Seven Rila Lakes: wandelen langs de 7 meren in Bulgarije
Tijdens ons bezoek aan Bulgarije trokken we de natuur in naar de Seven Rila Lakes in het Rilagebergte. Vanuit het Rila National Park maakten we de populaire wandeling langs alle 7 gletsjermeren: zo’n 9 km met ongeveer 450 hoogtemeters. Onderweg wisselen bergpaden, uitzichtpunten en kristalheldere meren elkaar af—een perfecte dagtrip vanuit Sofia.
Het Rilagebergte
Het Rilagebergte is het hoogste gebergte van de Balkan en ligt zo’n 100 km ten zuiden van Sofia. Het staat bekend om de vele gletsjermeren en de hoogste piek is de Moesala (2.935 m). De 7 meertjes liggen in een populair recreatiegebied en zijn via een stoeltjeslift te bereiken. Van oktober tot juni zijn de meertjes soms wel 2 m met ijs bedekt. Het weer kan er snel omslaan!
Er naartoe
In de vroege ochtend worden we bij de Alexander Nevski-kathedraal in Sofia opgepikt door de geboekte shuttle en rijden we de stad uit, op weg naar de bergen. Na een uur verlaten we de snelweg en kronkelen even later tussen de bossen door omhoog richting het basisstation van de stoeltjeslift. We zitten dan op 1.585+ m hoogte.
Het is september; het hoogseizoen loopt ten einde, zodat we niet hoeven te wachten bij de lift. In de zomer kan het hier gruwelijk druk zijn. De zon schijnt in ieder geval nog heerlijk, het is windstil en het belooft een mooie dag te worden. Het advies om vroeg te gaan heeft ook met het weer te maken: in de middag komen vaak de wolken opzetten en is het uitzicht weg.
Met de stoeltjeslift omhoog
We stappen in de lift en zweven in alle stilte zo’n 20 minuten tussen de boomtoppen door. Het is een heerlijk relaxmoment na alle haarspeldbochten in de bus. Eenmaal boven de boomgrens naderen we het bovenste station op 2.100+ m en stappen uit; de wandeling kan beginnen. We hebben zo’n 6 uur de tijd, anders missen we de shuttlebus terug.
Het eerste deel gaat meteen stevig omhoog, maar vlakt daarna af met prachtig uitzicht over het dal. Het pad is goed aangelegd en zeker geschikt voor hordes bezoekers zonder al te veel wandelervaring.
De 7 Lakes dan
Na enige tijd verlaten we het pad om richting het eerste meer te gaan: de Nier (Бъбрека, Babreka) op 2.282+. Het is het op één na grootste meer, met kraakhelder water.
We lopen langs de oever op en komen uit bij het punt waar het pad weer steil omhoog gaat. De hartslag vliegt ook omhoog, want op deze hoogte begin je de ijle lucht al te voelen. Na wat geslinger komen we bij het volgende meer uit: Het Oog (Окото, Okoto) op 2.440+. Hier zien we ook nog resten sneeuw van de winter liggen.
Het pad gaat verder en is nog steeds goed onderhouden; langs de steile afgronden is zelfs een leuning geplaatst. Dit stuk is toch pittig, want we moeten nog 100 m omhoog voordat we bij het derde meertje komen. Dat is dan ook het kleinste meertje: de Traan (Сълзата, Salzata) op 2.535+.
Het panoramapunt op 2560+
Hierna zijn het nog maar een paar stappen naar het mooie panoramapunt, waar alle 7 meren zichtbaar zijn—dus ook de 4 die we op de terugweg nog aandoen. Het uitzicht is inderdaad prachtig; de paar wolkenflarden hinderen het zicht geenszins. Het is overigens leuk om mensen te kijken, want zowel geoefende als ongeoefende wandelaars ploeteren zich hier naar boven, en niet alle gezichten staan even ontspannen.
Nog 3 meertjes te gaan
We eten onze lunch, drinken wat en beginnen weer aan de afdaling via hetzelfde pad als op de heenweg. Eenmaal terug bij het eerste meer wijken we af van de route en duiken rechtsaf het keteldal in, met prachtig uitzicht op het grootste meer: de Tweeling (Близнака, Bliznaka) op 2.243+. Zoals gezegd is het een keteldal; het meer wordt prachtig omsloten door steile bergwanden.
Het pad is inmiddels wat slechter en we passeren een groep bergarbeiders die druk bezig zijn dit stuk pad te verbeteren en een bruggetje aan te leggen. Hiervoor gebruiken ze paarden om de bouwmaterialen omhoog te krijgen. De paarden staan “geparkeerd” bij het vijfde meertje: de Klaver (Трилистника, Trilistnika) op 2.216+.
We lopen weer verder en al snel zien we het Vismeer (Рибното езеро, Ribnoto ezero) op 2.184+. Het Vismeer is deels dichtgegroeid met onderwaterplanten. Aan de oever staat een grote berghut waar je kunt overnachten.
De meeste wandelaars lopen dezelfde route terug als op de heenweg. Dat maakt dat het hier nu heerlijk rustig is en we slechts af en toe mensen zien. Vanaf het Vismeer is het ook even goed opletten dat we het juiste pad kiezen. Het zevende meer ligt nog een stuk lager en wijkt eigenlijk af van de route terug naar het bergstation. We nemen dan ook genoegen met een blik op afstand. De naam is het Lager Gelegen Meer (Долното езеро, Dolnoto ezero) op 2.095+.
Afdalen
Het laatste stuk is wel behoorlijk ploeteren over losse keien, terug richting de lift. Eenmaal aangekomen bij de lift hopen we bij de berghut daar op een terrasje neer te ploffen, maar helaas: er is niets te koop (#naseizoen). Dan maar door naar de lift, weer afdalen en naar beneden. Bij de tearoom beneden hangt een prachtige menukaart, maar het enige wat op het menu staat zijn hamburgers en drankjes…
Voldaan strijken we neer en zijn blij dit deel van Bulgarije bezocht te hebben.
Het Rilaklooster
Hierna gaan we nog verder naar het UNESCO-beschermde Rilaklooster. Een bijzonder klooster met een mooie architectuur, muurschilderingen en veel historie.
In de avond zijn we om 20:00 uur weer terug in Sofia, de hoofdstad van Bulgarije.
De route
Download hier de GPX-file:
Download “GPX – Rila Mountains – 7 Lakes” Rila-Mountains.gpx – 1172 keer gedownload – 437,77 KBMeer Bulgarije:
