In juni 2016 stond onze roadtrip gepland naar Centraal-Anatolië in Turkije: Cappadocië (ook wel Cappadocia). Cappadocië is een vulkanische streek die bekendstaat om zijn bizarre tuf- en karststeenlandschap. Het hoogtepunt is Nationaal Park Göreme en omgeving, dat op de UNESCO-lijst staat. Daarnaast vind je in dit gebied ook vlaktes, hoge bergen en vulkanen. We vliegen vanuit Düsseldorf met een goedkope vlucht van Pegasus Airlines rechtstreeks naar de stad Kayseri.

---

Citaat (Lonely Planet)

“Cappadocië, geplukt uit een grillig sprookje en neergezet op de grimmige Anatolische vlakte, een geologische rariteit van bezaaide heuvels, rotsformaties en torenhoge keien van bovenaardse schoonheid.” 

De reis ernaartoe

Het is woensdagmorgen als we de grens passeren en op weg gaan naar Düsseldorf Airport. Bestemming: Turkije, maar dan niet een all-inclusive vakantie ergens aan de Middellandse Zee. We gaan naar Kayseri, een stad met meer dan 1 miljoen inwoners, gelegen in het hart van Turkije. Samen met hoofdzakelijk bejaarde Turkse migranten die hun thuisland gaan bezoeken, stappen we in het vliegtuig en vliegen we in iets minder dan 4 uur naar Kayseri.

Als we geland zijn, valt er net een bui, dus haasten we ons snel naar de terminal. Met het online gekochte visum (entreekaartje?) mogen we probleemloos het land in. Dan even een fles Bacardi scoren en natuurlijk de huurauto oppikken. Het is alweer droog als we van het vliegveld af rijden, onze Cappadocië roadtrip kan beginnen, op naar Göreme!

Eerste indruk

Het straatbeeld is de eerste indruk, alles ziet er netjes, schoon en verzorgd uit. Vorig jaar gingen we naar Marokko, maar elke gelijkenis is niet op zijn plek. Kayseri is volgebouwd met honderden flats van meer dan 15 verdiepingen; dat geeft de stad een aparte aanblik. De vaak nieuwe flats zijn fraai vormgegeven, zodat het niet de bekende Oostblok- of Franse banlieue-uitstraling heeft. De wegen zijn prima. Er ligt een uitgebreid snelwegennetwerk rondom de stad, dus rijden we probleemloos de provincie Kayseri in.

We laten de stad achter ons en maken een stop bij een tankstation met restaurant, waar we de eerste thee en döner bestellen. We kopen wat drinken, chips en koekjes voor onderweg. De rit is ongeveer 70 km door heuvelachtig landschap, met weinig verkeer op de weg. Vlak voor Avanos gaan we linksaf richting Zelve. Hier komen we bij een parkeerplek en een hek waar entree wordt gevraagd. Omdat het laat is, is alles dicht en uitgestorven. We lopen wat rond en duiken de eerste tufsteen-grotten in.

Feeënzuilen bij Göreme

Een eind verderop komen we bij de eerste feeënzuilen. Ook hier is alles ingericht om busladingen toeristen te ontvangen, voorzien van hekwerk en een kassa. Ook hier is alles dicht, dus maken we wat foto’s en rijden we verder op weg naar ons hotel in Göreme. Morgen hebben we tijd genoeg om alles rustig te bekijken; ons enige zorgpuntje is het weer. Ondanks dat het al juni is, wil de zomer hier nog niet echt vlotten: 20 graden en bewolking.

Göreme

We verbleven in het Local Cave House: een mooi hotelletje met kamers die uitgekapt zijn in de tufsteenrotsen en een leuk zwembad. In de avond duiken we het stadje in. Het is rustig; er zijn weinig toeristen, terwijl het aanbod groot is. We nemen alle drie een traditioneel potje Testi Kebabi: een afgesloten aardewerken potje waarin kip gaar is gestoofd, geserveerd met rijst. We sluiten de dag af met een biertje, dat hier ondanks de ramadan overal geschonken wordt.

Mountainbiken door Cappadocië

De volgende dag gaan we mountainbiken. Na het ontbijt sjouwen we het stadje in en huren bij één van de vele verhuurders drie mountainbikes. Het is fris, maar wel droog. Lastig te bepalen wat je aan moet trekken: wordt het warm of krijgen we regen? Maar goed, we fietsen Göreme uit in de richting van Uçhisar en beginnen meteen aan een lange klim. Dat kunnen we maar gehad hebben. Boven aangekomen worden we bij een panoramapunt beloond met een prachtig uitzicht over Göreme.

Snel een ballonvaart boeken

We fietsen verder en wippen even snel bij een ballonvaartbedrijfje naar binnen om een scherpe prijs te regelen. Het gebied van Cappadocia is bijzonder populair om met een luchtballon overheen te vliegen. Het landschap is prachtig en de weersomstandigheden zijn er vaak ideaal. Op internet kwamen we vooraf prijzen tegen van 160 euro, maar hier krijgen we direct een vaart voor 90 euro. We proberen nog meer af te dingen en lopen weg. Ze komen niet achter ons aan, dus zal die 90 euro toch wel ongeveer de bodemprijs zijn. Maar goed, er zijn nog meer aanbieders, dus…

Dan fietsen we verder naar Uçhisar. Vlak voor we bij het stadje zijn, gaan we scherp rechtsaf het zandpad in. Vanaf hier moeten we richting de Love Valley kunnen fietsen. Het is even zoeken, maar uiteindelijk vinden we een wandelpad dat als mountainbikepad te misbruiken is. Het landschap in deze steeds dieper wordende kloof is prachtig. We volgen een stuk rivierbedding en daarna weer een hoger gelegen slingerpad.

Love Valley: feeënzuilen van dichtbij

Regelmatig moeten we van de fiets door gaten en begroeiing, maar uiteindelijk komen de befaamde feeënzuilen van de Love Valley in zicht. De naamgeving behoeft geen uitleg. Het is er prachtig. We doen een fotoshoot en, al een beetje dorstig van het fietsen, pakken we bij een klein barretje ter plekke een jus d’orange. Gelukkig is het niet heet, maar onze kleding is inmiddels toch wat te warm.

Çavuşin: rotsdorp en ‘kerk’

Vanuit de Love Valley loopt een fatsoenlijke zandweg richting de bewoonde wereld. Even later fietsen we Çavuşin in, aan de voet van de oude rots waar vele gaten in zijn gehakt, inclusief een kerk. De vele toeristenkramen verraden drukte, maar er is geen hond. We fietsen naar boven en bezoeken de “kerk”.

Rose Valley: rotsformaties en ruige trails

Daarna rollen we bergaf richting de Rose Valley. Het is even zoeken naar de juiste paden, maar we vinden toch een leuk pad. Dit is ook de plek waar in de ochtend veel luchtballonnen opstijgen. We jagen lekker ruig met de fiets door allerlei smalle paadjes, tot ik mijn band lek rijd. Een plak-setje kregen we niet mee, wél een telefoonnummer. Met pijn en moeite mag je dan omschrijven waar je precies staat met je lekke band, en dan komen ze met twee man een nieuwe fiets brengen.

Goed, we genieten nog van mooie uitzichten en na de laatste klim richting Göreme fietsen we nogmaals door het magische landschap ten noordoosten van Göreme. In een lange afdaling komen we weer in het centrum van Göreme uit en leveren we onze fietsen in.

Derinkuyu – de grootste ondergrondse stad van Turkije

Het middagprogramma staat in het teken van wat rondrijden met de auto. We gaan zuidelijk via Nevşehir naar Derinkuyu. In Derinkuyu bevindt zich de grootste ondergrondse stad van Turkije. De stad bood in de 8e en 7e eeuw voor Christus onderdak aan ruim 20.000 mensen! In de jaren 60 werden de tunnels herontdekt. De stad was voorzien van allerlei faciliteiten, zoals ventilatieschachten, een school, een stal, een kerk, een grafruimte en zelfs een kilometerslange vluchtgang.

Je kunt als bezoeker tegen betaling van ongeveer 5 euro de “stad” bezoeken. Via de nauwe, enge gangen ga je zo’n 30 meter diep de grond in. Wat ik persoonlijk niet verwachtte, was dat de stad zich niet in een bergachtig landschap bevindt, maar gewoon in een platte woonwijk: je bezoekt haar via een gat in de grond. Vandaar ook dat we de locatie niet direct konden vinden. Je ziet in deze stad meteen een veel authentieker Turkije dan in Göreme.

Na ons bezoek neem ik een Turkse koffie. De koffie was geen succes, maar je moet het een keer geproefd hebben. Daarna gaan we weer terug naar het noorden en rijden via Kavak en Ortahisar naar het viewpoint over de Rose Valley.

Viewpoint van de Rose Valley

Ondanks dat er weinig zonneschijn is, zijn de rotsformaties prachtig van kleur. We gaan aan de wandel en beklimmen de bergtop. We lopen rechtsom en kunnen via een ander pad weer naar beneden. Het uitzicht is erg mooi. Terug op de parkeerplaats nemen we plaats in de bankstellen en stoelen die opgesteld staan om te genieten van het uitzicht over de prachtig gevormde rotsen van Rose Valley. We nemen een bak thee, waarna we terugrijden naar Göreme.

Terug in Göreme moet er nog even een ballonvaart voor de volgende ochtend geregeld worden. Er wordt zonnig weer voorspeld, dus morgen wordt de perfecte dag. De ballonvaarten voor vandaag waren door het bewolkte weer niet doorgegaan.

In één van de vele bureautjes in Göreme boeken we de ballonvaart: een 12-persoonscabine voor 90 euro p.p. Dat is toch de helft van de online prijs die je vooraf kunt boeken, maar door de schaarste aan toeristen is er in de concurrentiestrijd de nodige korting mogelijk. Om 3.45 uur de volgende ochtend zouden we worden opgepikt! Snel wat eten en dan toch maar op tijd naar bed.

Ballonvaart in Cappadocië

Na een paar uurtjes slapen gaat de wekker. Binnen 5 minuten staan we buiten en wachten op het busje. Na niet al te lang wachten worden we opgepikt, waarna we nog een aantal andere toeristen ophalen. De nationaliteit van de anderen is voornamelijk Japans. Als het busje vol is, rijden we naar Avanos, waar Atmosfer Balloons hun ontvangstruimte en kantoor heeft. Hier staat de koffie klaar om even wakker te worden, inclusief wat kleine hapjes. Als alle busjes gearriveerd zijn, worden er na wat instructies nieuwe groepen ingedeeld en gaan we met het busje richting de opstijgplek.

Ik vroeg me van tevoren af waar we opstijgen, waar we naartoe vliegen en waar we dan landen. Welnu: we stegen op midden in de Rose Valley, waar we gisteren gefietst hebben. Als uit het niets zien we overal luchtballonnen boven de bomen, struiken en bergen uitkomen. Een aantal kiest al voor het luchtruim. Onze ballon ligt nog plat en wordt vol geblazen met warme lucht. Langzaam vult de ballon zich en ineens zoekt hij de weg naar boven. Dat is ook het moment om in te stappen. We zitten met ongeveer 15 personen in de ballon. Al snel maakt de ballon zich los van de aarde en stijgen we een paar meter. Niet meer, want het is de bedoeling dat we eerst rakelings over de rotsen en akkers drijven. Dat lukt aardig. Er zijn momenten dat je er zo uit zou kunnen springen.

Surrealistisch mooi

Het beeld van de ruim 100 ballonnen die deze ochtend opstijgen is surrealistisch mooi. De nabijheid van andere ballonnen maakt de vlucht echt bijzonder. We gaan langzaam richting het noordoosten en zien het dorpje Çavuşin, waar we gisteren gefietst hadden, onder ons. Vanaf dit punt wordt er flink gas gegeven. Je voelt de hete vlam en we stijgen enkele honderden meters. Ineens voel je de diepte in je benen: je ziet het landschap weidser worden en de lichte nevel in de vallei wordt zichtbaar. Plots breekt de opkomende zon door, waardoor alles nóg mooier wordt.

Ik let even niet op onze vaarrichting, maar het blijkt dat in de bovenste luchtlagen de windrichting omgekeerd is. We gaan weer terug naar waar we vandaan kwamen! Wederom zien we de Rose Valley onder ons verschijnen. Hier zetten we ook langzaam de daling weer in. We gaan richting het panoramapunt waar we gisteren thee gedronken hebben in de luie stoel. Onder ons zien we hele hordes volgbusjes en wagens rijden.

Alle instructies voor de landing waren overbodig. De condities zijn zo goed dat een zachte landing te verwachten is. We zien onze volgwagen met de aanhanger. Het klinkt bijzonder, maar onze ballonvaarder presteert het om precies op de aanhanger te landen!

Deze zachte landing moet natuurlijk gevierd worden met champagne. We krijgen nog een certificaat en maken nog wat foto’s voordat we weer met het busje teruggaan. Dit was echt een topper: zeer de moeite waard en iets wat ik zeker niet had willen missen. Doen dus, als je in Cappadocië bent.

Onderstaand de video van de ballonvaart over de Rose Valley.

Terug bij het hotel kunnen we zo aanschuiven bij het ontbijt. Het is nog maar een uurtje of 7, dus tijd zat. Na het ontbijt klimmen we nog even de berg op waarin ons hotel is uitgehakt. Er is wederom een wonderschoon uitzicht te bewonderen: 360 graden.

Op weg naar Kayseri: groen, vlaktes en Erciyes

Eindbestemming van deze dag is Kayseri, waar we morgenochtend het vliegtuig moeten nemen. We rijden er natuurlijk via een mooie omweg naartoe. Via Ürgüp en Mustafapaşa rijden we naar Taşkınpaşa. Het landschap is wederom mooi, met wat meer groen. We stoppen weer bij wat tufsteenzuilen en bij het domein van een imker. Daarna houden we links aan en krijgen we via Kavakköy langzamerhand uitzicht over de vlakte van de Çöl Gölü, gelegen aan de voet van de 3916 meter hoge berg Erciyes. We volgen de kaarsrechte weg door deze moddervlakte, stoppen voor wat foto’s en rijden dan door naar het stadje Develi. Ook dit plaatje doet authentiek aan: geen toeristen, geen souvenirwinkeltjes e.d., maar gewoon het normale Turkije met vriendelijke mensen.

Ondanks de ramadan is het geen probleem om de plaatselijke lekkernij te proeven: de Develi Cıvıklısı, een soort langwerpige pizza. Develi ligt aan de voet van de berg. Een weg voert ons naar de andere zijde, waar Kayseri ligt. Helaas is het bewolkt, waardoor we de top niet kunnen zien. We maken dan ook geen stop en rijden door de stad in. Ons hotel is ditmaal het centraal gelegen, goedkope Hilton.

Kayseri: bazaar, ramadan en stadse drukte

Vanuit ons hotel loop je zo het Maydan Park in, waar allerlei festiviteiten georganiseerd worden in verband met de ramadan. Het lijkt op een soort kerstmarkt. Van hieruit steken we het grote plein over en komen bij de oude stadsmuur uit, waarachter zich de bazaar bevindt. In tegenstelling tot Istanbul worden hier vooral nuttige, dagelijkse producten verhandeld. Er zijn geen toeristen, dus ook geen toeristenprullaria. Opmerkelijk is ook dat we niet om de haverklap aangesproken worden. Eenmaal rechts achterin de bazaar beland, kom je in het oudste deel waar nog schapenwol wordt verhandeld.

We struinen wat rond door de stad, bezoeken wat oude gebouwen en eten er een hapje. Verder is Kayseri gewoon een flink uit de kluiten gewassen provinciestad waar alles te koop is, de mensen vriendelijk zijn en geen toeristen te bekennen zijn. De buitenwijken van de stad zijn volgepropt met ontelbare flats van 10+ verdiepingen, wat de stad zeker vanuit de lucht een bizarre aanblik geeft als we de volgende ochtend vroeg per vliegtuig het gebied verlaten voor een bezoek aan Istanbul…

Meer Turkije:

Meer Azië:

Indonesië – Laos – Cambodja – Thailand – Maleisië – Myanmar – Nepal – India – Qatar – Vietnam – Turkije – Taiwan – VAE