Bezienswaardigheden Taiwan – hoogtepunten van Taipei tot Taroko
Taiwan verraste mij met een mix van bruisende steden, indrukwekkende natuur en eeuwenoude tradities. Vanuit Taipei reisde ik naar het Tainan en Kaohsiung; ik bezocht de woeste Taroko‑kloof en het groene Pingxi Valley. Onderweg stopte ik bij tempels, night-markets en kustlijnen. In dit verslag deel ik de bezienswaardigheden, mijn favoriete plekken — van stadsdrukte tot rust in het groen.
Aankomst en met de highspeedtrain naar Tainan
Na een lange nachtvlucht van ruim 13 uur met China Airlines (van Taiwan) kom ik aan op Taiwan Taoyuan International Airport. Ik heb zowel de zonsondergang als de zonsopkomst mee mogen maken. Onderweg ben ik al helemaal in de stemming gekomen door de overwegend Aziatische passagiers en bemanning en het goede Taiwanese maaltijd in het vliegtuig.
Het is een beetje regenachtig en grauw in Taiwan. Ik volg de meute richting de pascontrole. Na een goed half uurtje heb ik probleemloos de douane doorlopen en mijn bagage opgehaald. Let’s hit the road!
Wist je dat…
Je voor Taiwan geen visum nodig hebt voor een korte vakantiereis.
Taoyuan International Airport uit 2 terminals bestaat, nummer 1 en nummer 2.
De Volksrepubliek China, Taiwan beschouwd als een provincie van China
Taiwan, de Volksrepubliek China beschouwd als een provincie van “Taiwan” = Republiek China
Taiwan door Nederland niet wordt erkent
Geld pinnen
Ik heb alle wisselkantoortjes links laten liggen en zoek in de aankomsthal de eerste de beste ATM op om mezelf van de eerste Taiwanese dollars te voorzien. Die zat rechts als je de ontvangsthal binnen komt.
De Bullet-train
Met deze dollars op zak volg ik het bord MRT (metro) en HSR (Highspeed) naar links zodat ik vanzelf bij de incheckpoortjes kom te staan van de metro. Bij deze incheckpoortjes staan een aantal automaten. Eerst gebruik ik de wisselautomaat om mijn groot briefgeld te wisselen waarna ik een muntje koop voor de metro. Wel even opletten want er gaan metro’s naar het noorden, Taipei Mainstation maar ook voor de zuidelijke bestemmingen naar het zuiden naar Taoyuan HSR Station (A18, 35 dollar, 1 euro) richting Huanbel.
Na een aantal stops sta ik op het highspeed railwaystation (station A18 MRT), koop daar voor ca. 30 euro een kaartje aan de balie (deze keer zonder vaste stoelreservering) en wacht op de trein. Na enige minuten begint de led in het perron te branden gevolgd door een zoemer; het teken dat de trein arriveert. De trein stopt exact op de plek zoals aangegeven op het perron. Moet je wagon 9 hebben dan weet je dus precies waar en hoe je moet wachten. De verfstrepen op het perron regelen de wachtrij en het uitstapverkeer zo efficiënt mogelijk.
Ik stap op de trein en daar gaat ie, met ruim 250 km/u raast de trein naar het zuiden. Na een paar stops, uitzicht over heel veel bebouwing en rijstvelden arriveer ik na 1,5 uur op het HSR Tainan Station gelegen op zo’n 10 km buiten de stad. Ik verlaat het station aan de westzijde en houd daarna links aan zodat ik bij een busplatform aankom. Vanaf hier vertrekken gratis shuttlebussen naar de stad. Er zijn 2 routes; route H31 gaat naar het centrum en zet me netjes voor het hotel Confusius Inn af.
Tainan
Tainan is één van de grootste steden van Taiwan en was vroeger 200 jaar lang de hoofdstad van Taiwan. Nederland stichtte de stad als Fort Zeelandia en hadden er vanaf 1624 een VOC handelsvesting om handel te drijven met Japan en China. Ze bouwde er 2 forten; Fort Zeelandia en Fort Provintia (Chihkan Tower). De Nederlanders maakten zich niet geliefd door onder andere het belastingsysteem en werden na 40 jaar weer verdreven door Koxinga. In 1887 werd Taipei de hoofdstad. Met dit rijke verleden staat Tainan dan ook bekend als een culturele en historische attractie met veel tempels een vooral goede eetgelegenheden.
In het veel warmere Tainan is het vandaag bewolkt en een beetje regenachtig. Nadat ik in het hotel ingecheckt heb en mijn koffer heb gedumpt ga ik meteen de stad in. Mijn eerste kennismaking is de tegenover mijn hotel gelegen Confucian Tempel. De tuin is vrij toegankelijk en voor de binnenplaats betaal je een kleine entree. Ik heb niet veel verstand van het Confucianisme dus let ik meer op de uiterlijke kenmerken. Ik begreep wel dat je in de tempel een wens achter kunt laten en dat heb ik dus gedaan.
Tainan de de Tempels
In Tainan wemelt het van de tempels vanuit de diverse levens- of geloofsovertuigingen zoals het Boeddhisme, Taoïsme en Confucianisme. Ook vind je er gewone kerken zoals wij ze kennen. Het is te ingewikkeld om hier op de inhoud en verschillende geloofsstromen in te gaan dus verwijs ik naar onze Wikipedia vrienden.
Aan de achterzijde loop ik er uit ga rechtsaf verder het centrum in. Ik kom uit bij een kleinere boeddhistische tempel. Deze vind ik veel leuker om te zien. Veel mooie beelden en wierook, mensen die even snel binnen komen en een gebedje doen. Ik ben vrij om alles te fotograferen, de mensen zijn zo te zien eerder blij en trots op mijn interesse voor hun cultuur.
Tja, en zo loop je in Tainan van de ene naar de andere tempel. De ene nog mooier, groter en indrukwekkender dan de andere. Soms hoef je alleen maar de leuke lampionnetjes te volgen en dan kom je vanzelf bij een tempel uit. Net zoals bij de grote Tiantan Tiangong Tempel. Bij de ingang worden allerlei offers, wens en wierook items verkocht waarna je in de tempel op diverse plekken je gebed en offer kunt doen.
Erg mooi om alles te aanschouwen en niemand maakt zich er druk om dat ik als nieuwsgierige toerist rond loop en foto’s maak.
Deelblokjes
Een bijzonder ritueel is het Bwa Bwei, Jiaobei ofwel de deel blokjes.
Door de in een halve maan gevormde blokken te laten vallen wordt een voorspelling gedaan aan de hand van de manier waarop de blokjes op de grond blijven liggen.
Met stokjes eten
Dan is het etenstijd en waag ik mezelf aan de mijn eerste warme maaltijd in een restaurant. Alles is in het Chinees en met wat aanwijzingen en gebaren krijg ik een lekkere noodle-maaltijd geserveerd die ik traditioneel met stokjes op mag eten. Een Taiwanees die tegenover mij zit probeert in zijn gebrekkig Engels wat tips te geven. Tja, en als je dan ziet hoe makkelijk de jeugd hier met de stokjes omgaat voel ik me een echte westerse toerist. Gelukkig is er dan toch een lepel aanwezig.
Fort Provintia
Na het eten toch maar weer verder op pad. Het begint te schemeren en in die schemering bezoek ik Fort Provintia, de Chihkan Tower. Fort Provintia is het oude handelscentrum van de Nederlanders in Tainan. Ik wandel eerst door de mooie tuin met standbeelden en vijvers. Aan de voet van het oude fort staan 9 grote schildpadden opgesteld. Het fort zelf is als een museum ingericht. Je betaald een een kleine entreeprijs om het gehele terrein te mogen bezoeken.
Lampionnen
Ik loop nog wat verder en volg weer de lampionnen een steegje in, ofwel dit gaat weer naar een tempel toe. En zo kom ik dus bij de Taoistische Puji Tempel uit. Wat erg leuk is, is dat de straten rondom de tempel volledig zijn volgehangen met lampionnen. Dat is een een overblijfsel van de het nieuwjaarsfeest. Erg leuk om te zien, zeker met de wind erbij.
Langzaam sluipt de moeheid en slaap erin dus loop ik weer terug naar mijn hotel. Ik maak nog even een rondje om wat kleins te eten maar dat was niet succesvol. Bedtijd dus.
De volgende ochtend geniet ik mijn eerste ontbijt. Even wennen aan alle onbekende ingrediënten. Dan pak ik een leenfiets en ga op pad richting de wijk Anping. Ik fiets lekker stoer door het drukke verkeer tussen de auto’s en de vele scooters door en maak indruk op de studenten.
Shuixian Gong Market
Uiteindelijk kom ik bij Shuixian Gong Market uit. Ik parkeer mijn fietsje en loop een rondje. Ik kijk mijn ogen uit wat hier allemaal uitgestald ligt. Van lekkernijen, fruit tot alle soorten vis, kikkers en vlees. Niet alles is even smakelijk om aan te zien.
Daarna fiets ik door naar de artistieke oude Shennong Street. Leuke oude gevels en vooral al die lampionnen maken het sfeervol.
Aan het einde van de Shennon Street loop je letterlijk en figuur tegen de Yaowang Temple aan. Een prachtige voorgevel met veel detail siert de tempel. Je kunt er 2 verdiepingen omhoog klauteren.
Dan ga ik richting het kanaal en fiets langs het water op richting de oude wijk Anping. Hier is de bebouwing wat minder hoog en bevinden zich enkele bezienswaardigheden die ik wil bezoeken.
Zo kom ik eerst uit bij de grote Grand Mazu Tempel, fraai gelegen aan een groot plein met allerlei kraampjes, een pagode en een grote sierpoort; een Paifang. Ook deze tempel is uiteraard weer gratis te bezoeken.
Fort Zeelandia
Daarna loop ik naar Fort Zeelandia. Hier moet ik een kleine entree betalen en kan ik het complex bezichtigingen. He hoofdgebouw is verhoogd gebouwd omringd door een soort kroonwerk, een muur en kanonnen. Typisch natuurlijk weer die rode Nederlandse bakstenen. Het Fort zelf is ingericht als museum. Ik drink er een bak koffie en langzaam komt de zon door.
Treehouse
Na een half uur heb ik het wel gezien en ga ik verder naar het Treehouse; een oud Hollands handelsgebouw dat compleet is overwoekerd door de Banyan boom. Deze boom is duidelijk herkenbaar aan de wortels die vanuit de takken naar beneden groeien en hiermee in staat zijn een compleet gebouw te overwoekeren. Ook hier betaal je een kleine entree. De ruïne is geconserveerd en ingericht met wandelpaden zodat het voor verder verval gespaard blijft en je er toch speels doorheen kunt wandelen. Ook is er een kleine museum bij.
Rondom de Treehouse zag ik ze al, zwerfhonden. Huiverig fiets ik in de richting waar ik de honden gespot had omdat ik nu éénmaal die kant op wilde. Het blijken gelukkig vriendelijke straathonden die niet agressief achter me aan komen blaffen. Ik fiets dus even richting de rivierdelta waar je boottochtjes kunt maken. Hier ligt een mooi fietspad op de dijk wat ik een kilometer volg.
Hierna fiets ik Anping weer in en al slingerd kom ik op de oude Anping Road uit kom. Dit is een leuke winkelstraat met veel toeristische winkeltjes.
Je ziet hier veelvuldig het teken van de leeuw met het zwaard in de mond, de Sword Lion. De leeuw staat in de Chinese cultuur voor dapperheid en bescherming. In Anping is na de strijd tegen de Hollanders het bijgeloof ontstaan dat wanneer men het gevechts-schilt met leeuw en zwaard boven raam of deur hangt dit bescherming geeft en boze geesten buiten de deur houdt. Tegenwoordig kom je dit teken overal tegen en wordt het verkocht als souvenir.
Na mijn bezoek aan Anping fiets ik weer terug naar mijn hotel. Ik pik mijn koffer op en pak wederom de pendelbus terug naar het Highspeed Railwaystation voor een korte reis naar Kaohsiung.
Lotus Pond Meer / Kaohsiung
Aangekomen op Xin Zuoying THSR Station aan de rand van de stad stap ik uit en loop door het winkelcentrum. Daar vind ik lockers waarin ik mijn koffer kan opbergen. Voordat ik mijn trip vervolg neem ik eerst een stevige lunch.
Doel van mijn vluchtige bezoek aan Kaohsiung is het Lotus Pond meer. Ik zou nog wel meer willen zien zoals de avondmarkt en een wandeling door het Monkey Forrest maar dat zit er qua tijdsplanning niet in, ik moet vanavond terug naar Taipei.
Het Lotus Pond meer is een kunstmatig aangelegd meer op loopafstand van het station aan de oostzijde van het Zuoying District in Kaohsiung City. Rondom het meer bevinden zich een twintigtal religieuze bouwwerken in alle soorten en maten, indrukwekkend en kitscherig tegelijk. In de avonduren is het allemaal prachtig verlicht. Die foto’s die ik van tevoren gezien had, wekte mijn nieuwsgierigheid, dit is bijzonder en dat wil ik zien.
Aldus start ik mijn wandeling en begin bij de Confucian Temple en loop tegen de klok in het meer rond.
Confucian Tempel
Ook hier is de Confucian Tempel een groot en strak gebouw zonder al te veel versierselen met een grote pagode er voor. Het is de grootste Conducian Tempel van Taiwan, symmetrisch en mooi.
Tianfu Palace
Dan vervolg ik het pad langs het meer en zie aan de ander kant van de straat het Tianfu Palace / Tempel. De oude tempel uit 1660 ligt mooi aan een plein. Het is wederom een prachtig kunstwerk met heel veel details. Opvallend zijn de uitbundig poserende leeuwen leunend op een grote bal.
Standbeeld van Xuantian Shang-di
Nog geen 150 meter verderop ligt alweer een boeddhistische tempel. Hier ga ik niet naar binnen en blijf aan de waterkant want hier staat weer iets bijzonders. Ik loop onder een grote sierpoort door en toegekeken door de vele standbeelden van leeuwen ga ik de loopbrug op. Op de achtergrond zijn een aantal senioren super vals karaoke aan het zingen. Aan het eind van de mooie loopbrug vol beelden staan links en rechts 2 grote pagodes gevolgd door een imposante 24 meter hoog standbeeld van Xuantian Shang-di, de Supreme Emperor of the Dark Heaven, en bewaker van het noorden.
Lente en Herfst Paviljoen
Weer een paar honderd meter verder kom ik uit bij het Lente en Herfst Paviljoen. Hier beginnen gevoelens van Efteling en kitsch echt op te spelen. Er staan 2 grote gele pagodes die met hoekige loopbruggen met elkaar verbonden zijn. Daar tussenin ligt een enorme draak waar je doorheen kunt wandelen. Het geheel is opgetrokken in 1953. Helemaal aan het einde van de pier is er nog een leuke pagode midden in het water.
Chi Ming Palace
Tegenover het Lente en Herfst Paviljoen ligt weer een enorme prachtige tempel. Hoge trappen moeten beklommen worden om bij de ingang van het Chi Ming Palace uit te komen. De tempel stamt ook al uit 1628 maar heeft een facelift gehad in 1973.
Draken en Tijger Pagodes
Weer 2 honderd meter verderop kom ik uit bij de Draken en Tijger Pagodes gebouwd in 1974. Een zigzag loopbrug brengt je naar twee 7 verdiepingen tellende pagodes. Voor de toren ligt een enorme draak en tijger. Loop je via de mond van de draak naar binnen dan kom je er bij de tijger weer uit en dat brengt geluk.
Cihji Palace
De Draken en Tijger Pagodes liggen tegenover het Cihji Palace met een klein pleintje ervoor. Hier lijkt het wel markt maar het zijn allemaal offers die men in de kraampjes uitstalt. Een aantal dames zingen gebeden door een microfoon. Ook hier weer een prachtig gebouw met een mooie façade.
In een ruimere cirkel rond het meer liggen overigens nog veel meer tempels. Ik hou het nu even voor gezien en steek de weg over en loop de trappen van de Guishan Trail in het Shoushan National Nature Park. Een heuvel direct langs het meer met mooie begroeiing. Na vijf minuten kom ik op een uitzichtpuntje uit waar ik over het meer kan uitkijken. Helaas is het een beetje heiig. Een beetje ongemakkelijk voel ik weer bij de zwerfhonden die ook aan de wandel zijn. Aan de andere zijde loop ik het park weer uit.
Terug bij de oevers van het meer koop wat te eten en drinken en geniet nog even op een bankje van alles en iedereen om me heen. Het Lotus Pond Meer is een religieuze maar ook toeristische trekpleister en recreatiegebied. Er worden dus busladingen toeristen gedropt, westerse toeristen heb ik niet gezien.
Na mijn pauze vervolg ik mijn wandeling rond het meer weer terug richting het station waar ik de met de Bullet-train na ongeveer 2h en 350km in Taipei aan kom. Het bezoek aan het meer was de omweg zeker waard en dus een echte aanrader!
Taipei
Ik denk dat zo’n beetje iedereen die Taipei bezoekt aankomt op het Taipei Main Station. Taipei Main Station is een groot station met op meerdere niveaus diverse verbindingen. De Highspeed ziet het diepste in de grond en de metro en de reguliere spoorwegverbindingen liggen weer op andere niveaus. Als je er voor het eerst aankomt kun je aardig verdwalen op het station. Hoe kom ik eruit? Ik zie veel winkels maar geen uitgang. Goh ik kan een verdieping hoger, weer winkels maar waar is de uitgang en zo ja waar kom dan naar buiten?
Dat is een beetje mijn eerste indruk als ik met de Highspeed aankom. Al je geluk hebt loop je zo de grote centrale hal in en dan is het wel duidelijk. Ik kom uiteindelijk wel aan de goede kant boven de grond waarna ik de eerste indruk op doe. Ik zie de Shin Kong Life Tower, één van de hoogste gebouwen van Taipei en ook vooral heel veel gevel reclame. Lelijk? Nou de gebouwen zelf zijn ook niet super dus…
Eerst naar het hotel en dan de stad in
Ik moet een meter of 500 lopen naar mijn hotel en gezien de vierkante structuur van de bebouwing is dat niet moeilijk te vinden. Na het dumpen van mijn koffer besluit ik om meteen maar richting het moderne Wanhua District te gaan met veel winkels, eettentjes en vooral veel leven op straat zoals op onderstaande foto’s te zien is .
Daarna pak ik de metro en bezoek in de late uurtjes nog even de Ningxia Night Market. Hier zie je allerlei kraampjes met de meest vreemde etenswaar…
Klimaat
In Taiwan heerst een subtropisch klimaat met uitzondering van de berggebieden. De temperatuur stijgt bijna het hele jaar door naar de 20 graden en hoger. Het zuiden is warmer dan het noorden. Regen valt er erg veel. In Taipei met valt met 2000mm bijna 3x zoveel als in Nederland, er zijn echter ook plekken waar 5000mm valt. Het eiland is dus niet super zonnig. De oostkust wordt in de zomermaanden wel eens geteisterd door tyfoons.
2/28 Vredespark en het Vrijheidsplein
Als ik de volgende dag wakker wordt zie ik al een strak blauwe hemel. Vandaag ga ik de stad verder verkennen. Na mijn ontbijt loop ik eerst richting het 2/28 Vredespark. Ik ben benieuwd of ik groepen mensen zie die allerlei oefeningen doen maar dat valt tegen. Het park ligt is de achtertuin van het Nationaal Museum en is rookvrij. Achter het park kom ik uit bij het grote regeringsgebouw wat streng bewaakt wordt.
Van daaruit loop ik richting het Vrijheidsplein. Zo’n typisch enorm overdreven opgezet plein wat zo’n beetje het gevoel van hoofdstad en machtige natie moet onderstrepen. Er staat bij de entree van het plein een enorme sierboog, de Arch of Liberty Square. Vervolgens kom je op een groot plein wat gebruikt wordt voor allerlei happeningen zoals parades. Links zien we de concertzaal en rechts een gebouw wat er wel op lijkt.
National Chiang Kai-shek Memorial Hall
Op het uiteinde van het plein staat de National Chiang Kai-shek Memorial Hall met een beeld van de goede man Chian Kai-shek, stichter van de Republiek China. De strakke wachten houden een oogje in het zeil. Onder in het gebouw bevindt zich een tentoonstelling over Taiwan en zijn bestuurders en gek genoeg ook smurfen plaatjes.
Botanische tuinen, vogeltjes en de Mengjia Drakenbergtempel
Dan loop ik er aan de zijkant uit richting de botanische tuin. Daar zijn uiteraard allerlei soorten planten maar ik had er toch meer van verwacht. Ik loop richting de Neishan Weg waar veel vogeltjeswinkels zijn. Grappig om te zien en op zich worden de beestjes goed verzorgd.
Uiteindelijk kom ik bij de Mengjia Drakenbergtempel uit. Nadat ik in Tainan en Kaohsiung al veel tempels gezien had zag ik dit niet meer als een echt hoogtepunt maar ik vond ook deze tempel erg bijzonder. Opvallend was de drukte. Het was een komen en gaan van mensen. Er werd eten, kleding en van alles en nog wat geofferd. Ik vroeg me wel af wat daar mee gebeurd. Gaat het naar de armen of wordt het echt geofferd?
Een paar honderd meter verder kom ik bij de Taoïstische Bangka Qingshan Temple uit. Hier staan allerlei poppen dat wederom een hoog Efteling gehalte oproept.
The Red House
Vanaf de tempel loop ik zigzaggend richting The Red House. Halverwege pak ik een terrasje en eet een heerlijke maaltijd. Ook hier moest ik kijken wat de buren op de bord hadden en wat er lekker uit zag bestelde ik dan ook.
Taipei 101
Dan pak ik bij Ximen Station de metro richting de Taipei 101. Dit enorme 101 verdieping tellend gebouw is met 508m hoogte van 2004 tot 2010 het hoogte gebouw ter wereld geweest. Ergens op de 89 verdieping is een uitzichtplatform. Met een supersnelle lift kun je tegen betaling van zo’n 15 euro het platform bezoeken. Ik heb dat niet gedaan omdat ik graag het gebouw vanaf de Elephant Hill wil aanschouwen. De hele wijk is overigens modern en de buurman van de 101 is qua hoogte ook niet misselijk.
Ik loop de Taipei 101 voorbij en sla rechtsaf het Xiangshan Park in.
Olifantenbergpad
Helemaal aan het het eind van het park ga ik linksaf over het asfalt een stuk omhoog, een haakse bocht naar rechts en dan kom uit bij de trailhead uit van de Xiangshan Hiking Trail, ofwel Olifantenbergpad. De naam is gebaseerd op de vorm van die berg die blijkbaar op een olifant lijkt. Op mijn weg naar het pad kom ik al hele hordes wandelaars tegen die terug komen. Da’s mooi dacht ik, dan is het wellicht wat rustiger nu, maar helaas….
Bijna hakken trappend begin ik aan 20 minuten durende en 183m hoge klim van de Olifantenberg die voornamelijk uit trappen bestaat. Zo sta je in de stad en zo sta je in de groene subtropische jungle. Het groen is prachtig en na een paar honderd meter is daar al het eerste uitzichtpuntje en dat is meteen al heel indrukwekkend mooi.
De uitzichtplatforms van de Olifantenberg zijn er populair vanwege het geweldige uitzicht op de Taipei 101 en de rest van de stad. Zeker als de zon ondergaat kan de skyline heel mooi opkleuren. Het tijdstip van mijn klim is dan ook een uurtje voor zonsondergang. Het weer werkt ontzettend goed mee want het is de hele dag kraakhelder.
Na de klim ga ik terug de stad in en eet nog wat bij de MC. Ik loop nog een rondje en ga dan terug naar het hotel… Later zal ik Taipei nogmaal aandoen en dan o.a. de noordkant vna de stad bezoeken. Voor nu, morgenvroeg om 9.00h pak ik de trein naar Hualien en een bezoek aan de Taroko Gorge.
Hualien en Taroko National Park
Gisteren had ik al mijn treinkaartje naar Hualien gekocht. Ik had mij netjes laten informeren welke trein het makkelijkste was zodat ik nu alleen maar een stop in Qidu en Yilan heb. De trein rijdt pittig door en doet er ongeveer tweeënhalf uur over. Er zijn natuurlijk ook stoptreinen of “intercitys” die ook in bijvoorbeeld Ruifang stoppen. Halverwege krijg ik gezelschap en een Taiwanese dame die goed Engels kon.
Aardbeving
In Hualien had 6 weken eerder een zware aardbeving plaatsgevonden met een schaal van 6.4 op die van Richter. Er waren 17 doden en bijna 300 gewonden gevallen. Eén 8 verdiepingen tellend kantoorgebouw was volledig scheefgezakt. en al helemaal gesloopt.
Aangekomen in Hualien hoef ik alleen maar het stationsplein over te steken om bij mijn hotel uit te komen. Ik kan nog niet op de kamer maar mag wel mijn koffer achterlaten.
Scooter huren
Mijn plan voor vandaag is een scooter huren om zo de noordelijke kustroute te gaan bewonderen dus ik ga op zoek naar een scooter. Rondom het station wemelt het van de verhuurbedrijfjes maar deze vragen allemaal een Taiwanees rijbewijs. Bij mijn derde poging vraag ik waar het dan wel kan en zo wordt ik doorverwezen naar een vieze oude man met een net zo’n oude werkplaats. Hier krijg ik voor 14 euro een scooter mee. Ik teken het huurcontract waar ik geen letter van kan lezen en laat mijn paspoort achter. Het is niet anders.
Let’s hit the Road! Eerst voorzichtig maar steeds makkelijker scheur ik richting de kust. Bij de Qixingtan Scenic Area op de punt van de landingsbaan parkeer ik de scooter en wandel even naar de zee. Het is een strand vol keien. Ik koop een selfmade klein souvenirtje van een gehandicapte man en klim weer op de scooter.
Scooterpech
Even later rijd ik de Taroko Bridge op die de zeer brede rivierbedding van de Liwu rivier overbrugd. Halverwege is een parkeerplaats dus ik stop daar even voor een foto. Als ik weer weg wil rijden doet de startmotor het niet meer. Da’s flink balen! Ik sta midden op de brug, weet niet eens waar ik het ding gehuurd heb. Moet ik hem dan maar terug duwen naar het plaatsje Taroko? Ik vloek wat en schop er een keer tegen en dat helpt. Hij doet het weer. Maar ja, echt lekker voelt het niet. Met het mooiste deel van de tocht nog in het vooruitzicht durf ik de motor niet meer uit te zetten.
Vanaf dit punt reizen de bergen als steile kliffen recht uit zee. Via wat tunnels kom ik bij een aantal viewpoints uit die ik dus met draaiende motor bewonder en vastleg. De zee en de kustlijn is echt fantastisch mooi en spectaculair.
De scooter zit mij toch niet lekker dus besluit ik na dit bezoek om niet meer de Taroko Gorge in te rijden. Ik kom morgen toch wel in de vallei als ik ga hiken. Onderweg maak ik nog wel een paar fotostops.
Dan maar fietsen
Terug bij het hotel pak ik een leenfiets en ga op zoek naar een restaurantje. Dat lukt natuurlijk probleemloos. Ik fiets nog even langs de kustlijn. Deze is niet echt romantisch want deze moet tegen zware tyfoons bestendig zijn. Geen idyllische palmboompjes enzo dus. Van de aardbeving is helemaal niet meer te zien.
In de avond ga ik terug naar de nachtmarkt. Op dit terrein bevinden zich allerlei kraampjes met vooral eten maar ook schietkramen, winkelkraampjes en zowaar live muziek. Ik koop nog een stuk bamboe met rijst erin. Wat je in Taiwan ook veel ziet zijn de traditionele stoommandjes, de zhenglong. De mandjes worden met het gerecht erin op een pan met kokend stoom, bouillon geplaatst en zo gaar gekookt.
Daarna struin ik nog de stad in maar ik heb het zo gezien.
Zhuilu Old Trail
De volgende ochtend wordt ik stipt om 8.00h opgepikt door Jimmy voor de Old Zhuilu Trail hike in de Taroko Gorge. Van tevoren had ik genoten van de prachtige hotelkamer en het ontzettende goede en zeer uitgebreide ontbijt van het hotel Hotelday. Mijn reisgezelschap voor deze dag bestaat naast de gids Jimmy uit Shumin uit Singapore en Matthias uit Duitsland.
Zhuilu Old Trail
De Zhuilu Old Trail is een oud pad in 1914 aangelegd door de Japanners na de ‘Battle of Taroko’ waarbij de Japanners in dit onherbergzame gebied moeite hadden de oorspronkelijke bewoners van de Taroko stam onder de duim te krijgen. Het smalle pad gaat van oost naar west gaat door dichte jungle en langs duizelingwekkend diepe afgronden met als hoogtepunt de ‘no.1 cliff of East Asia the Zuihlu Cliff’
Beperkte toegang
Slechts 3 km is voor het publiek opengesteld, de rest van het pad is ontoegankelijk door de slechte staat van het pad (6 km). Slechts een kleine 100 personen mogen dagelijks het pad betreden en alleen met toestemming van de politie en met een vergunning van de parkwachter. Op deze manier wil men de stroom wandelaars regulieren en controleren. Starten is verplicht voor 10.00h. Al deze regeltjes is dan ook de reden dat ik de hike via een georganiseerde tour heb gedaan. Daarnaast is het natuurlijk ook wel zo gezellig om deze ervaring samen met andere reisgenoten te delen.
Een grote hangbrug, de Zhuilu Suspension Bridge over de Liwu rivier, is het startpunt van de hike. Hierna duiken we meteen het dichte bos in waar het pad direct omhoog gaat.
Jimmy stopt regelmatig en geeft ons uitgebreide uitleg over van alles en nog wat. We hebben geluk met het weer want is het stralend zonnig. Daar waar 3km hoge bergen uit zee reizen wil het nogal eens bewolkt of regenachtig zijn.
Jimmy doet het rustig aan en pauzeert ook regelmatig. We passeren de oude nederzetting Badagang en komen daarna uit bij de 2e grote swingbridge Badagang Bridge II.
Badagang
Badagang is een oud dorpje bewoond door inwoners van de Taroko stam en ook een belangrijke nederzetting op de route van de Zhuilu Old Road ten tijde van de Japanse koloniale periode. De oude funderingen, een oude deurpost en andere overblijfselen zijn zichtbaar. In de Japanse koloniale periode, Badagang had een politiebureau met slaapzalen, een school een clinic en een overheidgebouwtje. Badagang ligt halverwege de route ingang Taroko Gorge en de nederzetting Tianxiang. Veel reiziger van oost naar west bleven hier overnachten. In 1930 kwam het toerisme op en werd er een geusthouse gebouwd voor 20 personen. Na de totstandkoming van de de weg door het dal raakte de Zhuilu Old Road en daarmee ook Badagang in verval.
Vanaf Badagang Bridge II zien we de apen (Formosan Monkey) door de bomen springen.
Ondertussen hebben we ook de waarschuwingsbordjes voor slangen en wespen gezien. We klimmen gestaag verder en genieten van de mooie uitzichten.
Het pad trekt verder omhoog waarna we plots op het meest spectaculaire deel uitkomen; de Zuihlu Cliff.
Door het strenge toegangsbeleid is het rustig op het pad en is het maken van leuke foto’s ook goed te doen zonder dat het gevaarlijke situaties oplevert. Uiteindelijke komen we na 3km op een picknickplaats uit waar we even wat eten. Hierna maken we rechtsomkeer en doen de 3km nogmaals in omgekeerde richting over.
Terug in het dal zie ik nog een enorme rotsblok van bovenaf in de ravijn vallen. Daar helpt een helm ook niet meer. We nemen op advies van Shumin nog een bubble tea (soort thee met rubberen ballen erin die je door een rietje op zuigt; niet lekker) waarna Jimmy mij netjes bij het station van Taroko af zet zodat ik twee uur later via Ruifang in Juifen aan kom.
Bekijk onderstaande vlog voor de bewegende beelden van de hike.
Pingxi Valley, Jiufen en de noord-oost kust
Jiufen is een oud mijnstadje en heden ten dage een toeristische trekpleister. De mijnbouw is allang niet meer, wel zijn er nog wat restanten te vinden in de bergen van de mijnen. Als toeristische trekpleister gelden de smalle straatjes vol met winkeltjes, theehuizen en vooral heel veel busladingen Japanners en andere toeristen.
Na 20h kun je er een kanon afschieten en zijn er alleen maar dichte rolluiken in de overdag zo drukke gezellige straatjes. Niet echt mijn ding. Zo ook de kwaliteit van mijn hotel, matras op de grond, geen stoel en een badkamer van één vierkante meter. Maar gelukkig kwam ik niet voor dit stadje. Het leuk mij een leuke levendige uitvalsbasis voor de noordoost kust en de Pingxi Vallei.
Waterfall Trail
Aldus verlaat ik de volgende ochtend al vroeg mijn hotel op weg naar Ruifang waar ik de trein pak, de Pingxi Line, richting Shifen. Bij het mega piepkleine station van Sandiaoling stap ik uit en begin ik aan mijn wandeling naar Shifen langs alle mooie watervallen in dit gebied. Ik volg eerst een stuk spoorlijn die zich hier splits in de richting naar Hualien en Shifen. Eerst ga je onder de spoorlijn door, langs de Keelung River op en na een paar honderd meter kun je oversteken en sta je bij de “trailhead’. Via trappen sta ik binnen de kortste keren midden in het bos. Prachtige subtropische begroeiing.
Het pad volgt hooggelegen de Keelung River en na een dikke kilometer sta ik bij de eerste waterval; The Hegu Fall. Je kunt niet echt dichtbij komen.
Dan vervolg ik de route via 2 prachtige hangbruggen, langs bamboe bosjes en de weelderige begroeiing. Het pad wordt iets smaller en minder comfortabel als ik bij de volgende waterval uit kom; de Motain Fall. Deze is hoog en echt schitterend. Je kunt ook bijna achter de waterval komen.
Hier pak ik ook mijn ontbijt. Officieel heet het onigiri, het is een soort sushi, een pakje met rijst, zalm ingepakt en zeewier, een triangeltje. Erg voedzaam en heerlijk. Gelukkig heb ik de foto’s nog.
Ondertussen is het pad ook steeds avontuurlijker geworden. Een mooie singletrack vol met begroeiing.
Dan volgt er een pittige klim, eerst gewoon een trap maar daarna steil met gaten in de rots en een touw. Dit brengt mij boven de Motian Fall en even later The Pipa Dong Fall. Deze lijkt veel op de Motain Fall. Ook erg mooi dus.
Volgens het tweede pad links kan ik weer omhoog klauteren waarna ik uitkom bij een touwladder die tegen de rotsen aan hangt. Een leuke uitdaging om zo omhoog te klimmen.
Bovenaan staan allerlei borden, je kunt terug richting het station en verder lopen naar het Dahua station. Die laatste is ook de richting die ik volg.
Na een tijdje kom ik uit in een dorpje en even later na een zeer glibberige afdaling sta ik aan een rode vakwerkbrug over de Keelung River. Daar steek ik de spoorlijn over en ga links en weer recht zodat ik op de hoofdweg van Dahua naar Shifen uit kom.
Shifen Falls
Helaas kon ik geen pad vinden door het bos dus volg ik de rijbaan. Na 1,3 km zie ik iets wat op een pad lijkt. De Shifen Falls is echt heel dichtbij maar maar het pad loopt dood. Dan een stuk pad proberen. Met mijn wandelstok slag ik de bladeren aan de kant en ondanks de steeds dichtere begroeiing zet ik door waarna mijn inspanning beloond wordt en zowaar bij de ingang van de Shifen Falls sta. De Shifen Falls zijn erg mooi maar door de aanwezigheid van de vele busladingen toeristen is het wel een hele circuskraam geworden. Lachwekkend gadesla ik de Japanse mede-toeristen.
Shifen en de wensbalonnen
Na mijn bezoek aan de Shifen Fallen wandel ik door naar het plaatsje Shifen zelf. Dit is de “place to be” om je wensballon op te laten. Midden op de spoorlijn die dwars door het plaatje gaat staan hele hordes toeristen wensballonnen op te laten. Het is een real business. Eerst worden de balonnen rondom beschilderd met wensen en tekeningetjes waarna onder deskundige begeleiding de baon wordt aangestoken en opgelaten. Erg leuk om te aanschouwen en zeker als er een trein in aantocht is want dan is het ineens paniek. Ook gaat het wel eens mis dat de ballon al totaal in brand vliegt of bij het oplaten onder een afdak van een woning blijft steken.
Persoonlijk heb ik toch wat moeite met die wensballonnen want uiteindelijke belandt het allemaal in de natuur.
Pingxi en de Xiaozi Shan Hiking Trail
Pingxi en de Xiaozi Shan Hiking Trail
Ik strijk neer in een restaurantje voor een heerlijke lunch waarna ik de trein naar Pingxi pak want hier staat nog een korte hike op het programma. Dit is een erg leuk dorpje. Bij het station hangen allemaal bamboe stukken met wensen erop.
Ik loop door het dorp heen en ga de brug over en dan linksaf. Hier begint wederom een mooie wandeling. Mijn doel is Mount Xiaozi ofwel de Xiaozi Shan Hiking Trail. Het is een erg leuk wandelgebied en zolang je geen last hebt van hoogtevrees kun je er allerlei toppen bedwingen. De meeste beklimmingen zijn in de vorm van een (gladde) trap en de toppen erg steil van touwen, trappen en kabels voorzien. De begroeiing is echt geweldig mooi en erg spectaculair in combinatie met de rotswanden.
Na deze wandeling loop ik weer terug het dorpje Pingxi in waar inmiddels de meeste winkeltjes dicht zijn. Bij het station zijn nog een paar toeristen wensballonnen aan het oplaten (dat doen ze hier ook). Als de trein arriveert stap ik in en ga terug naar Jiufen.
Onderstaand een video impressie / handleiding om de Waterfalltrail te lopen.
De Noord Oost kust – Gold Waterfall en Nanya Rocks
Het is vandaag de één na laatste dag in Taiwan. In de ochtend wil nog nog even een kijkje nemen aan de kust waarna ik in de middag richting Taipei ga. Hier heb ik met een kameraad afgesproken die vandaag in Taipei aankomt voor zijn werk #toeval.
Ideaal voor het verkennen van deze hoek is de Taiwan Tourist Shuttle Bus-Golden Fulong Route. De bus rijdt in intervallen langs allerlei toeristische trekpleisters tussen Ruifang en Fulong, een soort hop-on bus. Ik wil eerst naar de Gold Waterfall. een geel verkleurde waterval die wel wel mooi uit ziet.
Daarna ga ik naar de Nanya Rocks, vreemde rotsvormen. Leuk om te zien. Wat mij hier opvalt is dat de kustlijn ontzetten vervuild is. Overal is enorm veel troep aangespoeld, erg jammer.
Al wandelend loop ik richting het vissersplaatje Bitoujiiao. Als eerste kom je dan bij de Five Holy Temple, een mooie kleine tempel.
Daarna kom ik in de haven van Bitoujiiao, altijd leuk die boten.
Dan is er ook nog de Bitoujiiao Trail die gaat over het schiereilandje richting een vuurtoren maar het blijkt voor de helft militair gebied en dus verboden toegang. Ik heb het hier toch snel gezien dus besluit ik om maar de koffer op te halen en richting Taipei te gaan…
Terug in Taipei op de Shillen Nightmarked
In de avond bezoek ik de Shillen Nightmarked. Grappig om te zien dat die simpele kermisattracties hier op de markt staan en in de winkelstraat. Grijpertjes, ballen gooien, schiettenten en vissen. De volgende dag bezoek ik nog de Baoan Tempel en de naast gelegen Confucius tempel. Ik bezoek nog even het Daan Park Paviljoen en ga The Red House naar binnen maar heb het eigenlijk wel een beetje gezien hier in Taipei, dus ga ik op weg naar het vliegveld, daar een paar uurtjes rondhangen en wat eten. Rond middernacht vlieg ik weer terug naar Amsterdam…
Praktische tips voor een rondreis door Taiwan
- Vervoer:
- De hogesnelheidstrein (HSR) is ideaal voor lange afstanden tussen Taipei, Taichung, Tainan en Kaohsiung.
- Voor de oostkust en kleinere plaatsen rijden gewone treinen of bussen. Boek tickets vooraf via de officiële sites of bij een station.
- Een EasyCard of iPASS werkt overal voor openbaar vervoer en sommige winkels.
- Rijden in Taiwan:
- Een internationale rijbewijs is verplicht.
- Het verkeer is geordend, maar scooters zijn overal — blijf alert in steden.
- Navigatie via Google Maps of Maps.me werkt goed, maar let op lokale snelheidslimieten (veel flitspalen).
- Taal:
- Engels wordt in de grotere steden redelijk gesproken, maar in dorpen minder.
- Google Translate met offline Chinees werkt prima.
- Een paar basiswoorden in het Mandarijn (hallo, dank je, lekker) worden erg gewaardeerd.
- Betalen:
- Betaal bij voorkeur met contant geld in kleine winkels of markten.
- In steden kun je pinnen met internationale passen (zoek naar het PLUS– of Cirrus-logo).
- Fooien zijn niet gebruikelijk.
- Eten & drinken:
- Streetfood is schoon en veilig.
- Kraanwater is officieel niet drinkbaar, maar flessenwater is goedkoop en overal verkrijgbaar.
- Vegetarisch eten is goed te vinden, vooral bij tempels of in boeddhistische restaurants.
- Internet & simkaart:
- Koop bij aankomst een lokale simkaart (bijv. Chunghwa Telecom of Taiwan Mobile).
- Wifi is wijdverspreid in hotels, cafés en treinen.
- Klimaat & kleding:
- Beste reistijd: voorjaar (maart–mei) en najaar (oktober–november).
- In de zomer kan het heet en vochtig zijn; in de bergen juist koel.
- Neem een lichte regenjas mee; buien komen onverwacht.
- Gezondheid & veiligheid:
- Taiwan is zeer veilig; criminaliteit is laag.
- Gebruik zonnebescherming en anti-muggenmiddel, vooral in het zuiden.
- Zorg voor een reisverzekering die medische kosten dekt.
- Handige apps:
- Google Maps – navigatie en OV-tijden
- Bus+ Taiwan – actuele busroutes
- Booking.com / Agoda – accommodatie
- XE Currency – actuele wisselkoers
- Tempo & routeplanning:
- Taiwan lijkt klein, maar er is veel te zien — plan niet te strak.
- Reken 10–14 dagen voor een volledige ronde.
- De oostkust is ruiger en rustiger, de westkust stedelijker.
Tot Slot
Taiwan combineert moderne steden met een vriendelijke, ontspannen sfeer en verrassend veel natuur. Het is een bestemming die makkelijk te bereizen is, maar nog relatief weinig bezocht wordt door Europese reizigers. Wat mij het meest bijbleef, is de afwisseling: in één dag kun je een tempel bezoeken, door bergen rijden en de dag afsluiten op een night market met een kom noedelsoep.
Voor wie op zoek is naar een land dat cultuur, natuur en gastvrijheid combineert zonder massa-toerisme, is Taiwan een uitstekende keuze.
Meer Azië:
