
United States Capitol
Het gebouw van waaruit de Amerikaanse regering het land bestuurt hadden wij alleen nog maar van afstand gezien. We stappen in de auto en besluiten om er nog even naar toe te rijden. Het Capitool, bekend nog van de bestormingsbeelden, ligt mooi in de avondzon. Er zijn inmiddels hekken geplaatst en de gevel staat in de steigers maar het is wel leuk om er toch even voor gestaan te hebben.
Daarna proberen in de avonddrukte de stad uit te rijden. Wij overnachten ergens tussen Baltimore en Philadelphia zodat we morgen niet al te ver hoeven rijden richting New York.
New York
Over Highway 95 rijden we in de ochtend naar het noorden, naar New York. Hoe dichter we bij de stad komen hoe drukker het wordt. Dan nemen we op een ingewikkeld knooppunt de afslag richting Brooklyn. We steken de gigantische hangbrug, de Verrazzano-Narrows Bridge en komen in Brooklyn aan.
Verrazzano-Narrows Bridge
De Verrazzano-Narrows Bridge is vernoemd naar de ontdekkingsreiziger Janus Verrazanus of Giovanni da Verrazzano. De 4.176 kilometer lange brug werd geopend in 1964 en overspant de Upper Bay welke toegang verschaft tot de havens van New York. De pylonen zijn maar liefst 211 meter hoog.
Wij rijden eerst naar Coney Island. Daar willen we in de ochtendzon even over de boulevard langs de zee wandelen en een bak koffie scoren. Coney Island is een typische vrijetijdspark met kermis attracties zoals oude rammelde achtbanen, schommels en draaimolens. In deze tijd van het jaar is alles gesloten en krijgt het een nieuwe lik verf. Ook veel kraampjes op de boulevard zijn nog gesloten. We zijn er dus zo uitgekeken.
Aankomst hotel en naar de metro.
Dan rijden we verder naar JFK Airport alwaar we eerst de huurauto inleveren. Die kunnen we in de stad toch niet gebruiken. Van daaruit bestellen we een Uber taxi naar ons hotel, het Best Western Jamaica Inn. Het hotel ligt vlak bij het Brairwood metrostation en zal onze uitvalsbasis zijn de komende 3 dagen. Na het inchecken maken we ons meteen klaar om de stad in te gaan. We kopen voor $32 een weekkaart voor de metro (want dat is de goedkoopste optie), en rijden met lijn F naar Manhattan.
Check de video hoe je de metrokaart bij de automaat besteld.
De rit duurt circa 45 minuten, we stappen uit bij Rockefeller. Tja en als je dan bovengronds komt dan kijk je de eerste keer de ogen uit, en vooral ook omhoog.
De eerste kennismaking met New York
En zo gaan we dus de stad verkennen. Van de 6th avenue naar de 5th Avenue, langs de St.Patricks Cathedral, de Lego Winkel en de Microsoft Store op, richting de Trump Tower en de Apple Store. Veel bekende dingen, “net als in de film” en alles is groots. Onze zintuigen worden aan alle kanten geprikkeld. Even bijkomen dus in het Central Parc.
Times Square
Na een hapje eten is het al donker en lopen we door de 7th Avenue richting Times Square. Voor mensen die hoog sensitieve zijn niet de beste plek om rond te wandelen. Overal hangen gigantisch verlichte en bewegende reclame borden aan de gevel, veel verkeer, veel geluiden en overal mensen. Gelukkig hebben ze en tribune gebouwd waar je even rustig kunt gaan zitten om de boel op je in te laten werken.
Vanaf Times Square lopen we Broadway in, zo’n beetje de enige straat in dit deel van Manhattan dat schuin door het blokkenpatroon van wegen loopt. Een aantal blokken verder komen we bij Macy’s uit. Een hele grote Bijenkorf zullen we maar zeggen waar alle luxe artikelen te koop zijn. Dan gaan we weer naar de metro en terug naar ons hotel.
Donderdag, de stad verkennen
Met de metro gaan we vandaag eerst naar station High Street – Brooklyn Bridge. Via Middagh Street lopen we richting Squibb Park en via de Squibb Park Bridge richting het water. Al lopend langs het water hebben we prachtig uitzicht op Lower Manhattan en de Brooklyn Bridge.
Dumbo met de Brooklyn en Manhattan Bridge
We lopen onder de Brooklyn Bridge door en komen uit bij Janes Carousel, een draaimolen. Hierachter is een winkelcentrumpje waar we naar binnen gaan en boven op het terras een grootser uitzicht hebben op de prachtige brug uit 1883.
Hier hebben we ook zicht op de Manhattan Bridge uit 1909, een stalen dubbeldeks verkeer- en spoorbrug, waar ontzettend veel lawaai vanaf komt als een trein passeert.
We wandelen nog even door Dumbo (de naam van de wijk) en zien het Dumbo sign onder de brug staan, niet bijzonder. Dan gaan we de hoek om komen dan in de Washington Street uit waar het beroemde doorkijkje op de Manhattan Brug-pyloon zich bevindt. Ook wij maken er natuurlijk de foto. Een eind verderop is de trapopgang naar het voetpad over de Brooklyn Bridge, een must en een belangrijke toeristische trekpleister, wandelen over de brug. Het is druk op het pad waar ook wat souvenir-kraampjes zijn. Fietsers mogen tegenwoordig niet meer op dit bovendek. Links- en rechtonder zien we het verkeer de brug oversteken.
Lower Manhattan
We wandelen de brug over en komen dan uit in Lower Manhattan. Hier gaan we linksaf naar de Fulton Street waar we wat eten. We lopen de straat uit en komen in de oude havenbuurt uit bij het Titanic Memorial Park. We denken dat Manhattan alleen maar hoogbouw is maar daar vergissen we ons in. Overal staan nog oude panden uit de vorige eeuw, vaak ingeklemd tussen de hoge gebouwen. Uiteindelijk komen we uit bij Pier 17, een uitgaansgebied met uitzicht op de bruggen, Manhattan en een aantal mooie oude schepen.
Wall Street en oude gebouwen
Vanaf de kade lopen we Wall Street in en nemen wat zijstraatjes naar oude panden die ondanks dat ze vrij groot zijn in het niet vallen bij de grote buren. Een nadeel van deze wolkenkrabbers is dat de zon niet meer in de straten kan schijnen.
Manhattanhenge of Manhattan-zonnewende
is een vier keer per jaar optredend verschijnsel waarbij de zonsondergang dan wel de zonsopkomst te zien is vanuit de oost-west gerichte straten (de streets) van Manhattan in New York. De zon schijnt dan recht door het stratenblok. Dit fenomeen is zichtbaar bij de straten uit het Commissioners’ Plan van 1811, deze straten zijn aangelegd onder een hoek van 28,9 graden ten opzichte van de oost-westlijn. Deze lichtval doet zich bij de zonsondergang voor op of nabij 28 mei en 13 juli, bij de zonsopkomst is dat 5 december en 8 januari. Deze tijdstippen liggen rond de beide zonnewendes in het jaar (respectievelijk de juniwende en de decemberwende) (Bron wikipedia).
Uiteindelijk komen we in Stone Street uit wat op een echte gezellige Europees uitgaansstraat lijkt. Oude bescheiden pandjes, gezellig versierd en autovrij. De architectuur is een mengelmoes van vanalles.
We lopen nu richting de waterkant naar het New Amsterdam Plein. Hier staat de kerk “Our lady of the Rosary”. De kerk had rond 1900 de missie Ierse vrouwelijke immigranten op te vangen die verder geen familie of onderkomen hadden bij aankomst. Dit is ook de plek waar de gratis ferry naar Staten Island vertrekt, dat doen we morgen.
Charging Bull en de Fearless Girl
Voor nu lopen we even langs de waterkant op, door het Battery Park en langs het Castle Clinton uit 1808. Van hieruit wandelen we Broadway weer in waar aan het begin de Charging Bull staat. De oorsprong en locatie van de stier kent een hele geschiedenis. Er heerst ook een mythe rondom het betasten van zijn testikels, dat zou geluk brengen. Ik blijf er van af en maak er alleen een foto van.
Daarna lopen we naar de Stock Exchange beurs waar de Fearless Girl onverschrokken toekijkt. Een tijd lang stond het meisje oog in oog met de Charging Bull maar het beeldje werd verplaatst door allerlei bezwaren. We lopen langs de beurs op en gaan via Wallstreet weer terug naar Broadway waar de Trinity Church tussen de hoge gebouwen zijn best staat te doen.
9/11 Memorial
We lopen nog een stukje door Broadway en slaan dan linksaf naar de locatie van de verwoeste Twin Towers. In enorme gaten zijn 2 indrukwekkende en identiek bassins gemaakt met watervallen die het instorten van de torens symboliseren. Op de randen staan alle namen van slachtoffers. Een plek waar je stil van wordt en ook even je gedachten moet laten gaan naar het moment van de aanslagen op 9/11 2001. Als 50 plussers staat alles nog helder op ons netvlies van wat er gebeurd is. Onze kinderen kennen het alleen van horen zeggen en televisie. Gelukkig is er een prachtig en indrukwekkend 9/11 Museum waar ook deze generatie zich kan laten informeren.
One World en Oculus
Met de instorting van het World Trade Centre werden nog meer gebouwen verwoest en ook het metrostation WTC Cortlandt. Op de plek naast de ingestorte Noord Toren verrees het One World Trade Centre, met 541 meter het hoogste gebouw van New York (2022). Het metrostation werd grondig herbouwd. De architect Calatrave werd ingevlogen voor een flitsend ontwerp in de vorm van een soort vogel of skelet als enorme stationshal. Ook het metronetwerk werd uitgebreid met een lijn / tunnel naar New Jersey.
Na ons bezoek aan de Oculus besloten we nog naar het Flatirion gebouw te gaan, een hoog slank gebouw op de spitse kruising van Broadway en 5th Avenue maar deze stond helaas in de steigers. Daarna zijn we naar Chinatown gegaan om vandaag eens een keer geen hamburger te eten maar iets Aziatisch met rijst. Even wanen wij ons in Bangkok.
Vrijdag – Top of the Rocks
We hebben weer een hele dag voor ons om de stad te verkennen en één van de musts is een rooftop / observatiedek bezoeken. Alhoewel je onder de $35 nergens meer fatsoenlijk naar boven kunt moeten we de keuze zorgvuldig maken. Wordt the Empire Building, the Edge of Summit One Vanderbilt? Na wat wikken en wegen kozen wij voor Top of the Rock op het Rockenfeller Center. Voor iedereen persoonlijk hoe je de keuze maakt, wel geen glas, welk uitzicht op Manhattan, zonnestand, met of zonder museum of andere beleving?
Top of de Rocks dus; zonder reservering gingen we op de zonnige vrijdagmorgen op pad. Er was geen rij dus we konden meteen door. Eerst werd er nog een foto van ons gemaakt zittend op een stalen balk voor een green screen. Hierop werd de originele achtergrond van de beroemde foto geprojecteerd met lunchende bouwvakkers op hoogte, waarna we de foto konden kopen. Al wachten op de lift naar boven kregen we nog een interessante video over de geschiedenis van het gebouw gepresenteerd. Het gebouw is al jaren het centrum van radio en televisie. Het ademt deels nog de tijd van toen uit.
We zijn overrompeld door het geweldige uitzicht en de grootte van de stad. Het is oktober maar boven op het dak kunnen we in een T-shirt vertoeven, het is windstil. Ik denk dat we wel een uur boven geweest zijn, zo mooi!
Op zoek naar oude buurten
Na ons bezoek aan het Rockefeller Center willen we een rustige wijk opzoeken voor een lunch. Zo’n wijk met oude gebouwen en veel trappen aan de gevels. We gaan hiervoor naar de wijk Oekraïne Village. Vanaf metro station Astor PI lopen we naar het zuidwesten. We zien inderdaad veel van deze gebouwen maar ook straten met bomen in de trottoirs. We belanden uiteindelijk bij het Oekraïense café Veselka.
Het Vrijheidsbeeld
Omdat het vele lopen de laatste dagen langzaam zijn tol begint te eisen kiezen we voor een relaxt middagprogrammaatje en stappen op de gratis ferry naar Staten Island. De ferry is een leuk alternatief om Manhattan vanaf het water te bekijken en om het Vrijheidsbeeld van dich(ter)bij te aanschouwen. Het is niet dat de boot er vlak langs op vaart maar met de telelens lukt het me wel een mooie foto te maken. De ferry vertrekt vanaf Lower Manhattan bij de Whitehall Terminal (metrostation Whitehall st), kies voor het rustige benedendek (autodek) voor het besten zicht.
Wil je echt even het beeld bezoeken dan is een boottocht naar het eiland in combinatie met Ellis Island aan te bevelen, weliswaar een duurdere optie die iets meer tijd in beslag neemt maar wel beter dan de ferry.
The Edge en de Vessel
Na onze boottocht nemen we de metro naar station 7 Av/W 31 St. Van hieruit wandelen we naar het westen, langs de grote stationshal op en dan tussen de hoge gebouwen door naar Hudson Yards. Hier staan een aantal blinkende wolkenkrabbers waar je eigenlijk snel op uitgekeken bent. De bekendste is Edge met het nieuwste en hoogste observatiedek met glazen bodem op 336 meter hoogte.
Een ander bijzonder bouwwerk is de Vessel. Een wandelpad met 16 verdiepingen en 80 uitkijkplatforms gesitueerd tussen de nieuwe wolkenkrabbers.
High Line en Little Island
Vanuit Hudson Yards kun je via de oude bovengrondse metrolijn naar het zuiden wandelen, de High Line genaamd. Het tracé is omgebouwd tot een wandelpad met veel groen en loopt helemaal tot de Gansevoort Street, hier en daar dwars door gebouwen heen. Tussentijds kun je er met trappen vanaf en wanneer je dat bij de 14th Street doet en naar het water wandelt kom je bij een bijzonder kunstzinnig parkeiland uit; Little Island.
Little Island
Stadspark Little Island is een kunstmatig eiland bestaande uit 132 in elkaar geschoven betonnen ’tulpen’ met verschillende hoogtes. Het park is gebouwd als een soort mangrove bos boven de rivier de Hudson naast de oude funderingspalen van Pier 54. De nieuwe Pier huisvest zo’n 400 plantensoorten en beslaat 10.000 m2 met een openluchttheater.
De laatste dag, fietsen door Central Parc
Eigenlijk inmiddels een vaste prik tijdens een stedentrip is fietsen door de stad, al dan niet georganiseerd met gids. In New York besloten we op eigen houtje door het Central Parc te gaan fietsen. Dat viel helaas erg tegen op de zaterdagochtend. Er ligt een circuit door het park waar je met je fiets bijna niet vanaf kunt wijken. Op dat circuit zijn rijbanen aangegeven voor hardlopers, snelle fietsers en langzame fietsers en een baan voor auto’s. Het is er erg druk. We stoppen een paar keer maar wij hadden hier een heel ander beeld van. Bekijk onderstaande video van ons tochtje.
Na onze fietstocht lopen we weer richting Times Square. We bezoeken wat winkels en slenteren een beetje doelloos door de stad totdat we maar besluiten de koffers op te gaan halen en op tijd naar JFK Airport te gaan voor onze vlucht terug naar huis…
Meer Amerika:
