Vikos kloof en Zagori: ons reisverslag met viewpoints, Papingo en bruggen
Wie aan Griekenland denkt, ziet vaak mooie eilanden voor zich met azuurblauw water. Maar wist je dat Griekenland óók hoge bergen met sneeuw heeft en een kloof die vaak wordt genoemd als één van de diepste ter wereld? Na ons bezoek aan Meteora gingen we op ontdekking in de prachtige regio Zagori, met de Vikos-kloof en veel oude (stenen) bruggen.
De diepste canyon ter wereld?
Om maar meteen met de deur in huis te vallen… maar hoe zit het dan met de Grand Canyon en al die andere wereldberoemde canyons?
Bij dit soort lijstjes wordt vaak gekeken naar de verhouding tussen diepte en breedte. De Grand Canyon is heel diep, maar ook enorm breed. De Vikos-kloof is ongeveer 450 tot 1.600 meter diep en op sommige plekken slechts circa 400 meter breed — vandaar dat je deze claim regelmatig tegenkomt.
Ik heb het niet terug kunnen vinden op de website van Guinness, maar dat bord zal er toch niet voor niets staan.
Zagori: rust, stilte en dorpjes
Het gebied rondom de Vikos-kloof valt onder de regio Zagori, in de periferie Epirus. Het Pindosgebergte beslaat een groot deel van dit gebied en is erg dunbevolkt. Er zijn zo’n 40 dorpjes. Wij verbleven in Vitsa, in hotel En Chora Vezitsa, gelegen aan een prachtig plein.
Doordat de streek zo afgelegen en dunbevolkt is, is dit gebied een verademing om rond te rijden. Het is overal heerlijk rustig op de weg. Zelfs schildpadden lukt het hier prima om in hun trage tempo over te steken.
Maar behalve de rust op de weg word je ook overvallen door de stilte. Als je stopt en de motor uitzet, dan is het muisstil. Helaas is dat niet op de foto vast te leggen.
De Vikos-kloof
De Vikos-kloof is door de eeuwen heen gevormd door de rivier Voidomatis, met kraakhelder water.
Wil je de Vikos-kloof bezoeken, dan zijn er meerdere opties: panoramapunten bezoeken of te voet afdalen in de kloof. Ga je wandelen, dan kun je bijvoorbeeld het (ongeveer) 14 kilometer lange wandelpad van Monodendri naar Vikos lopen (maar dan moet je wel vervoer terug regelen).
Wij hadden de pittige wandeling op Mount Olympus nog in de benen, dus hielden we het bij de luie variant: de uitzichtpunten.
Oxya Viewpoint
Het bekendste en meest spectaculaire viewpoint is het Oxya Viewpoint. We bezochten dit meteen na aankomst, omdat er voor de volgende dag regen werd voorspeld. Je bereikt het punt door eerst naar Monodendri te rijden en daarna nog zo’n 7 kilometer voorbij het dorp door te rijden, tot de weg doodloopt bij een kleine parkeerplaats. Vanaf daar loop je nog een paar honderd meter.
Wij hadden pech: er werd net een minibusje met ouderen “losgelaten”, sloffend voor onze voeten en met behoorlijk wat kabaal… Maar goed, na vijf minuten moesten ze weer met de gids mee en hadden we het uitzichtpunt bijna voor ons alleen.
Stone Forest
Via de Stone Forest reden we terug. Dit stelde voor ons niet heel veel voor: het is vooral een plek waar je de gelaagdheid van de stenen goed kunt zien. Daarna bezochten we Monodendri.
Monodendri
Monodendri is een typisch dorpje voor de regio: smalle straatjes met keien, een dorpsplein met een grote boom en terrasjes. En natuurlijk die gezellige, hobbelige keienpaadjes waar je je enkels goed moet sparen.
Aghia Paraskevi-klooster
Verder is Monodendri zelf niet heel groot. De meeste bezoekers lopen daarom even door naar het Aghia Paraskevi-klooster, een van de oudste kloosters van Zagori (15e eeuw). Het is ongeveer 15 minuten lopen. Het pad ernaartoe daalt iets af en is goed te doen.
Het klooster is vrij toegankelijk. Er is een kapel met fresco’s, een dame die beeltenissen van heiligen verkoopt en een uitzichtpunt.
Vanaf dit klooster loopt er nog een pad naar een tweede klooster. Dat pad schijnt spectaculair te zijn (een echte ridgewalk) met een steile afgrond, maar het was helaas afgesloten.
Beloi Viewpoint en de Vradeto Steps
Terug naar de Vikos-kloof… Een uitzichtpunt waar wij niet zijn geweest, maar dat ongeveer net zo mooi schijnt te zijn als Oxya, is het Beloi Viewpoint. Voor dit viewpoint moet je wel een stuk wandelen: de Beloi Hike. De wandeling start in het authentieke dorpje Vradeto en is 2,2 km lang (enkele reis).
Je kunt de wandeling ook starten net na Kapesovo, bij de afslag naar Vradeto, en dan via de Vradeto Steps lopen. Dat is wel een paar kilometer langer. Het oude pad slingert in 39 scherpe haarspeldbochten omhoog naar het dorpje Vradeto, waarna je het eerder genoemde pad kunt volgen. De trap bestaat uit circa 1.200 treden en is ongeveer 200 jaar geleden in zo’n 20 jaar aangelegd door de mastoroi, lokale ambachtslieden. Via link
Noord-Pindos Nationaal Park
Het hele gebied rondom de Vikos-kloof ligt in het Noord-Pindos Nationaal Park. Het park herbergt veel diersoorten, waaronder de beer en de lynx. Verder komen er circa 1.800 plantensoorten voor. Het hoogste punt van het park ligt in het Tymfi-massief; de top Gamila is ongeveer 2.497 meter hoog. In mei lagen er bij ons nog sneeuwresten.
Op weg naar het dorpje Vikos
De volgende ochtend gaan we weer op pad. We rijden over de stille wegen richting Vikos. Onderweg genieten we van de vergezichten en stoppen we bij een monument voor oorlogsslachtoffers.
Daarna rijden we door naar het dorpje Vikos, naar het panoramapunt “Vikos Gorge View Point”. Hier kijk je vanaf een wat lager gelegen punt de kloof in. Het is ook een mooie plek voor een picknick.
Veel bezoekers dalen vanuit Vikos een stukje af richting de rivier. Er is een kapelletje (Theotokos Koimesis) en, bij voldoende water, zijn er leuke plekken om even pootje te baden.
Kapelletjes langs de weg
Wanneer je door Griekenland rijdt, zal het je niet ontgaan dat er veel kleine kapelletjes in de berm staan: van roestig en klein tot van steen en groot. De betekenis hiervan heeft meestal drie redenen: er is een ongeluk met dodelijke afloop geweest, een ongeluk met juist een goede afloop óf het is een verwijzing naar een klooster in de buurt. Ze bevatten vaak een afbeelding van een heilige, een olielampje, olie, lucifers of een aansteker, lontjes en soms wat geld. De kaarsjes branden dag en nacht. Is het een ongeval geweest met goede afloop, dan staat er vaak een afbeelding van Agios Georgios (Sint-Joris), de beschermheilige van de weggebruiker, als dank voor de goede afloop.
De weg naar Papingo
Papingo ligt eigenlijk heel dichtbij… alleen ligt er een diepe kloof tussen, dus moeten we helemaal omrijden via Aristi. Geen straf, want de route is prachtig. We kunnen de weg al mooi zien liggen waar we straks weer omhoog moeten.
We dalen af tot aan de rivier Voidomatis, waar een smal bruggetje de rivier kruist. Het is een bijzonder mooie plek: het water is ontzettend helder, er is een strandje en er groeit veel weelderige begroeiing.
Een groep rafters krijgt net instructie voor hun avontuur stroomafwaarts. Gelukkig laat de zon zich nog even zien, maar de wolken zijn dreigend.
Papingo
Dan slingeren we omhoog via de haarspeldbochten, ontwijken een overstekende schildpad en komen aan in Papingo. Hier is een grote parkeerplaats.
De typische straatjes en huizen, gebouwd van natuursteen, zijn kenmerkend voor de regio. Nieuwbouw en renovatie mogen hier ook alleen in deze stijl plaatsvinden. Vanaf het dorp heb je prachtig uitzicht op de bergen.
Papingo Rock Pools
Vanuit Papingo rijden we door naar de Papingo Rock Pools. Het beekje heeft hier de rotsen mooi uitgesleten en met wat dammetjes is het een leuke plek om pootje te baden, te zwemmen en te picknicken. Alleen… het begint te regenen, dus we zijn zo weer weg.
Bergwandelen
Vanuit Papingo kun je verder de bergen in, bijvoorbeeld voor een stevige bergwandeling naar de berghut in het Tymfi-massief of richting het Drakenmeer.
Oude bruggen in de regio
Na ons bezoek aan Papingo schuilen we even in een restaurantje. Als het weer opklaart, vervolgen we onze tour langs de oude bruggetjes.
Gefira (Kleidonia)
Het eerste bruggetje is meteen een pareltje. Via een prachtig bos met Harry Potter-achtige bomen wandelen we naar de Gefira-brug. Het is een flinke overspanning. In de buurt is ook een stuwdam gebouwd om het waterpeil in de kloof te kunnen reguleren. Ook hier is genoeg gelegenheid om te recreëren.
Je kunt hier ook een wandeling de kloof in starten.
Na ons bezoek aan de Gefira-brug rijden we weer terug richting het zuiden van de kloof, naar de omgeving van Kipoi. Hier vind je nog meer mooie, oude bruggen, zoals de Kapetan Arkouda-brug.
Even verderop komen we uit bij de Kokkorou-brug.
En als we de afslag nemen naar Kipoi, komen we uit bij de Plakida-brug met drie mooie overspanningen.
In deze regio liggen nog meer bruggen, maar de laatste die wij bezoeken is de Mylos-brug.
Hierna rijden we terug naar Vitsa. Onderweg worden de sluizen opengezet en barst een stevige wolkbreuk los. Het blijft de hele avond nog een beetje doorregenen.
De volgende ochtend gaan we weer richting Thessaloniki. De regen heeft voor mysterieuze nevel in het dal gezorgd, wat weer mooie plaatjes oplevert.
Meer Griekenland:
