Krijtlandpad: 5 etappes door het Zuid-Limburgse heuvelland

Het Krijtlandpad is een langeafstandswandeling van ongeveer 90 kilometer door het Zuid-Limburgse heuvelland. In vijf etappes wandel je van Maastricht via Eijsden, Slenaken, Vaals en Gulpen naar Valkenburg en weer terug. Onderweg geniet je van typische Limburgse heuvels, holle wegen, kastelen, vakwerkhuizen en vergezichten die eerder aan het buitenland dan aan Nederland doen.

Naamgeving Krijtlandpad

De naam “Krijtlandpad” verwijst naar de geologische kenmerken van het gebied waar het pad doorheen loopt. Het Zuid-Limburgse landschap is namelijk gevormd door kalksteenformaties die dateren uit het Krijt-tijdperk, dat ongeveer 145 tot 66 miljoen jaar geleden plaatsvond. Het Krijtlandpad voert wandelaars door dit unieke landschap, waar je kalksteenformaties, heuvels, dalen, en typische kalkgraslanden kunt zien. Het kalkgesteente uit het Krijt-tijdperk is kenmerkend voor dit gebied en heeft geleid tot de vorming van de bijzondere flora en fauna die je langs het pad kunt tegenkomen.

Inhoudsopgave

• Etappe 1: Maastricht – Eijsden (14 km)
• Etappe 2: Eijsden – Slenaken
• Etappe 3: Slenaken – Vaals (21 km)
• Etappe 4: Vaals – Gulpen (18 km)
• Etappe 5: Gulpen – Maastricht (23 km)
• Afkorting Etappe 6: Slenaken – Gulpen

---

Etappe 1: Maastricht – Eijsden (14 km)

De eerste etappe van het Krijtlandpad is een vlakke etappe en staat in het teken van de Maas en kastelen. De route volgt de rivier aan de oostelijke oever en we lopen van Maastricht naar Eijsden.

We verlaten station Maastricht en lopen richting de Maas met de oude 13e-eeuwse St. Servaasbrug. We zijn geneigd heerlijk de stad in te wandelen maar we steken de brug niet over en volgen de maasoever naar het zuiden.

We passeren de oude waterpoort uit 1714 die vroeger toegang verschafte naar de Maas voor het laden en lossen van schepen. De Waterpoort was onderdeel van de stadsmuur.

Daarna lopen we onder de nieuwe Hoge Brug door en komen via het Charles Eyck Park uit bij het Bonnefantenmuseum waar allerlei vormen van oude en hedendaagse kunst te bewonderen is.

Gouvernement

We hebben geen tijd voor een museum en lopen verder richting het Gouvernementsgebouw, ofwel het Provinciehuis van Limburg. Dit gebouw is half in de uiterwaarden gebouwd en met bruggetjes onderling verbonden.

Dan verlaten we langzaam de stad, lopen door het natuurgebiedje de Kleine Weerd waar duidelijk met wilde bloemenmengsels is gestrooid gezien de diversiteit aan plantengroei.

Er volgt een lang recht stuk langs de Pietersplas op waar we telkens mooi uitzicht hebben op de Pietersberg, de oude Encifabriek en de Observant 171+.

Dan gaan we een stukje oostelijker waarna we het eerste dorpje Oost-Maarland in lopen. Er staan een paar typische oude boerderijen met grote toegangspoorten. Men noemt ze Vierkantshoeve. We zullen ze nog veel meer gaan zien.

Als we Oost-Maarland weer uitlopen zien we Kasteel Oost. Kasteel Oost staat volledig in de steigers en wordt compleet gerestaureerd en omgebouwd tot hotel. Oude gesloopte delen worden weer in ere hersteld. Ook de tuinen is nu nog één grote wilde bende. Ik ben benieuwd naar het resultaat.

Eijsder Beemden

Dan komen we bij het natuurgebied de Eijsder Beemden uit. De maas is hier de grens met België. Een verwilderde Maasoever met plassen water en wilde paarden die er grazen. Ook hier weer veel biodiversiteit.

Eijsden

Al snel zien we de huizen van Eijsden en lopen we het stadje in. Het is een gezellige drukte aan de Maas waar vele fietsers gebruik maken van het fietspontje Eijsden – Lanaye (B). Dit fietspontje vaart alleen in de zomerdag. De terrasjes zitten vol. We lopen de Diepstraat in en genieten van Limburgse vlaai bij een cafeetje.

Daarna lopen we verder en komen uit bij Kasteel Eijsden. Een prachtig kasteel met een gracht er omheen! Er is op de binnenplaats een kunstmarkt gaande, een fanfare luistert de boel op met muziek.. zondag in het zuiden.

Via een prachtige oude beukenlaan komen we uit bij de Maria Kapel waarna we de etappe eindigen bij het station van Eijsden.

Route: 14 km
Hoogtemeters: nihil
Openbaar vervoer: trein Eijsden – Maastricht

---

Etappe 2: Eijsden – Slenaken

Terug naar het overzicht

Tijdens deze etappe maken we kennis met de Limburgse heuvels en holle wegen. Vandaag steken we het Plateau van Margraten over, doorkruisen we Noordal en eindigen we in Slenaken aan de Gulp.

We verlaten station Eijsden in oostelijke richting door de buitenwijken en komen uit bij de Maria Tenhemelopnemingkerk van Mariadorp. Deze kerk is gebouwd in 1970. Even ten noorden van de kerk bevindt zich in het park de veel oudere Lourdesgrot.

We steken de A2 over waarna we direct de uitlopers van het Plateau van Margraten gaan beklimmen. Via een holle weg gaat het pad gestaag omhoog langs hoogstam fruitgaarden. Het uitzicht op de Maasvallei wordt steeds mooier naarmate hogerop komen.

Limburgse plateaus:

Het Limburgse heuvellandschap is eigenlijk een hoogvlakte met door beken ingesneden dalen. We noemen de hoogvlaktes plateaus die worden doorsneden door beken als de Geul en de Gulp. De hoogteligging van de plateaus varieert tussen de 150 en 300m. De plateaus hebben allen namen. Tijdens het Krijtlandpad steken we het Plateau van Margraten, Crapoel, Vijlen en Bocholtz over.

Hierna dalen we weer af, slingeren wat weer omhoog en omlaag en komen dan uit bij Camping de Bosrand waar we even af de route afwijken om een stuk vlaai te eten bij het gelijknamige eetcafé.

Na deze korte pauze gaan we weer terug naar de route die meteen stevig omhoog loopt. We passeren een aantal campings, de één nog mooier gelegen dan de ander en slaan bij camping Hof van Libeek linksaf. Ook nu weer slingeren we wat door het mooie landschap en wandelen we richting Mheer.

Mheer

Bij het binnenlopen van Mheer zien we een aantal mooie oude vakwerkhuizen.

Als we verder lopen springt de Sint-Lambertuskerk ons in het oog. Deze mooie kerk ligt aan een dorpsplein met uiteraard een café en een soort gemeenschapshuis.

Nog mooier is het kasteel Mheer, dat zich achter de kerk bevind. Een smalle weg links van de kerk voert naar de toegangspoort en gracht waarna we op een binnenterrein uitkomen. Hier hebben we zicht op het prachtige kasteel. Het kasteel is niet opengesteld voor publiek.

Noorbeek

Na deze pauze lopen we aan de andere kant Mheer weer uit en klimmen weer naar boven tot aan een kruising, uiteraard met een kruis.

Wegkruisen: Ontspannen met spirituele schatten langs de weg

De wegkruisen in Limburg zijn niet alleen religieuze tekens, maar ook bijzondere erfstukken van het rijke katholieke verleden van de regio. Ze zijn te vinden langs grote wegen en kleine paadjes, op opvallende plekken of verscholen en bijna onzichtbaar. Deze kruisen zijn uniek voor de regio en als je er eenmaal op gaat letten, zie je ze overal.

Devotiekruis: Een algemeen kruisbeeld, geplaatst ter ere van het geloof.
Vroomheidskruis: Een kruis dat uit dankbaarheid is opgericht, bijvoorbeeld na het overleven van een ziekte.
Boerderijkruis of Processiekruis: Vaak te vinden bij boerderijen of langs processieroutes.
Hagelkruis: Geplaatst op kruispunten om bescherming te vragen tegen hagelbuien en stormschade.
Memoriekruis: Een gedenkteken voor een bijzondere of tragische gebeurtenis, zoals een ongeval of moord.

Deze kruisen zijn onlosmakelijk verbonden met het landschap en het geloofsleven van vroeger – en nog steeds worden ze gekoesterd.
Bron: www.visitzuidlimburg.nl

Hier zien we Noorbeek onder in het dal liggen. Het spel van wolken en zonlicht levert een mooi plaatje op. We dalen af naar het dorp, laten de kerk rechts liggen en wandelen via de Schimmelliggerweg weer het dorp uit.

Vanaf hier is het nog een lang stuk om het laatste stukje van het Plateau van Margraten over te steken en af te dalen richting het dal van de Gulp.

Slenaken

Slenaken is een prachtig Limburg dorp onder in het dal aan de Gulp. Vele wandelroutes, fietstochten, auto- en motortochten zullen Slenaken niet links laten liggen. Wij in het begin wel want het Krijtlandpad gaat eerst een stuk zuidelijker met links in het dal het dorp. We passeren een aantal wegkruisen en dalen door één van de meest markante steile holle wegen, de Kerkdel, af naar de dorpskern van Slenaken.

Holle wegen

Holle wegen zijn diep ingesleten paden die door erosie door regenwater door de jaren heen zijn uitgesleten. Ze lopen dus meestal haaks op het dal naar het plateau omhoog.

In Slenaken staan diverse hotels, uiteraard een kerk met een kroeg en nog een aantal restaurants. Wij zijn er al meerdere keren neergestreken voor een korte of een lange wandeling. Er is een grote parkeerplaats waar je gratis kunt parkeren. Tevens loopt door Slenaken de buslijn 57 van Gulpen naar Maastricht, één van de mooiste lijndiensten van Nederland en handig voor de wandelaar. Wij stappen in Slenaken op de bus 57 tot aan Mheer waar we overstappen op de minibus 793 terug naar Station Eijsden.

Afstand: 14 kilometer.
Start: 58+. Totaal: 317 m stijgen 229 m dalen 146+
Openbaar vervoer: bus naar Maastricht en trein naar Eijsden

---

Etappe 3: Slenaken – Vaals (21 km)

Terug naar het overzicht

Het is weer een zonnige dag als we de parkeerplaats oprijden in Slenaken. We lopen eerst een stukje door Slenaken waarna we parallel aan de hoofdweg beginnen aan de klim naar het Plateau van Crapoel. Het Plateau van Crapoel is de hoogvlakte tussen de beken Gulp en de Geul. Via de Flabberweg komen we uit bij Auberge de Smockelaer in Heijenrath. Ook nu volgen we weer de hoofdweg tot aan de Parkeerplaats Kinkeweg. Deze plek ken ik nog van eerdere wandelingen.

Onderste en bovenste bos

Hier duiken we het Onderste Bos in dat overgaat in het Bovenste Bos. Het bos dat tegen de Belgische grens aan ligt is biologisch van groot belang door de aanwezigheid van zeldzame bosplanten en veel vogels. Eerst is het pad nog breed maar naarmate we verder lopen worden de paden smal en gaat het bergop en bergaf.

Grenspaal 14, een drielandenpunt?

Wist je dat bij het bovenste bos een drielandenpunt te vinden is? Niet echt maar het is het drielandenpunt tussen Nederland, Vlaanderen en Wallonië uiteraard gemarkeerd met de mooiste grenspalen van Europa.

Uiteindelijk komen we via het Hakkenbergerpad bij de Sinnigerdalweg het bos weer uit en hebben we fantastisch uitzicht over Epen en het Geuldal. Links loopt een pad langs de bosrand op naar het noorden wat ik persoonlijk als één van de mooiste wandelpaden van Nederland beschouw. We genieten van het uitzicht en maken wat foto’s in dit typische Limburgse landschap met heggen weiden en bossen.

Terziet en Epen

Dan dalen we af richting Terziet en Epen waar het barst van de minicampings en vakantiewoningen. Hier bevindt zich de Volmolen, een watermolen aangedreven door de Geul. Van oorsprong was de molen voor de lakenindustrie bedoeld maar is later omgebouwd tot graanmolen. Nu is het complex uiteraard een beschermd monument van Natuurmonumenten.

We volgen de Geul waarna we bij de bekendste IJs- en fruithoeve van Zuid Limburg uitkomen; de Wingbergerhoeve. Wij laten ons niet verleiden door het ijs maar wel door de aanstormende koeien die in de warmte van stal mogen en snel verkoeling zoeken in de Geul.

Vijlenerbosch

We volgen de Geul nog even waarna we een scherpe bocht door het weiland omhoog maken richting de Bommerigerweg. Deze volgen we verder naar het noorden en slaan dan rechtsaf het bos in. Het pad wordt smaller en volgt de bosrand. We horen in het dal duidelijk de toerende auto’s en motoren. Na enige tijd komen we uit bij restaurant Buitenlust waar het erg druk is. Vrijwel elke toerist die naar Zuid Limburg gaat toeren, per fiets, auto of motor komt hier wel langs. Wij maken gebruik van het toilet en wandelen verder het Vijlenerbosch in. De route gaat op en af waarna we uiteindelijk bij het bekende boscafé “Het Hijgend Hert” uitkomen. Hier nemen we wel even plaats op het terras voor een hartige kom soep en een drankje.

Weer mooie vergezichten

We hebben nog een heel eind te gaan dus blijven we niet te lang zitten en wandelen weer verder door beukenbos en langs mooie vergezichten. We krijgen een mooi uitzicht met Vijlen in de verte maar dat is van korte duur want weer duiken we het bos in.

Uiteindelijk steken we de Eperbaan over, de weg van Vaals naar Epen, en blijven in het bos. We slingeren rondom een grafheuvel waarna we steil afdalen naar naar de rand van het bos waarna het pad door open weiland verder gaat tot aan de grote weg naar Gemenich, de Rue de Vaals. Dit is tevens zo’n beetje de enigste en hoogste bergpas van Nederland, de Pas van Wolfhaag op 273+.

We lopen nog een paar kilometer door het bos waarna we uiteindelijk bij de Vaalserberg uitkomen, het drielandenpunt en met 322,5+ het hoogste punt van Nederland. Aan de Belgische kant staat de Boudewijntoren.

Route: 21 km
Hoogtemeters: 670m
Openbaar vervoer: bus Vaals – Gulpen – Slenaken

---

Etappe 4: Vaals – Gulpen (18 km)

Terug naar het overzicht

Een aantal weken later besluiten we op een zeer zonnige novemberdag etappe 4 te wandelen. We parkeren eerst in Gulpen en gaan dan met bus 350 naar Vaals. Het is al een uur of twaalf voordat we aan de wandel zijn.

Langs Kerken van Vaals

Via de hoofdstraat met een typisch stedelijke bouwstijl met Franse looks lopen we de Kerkstraat in. De weg gaat omhoog richting de Sint Pauluskerk. De kerkganger verlaten net de kerk als wij deze passeren en laten ons de wierrookdampen tegemoet komen als we we de kerk binnenstappen. Een mooie kerk waar veel kaarsjes zijn aangestoken op deze zondag in het zuiden. Even verderop komen we bij de Hervormde kerk Vaals uit of wel de Protestantse PKN kerk. De kerk ligt op 217 meter hoogte en is daarmee de hoogst gelegen kerk van Nederland. Het kerkje is bijzonder oud, het stamt al uit 1266 en kende verschillende gebruikersgroepen.

Von Clermontplein in Vaals

Hierna dalen we af richting de Kopermolen en het Von Clermontplein. We bevinden ons in de oude beschermde dorpskern van Vaals met vele mooie oude gebouwen. Het zeer Frans ogende Von Clermonthuis springt er uit. Deze voormalige lakenfabriek is nu het gemeentehuis. In de hoek bevindt zich de Bron van de Gau waar water uitstroomt met een constante temperatuur van 10 graden. Dit water werd onder andere gebruikt voor de lakenindustrie.

Bloemenpark

Hierna lopen we het mooie bloemenpark in met een grote vijver en fontein. Er staat een prachtig standbeeld van Sint Antonius van Padua, de beschermheilige van verloren voorwerpen. In zijn rechterhand heeft hij een boek vast met daarop zittend het kindje Jezus.

We lopen het park uit en dalen af richting het Landal Vakantiepark met schreeuwende kinderen en hard pratende toeristen op een terras. Snel weg hier en even later lopen we dan ook door de landerijen richting het dorpje Holset.

Holset

Het dorpje Holset ligt niet zo heel ver van Vaals. Het dorpje heeft een leuke kerk, de Lambertus – Genovevakerk en daar tegenover een mooie herberg in vakwerkstijl.

Als we de hoek omlopen komen we bij de Heiligenmuur Holset uit de Lambertusbron. Het is een oude muur gebouwd van diverse soorten stenen met een soort Lourdesgrot er in. De muur is honderden jaren oud. Er gaan allerlei legende de ronde omtrent deze muur.

Vijlen

We vervolgen onze route door het open heuvellandschap met mooie vergezichten en komen bij Vijlen uit waar we meteen links afdalen en lopen via het wandelpad “’t Könningske” richting het dorp. Hierbij passeren we het oude pomphuisje uit 1928 dat tot de 1950 belangrijk was en het hoger gelegen dorp van water voorzag.

Bergdorp Vijlen 195+

De laatste jaren verkoopt Vijlen zich als het hoogste bergdorp van Nederland met de meeste sneeuw. Het doet o.a. mee aan voetbalwedstrijden voor bergdorpen. “Waarom naar de alpen gaan als Vijlen het ook heeft ?” Vijlen kent inderdaad mooie vergezichten, prima fiets- en wandelmogelijkheden maar ik waan me echt niet in de Alpen.

Door het weiland lopen richting de St. Martinuskerk van Vijlen die groots boven het dorp staat. In Vijlen zelf is niet veel te doen. De bediening van Auberge A Gen Kirk heeft een slechte dag, we moeten zo lang wachten dat we maar weer opstappen en afdalen richting de Lombergbeek.

Even later worden we toch getrakteerd op een vlaai. In een kratje langs de weg biedt een enthousiaste hobbybakker stukken gebak aan voor 1,50 euro per stuk. Het geld stoppen we in het blikken potje waarna we midden op straat heerlijk staan te smullen.

Na de smulpartij gaat de pas er in. Via de Melleschet klimmen we langzaam omhoog, steken de hoofdweg over en lopen verder via de Gülkoelerweg. We zijn nu op de top van het plateau waar modelbouwers druk aan het vliegen zijn rond het kleine vliegveldje.

Langs de Selzerbeek

Via een hole weg dalen we weer af naar de N278 in de Nijswiller. Dit dorp laten we een beetje rechts liggen en lopen verder naar het westen waar we de Selzerbeek oversteken met rechts de oude vierkantshoeve Laathof Schulsberg, nu (groeps-) accommodatie. Via een mooie landelijke asfaltweg met een mooi uitzicht over het dal klimmen we langzaam omhoog naar een uitloper van het Plateau van Bocholtz.

Het pad wordt recht en gaat over de kale vlakte met rechts de Eyserberg, één van de Seven Summits tijdens de Dutch Mountain Trail. Op de vlakte staan een tiental vogelaars bij elkaar met dure apparatuur. Het blijkt dat de trek van de kraanvogels in volle gang is en daar proberen zij leuke plaatjes van te schieten. Na enige tijd flink doorstappen komen we uit bij een parkeerplaats met het Verzetsmonument op de Eyserlinde. Het uitzicht is er mooi, we kijken uit over het Geuldal met aan de andere zijde de Gulperberg.

Verzetsmonument op de Eyserlinde

Het verzetsmonument op de Eyserlinde te Wittem (gemeente Gulpen-Wittem) is opgericht ter nagedachtenis aan 43 burgers uit het district Gulpen (bestaande uit Bocholtz, Gulpen, Simpelveld, Vaals, Wittem en Wijlre) die tijdens de Tweede Wereldoorlog en later in het voormalige Nederlands-Indië door oorlog of verzet zijn omgekomen. Het monument is een zuilvormige beeldengroep, vervaardigd uit één stuk Limburgs natuursteen. Het beeld drie nabestaanden uit die een oorlogsslachtoffer dragen.

We volgen de Cartilserveldweg en passeren nog een oorlogsmonument Cartils. Daarna buigt het pad scherp naar links en steken we het veld over waarna we afdalen naar Wittem gelegen in de vallei van de Geul. De zon begint langzaam achter de Gulpenberg weg te zakken dus hebben we niet al teveel tijd om het klooster van Wittem, een bijzondere plek, te bezoeken. Gelukkig zijn we hier al eerder geweest.

Pelgrimsoord Klooster Wittem

De belangrijkste bezienswaardigheid in Wittem is Redemptoristenklooster gesticht in 1733. In het klooster wordt de Heilige St. Gerardus Majella vereerd en trekt vele bezoekers. Er is een kloosterkerk met het praalgraf van Kardinaal van Rossum in de crypte. Verder zijn er vier kapellen, de nieuwe Gerarduskapel, de ronde kapel, de Clementskapel en de Mariakapel met Onze Lieve Vrouw van Altijddurende Bijstand.

Aan de achterzijde van het klooster bevind zich een grote tuin met onder andere een watermolen die door een zijtak van de Selserbeek wordt aangedreven ten behoeve van de watervoorziening in het klooster.

Chateau Wittem

Schuin tegenover het klooster ligt oude Kasteel Wittem dat stamt uit 1106 ofwel Chateau Wittem. In het kasteel is nu een chic hotel en sterrenrestaurant gevestigd.

Pratsj

Echt Limburgs, net als de vlaai, is de Pratsj. Na regenval zul je merken dat de Limburgse ondergrond veranderd in een plakkerige en glibberige klei. Menig wandeling had de modder tot aan de knieën zitten of is met een beetje pech onderuit gegaan op één van de mooie wandelpaden. Pratsj hoort er gewoon bij en men zal ook niet al te veel moeite doen de paden comfortabeler te maken.

We vervolgen onze wandeling even parallel aan de rijksweg waar we de Kleine Geul oversteken, steken dan de weg over en lopen het weiland in waar we bij de Geul uitkomen. Een houten brug overspant het riviertje waarna het pad weer naar een oude hoeve voert gelegen aan de voet van de Gulperberg.

Gulperberg 157+ NAP

De meeste wielrenners kiezen de bergweg omhoog maar wij nemen de rechterpoot en lopen via de Oude Akerweg naar het begin van de steile klim. Via trappen en een single track lopen we door de schapenweide waarna we boven uitkomen. Heb je voldoende tijd loop dan eerst Links naar het monument Jean Nelissen, de bekende wielerverslaggever.

Vanaf 1834 stond er een missiekruis op de Gulperberg, een geliefde bestemming bij de processies. In 1835 is deze vervangen door grote Maria Monument. Dit 13 meter hoge beeld kijkt uit over het Gulp- en Geuldal, net zoals wij. Onder aan onze voet zien we Gulpen liggen, onze eindbestemming van deze etappe: Gulpen.

Gulpen

Het is altijd weer mijn geliefde bestemming; Gulpen. Het stadje aan de Gulp is bekend om zijn Gulpener Brouwerij die midden in het centrum ligt. De leidingen lopen over de weg. Ook is er veel vertier in Gulpen, we kennen de Vastelaovendfinale op de dinsdag met de carnaval maar ook de Bierfeesten in de zomer is een groot evenement. Tijdens de volgende etappe starten we vanuit Gulpen onder de klanken van Egeländermuziek vanaf het Markplein tegenover Herberg de Zwarte Ruiter waar je prima kunt overnachten.

Route: 18 km
Hoogtemeters: 240 m
Openbaar vervoer: bus Vaals – Gulpen – Slenaken

---

Etappe 5: Gulpen – Maastricht (23 km)

Terug naar het overzicht

Opsplitsen

Ons zelfvertrouwen in onze conditie is niet bepaald hoog tijdens etappe 5 dus besluiten we de etappe van Gulpen naar Maastricht op te splitsen in twee etappes. Eerst naar Valkenburg, daar overnachten en dan door naar Maastricht. Achteraf maar goed ook want we kwamen nogal wat hindernissen tegen zoals een bierfeest en een oktoberfest.

We lopen dus eerst 11 kilometer naar Valkenburg en dan 12 kilometer door naar Maastricht.

Vanaf het centrum van Gulpen klauteren we weer het dal uit, waar we over de uitlopers van het Plateau van Margraten naar Valkenburg lopen. We volgen de Heeselsweg en passeren het herdenkingskruis Heezel ter nagedachtenis aan de 4 slachtoffers van een bominslag op 27-11-1944.

Als we omkijken zien we dat we al weer op gelijke hoogte met de Gulperberg, zo’n 160 meter. De vergezichten zijn weer prachtig. Het pad vlakt af en het pad wordt meer een rechte lijn. Het is er doodstil met af en toe een verdwaalde fietser tussen de weilanden en akkers. We zien ook geen bebouwing meer.

Gerendal

Een paar kilometer verderop gaan we weer het bos in en dalen af naar het Gerendal. Het Gerendal is een droogdal met steile hellingen; een ecologisch paradijs. Staatsbosbeheer is er gevestigd. Eén van de belangrijkste bezienswaardigheden is de orchideeëntuin. In het mei en juni is de tuin onder begeleiding van een gids te bezoeken. Ook cultuur historisch is het dal waardevol, al eeuwen geleden werden er landbouwterrassen aangelegd.

Genhoes – Biebos

We klimmen het dal weer uit en komen weer boven op de vlakte. Er volgt een saai stuk met lange rechte stukken totdat we bij het Genhoes ofwel Biebos uitkomen. Een zeer weelderig hellingbos met veel afwisseling. Langzaam slingert het bospad steeds steiler naar beneden. De geluiden van het centrum van Valkenburg worden steeds luider totdat we beneden aan de verharde weg staan.

Valkenburg, vanaf de Wilhelminatoren het centrum in.

Niet lang, want we slaan meteen weer linksaf en wandelen achter het Sprookjesbos op richting de Wilhelminatoren. Na alle rust onderweg zitten we er ineens middenin… het toeristisch hoogseizoen van Valkenburg bij de Wilhelminatoren uit 1906.

In 16 maart 2025 is de Wilhelminatoren in de vroege ingestort. Er vielen geen gewonden. De toren bleek constructief in een slechte staat te verkeren. Men wil de toren in de toekomst herbouwen.

En dan blijkt ook nog dat het pad naar het dal afgesloten is. Staan we daar boven bij de rodelbaan en de stoeltjeslift, kunnen we niet naar beneden, want het kaartje voor de lift koop je beneden. Gelukkig krijgen we met onze allervriendelijkste glimlach een gratis ritje naar beneden zodat we even later beneden via de Berkelpoort, het centrum van Valkenburg binnen lopen.

In het centrum van Valkenburg is het altijd gezellig druk. De terrasje zijn allen goed gevuld. Hier en daar is er nog een leuk winkeltje. Het loont zich om even een extra ommetje te maken richting de Geul, door de Geulpoort naar het Theo Dorrenplein.

De Kasteelruïne, de Fluweelgrot en de Kerstmarkt

De Kasteelruïne, de Fluweelgrot, watermolens, terrasjes en de kerstmarkt zijn bekende attracties in Valkenburg die wij overgeslagen hebben. Wij kwamen immers hier om te wandelen. Lees HIER alles over deze attracties.

Grendelpoort

Via de Grendelpoort verlaten wij weer het stadscentrum. De Grendelpoort is een mooie stadspoort met een valhek en twee torentjes. Het geheel is in 2014 gerenoveerd en deels herbouw waardoor het nu zijn aantrekkelijke uiterlijk heeft. Voor de poort staat het bronzen standbeeld van een Poortwachter.

Linksaf ga je de Cauberg op maar wij blijven het Geuldal volgen. We passeren een erg leuk oud Protestants kerkje; de kerk is heden ten dage een restaurant.

Links van ons zien we een openluchttheater en afgezette ingangen van mergelgrotten en van vuursteen mijnen. We lopen verder en bij restaurant Tivoli duiken we weer het bos in via een zandpad. De geul stroomt rechts van ons met links een steile gebroeide oever.

Vuursteenmijnen in Valkenburg

In de prehistorie werd er vuursteen gewonnen in Valkenburg. Dit maakte de stad erg belangrijk omdat van deze stenen allerlei werktuigen gemaakt konden worden. Zodoende trok het mensen van buitenaf aan en werden de stenen door heel Europa verhandeld.

Oktoberfest bij de Geulhemermolen

Het pad gaat weer over in asfalt. Waar wij rechtdoor lopen gaat de weg links omhoog, de Brakke Berg op. Ondertussen wordt de muziek in de verte steeds luider en jawel hoor, bij de Herberg de Geulhemermolen zit een heerlijk band al vroeg in de ochtend muziek te maken; het is 1 oktober dus is het hier Oktoberfest.

We schuiven aan, nemen een bak koffie en uiteindelijk ook een pot bier. Het is reuze gezellig en we blijven hangen tot de laatste noot. Hierna moeten we toch weer aan de bak, op naar Maastricht!

Het pad verlaat de Geul en in een stevige klim door een holle weg gaan we omhoog en slingeren we door het bos richting de oude mergelgroeve; de Curfsgroeve. Vanaf een uitkijkplatform hebben we mooi uitzicht over de oude groeve.

De Curfsgroeve

De Curfsgroeve is bijzonder vanwege zijn archeologische en paleontologische waarde. In de groeve zijn tal van fossielen gevonden, waaronder resten van prehistorische dieren zoals mammoeten en reuzenherten, maar ook overblijfselen van uitgestorven zeeleven uit een tijdperk dat Limburg ooit onder een tropische zee lag. Naast de historische en wetenschappelijke waarde is de Curfsgroeve ook een populaire toeristische bestemming. Bezoekers kunnen rondleidingen krijgen en meer leren over de geologie en geschiedenis van de groeve…

Het meertje de Kuil van Curfs vlak naast de groeve spiegelt prachtig.

We lopen het bos uit en zien in de verte al weer de St.Pietersberg en de torenspitsen van de Maastricht, de stad ligt aan onze voeten maar we moeten nog wel een paar kilometer.

Het is nog even flink doorstappen langs woonwijken, door het Geusseltpark langs op en Kasteel Geusselt.

De route gaat via het MVV Stadion naar de Groene Loper boven op de A2 tunnel. Wat is dit deel van de stad zoveel keer beter geworden sinds de in gebruik name van de tweelaagse Koning Willem-Alexandertunnel.

Finish Kruitlandroute

We slaan rechts af en lopen dan station Maastricht binnen via de voetgangersbrug en zijn weer terug op het beginpunt van de Krijtlandpad. Natuurlijk kunnen we het niet laten om nog even verder de stad in te lopen waar we een flinke hap eten.

---

Afkorting Etappe 6: Slenaken – Gulpen

Terug naar het overzicht

Mocht je niet genoeg tijd hebben of gewoon een rondje willen wandelen dan kun je hier de afkorting maken naar Gulpen, ook wel etappe 6 genoemd. Lees HIER het wandelverslag van dat rondje.

---

Tot slot…

De Krijtlandpad is een prachtige route en zeer de moeite waard om het Limburgs Heuvellandschap eens van dichtbij te leren kennen.

Route: 23 km
Hoogtemeters: 380 m
Openbaar vervoer: bus Gulpen – Maastricht of trein naar Valkenburg en bus naar Gulpen

Terug naar het overzicht

Meer Nederland:

Meer Nederland: Wandeling N70 | Dutch Mountain Trail | Nederland Top 10 | Krijtlandpad | Rondje Gulpen Slenaken | Topwandeling Amsterdam