Beklimming Kilimanjaro – ons avontuur op het dak van Afrika

De beklimming van de Kilimanjaro; de hoogste berg van Afrika, één van de ‘Seven Summits‘ en 5.895 meter hoog. Een berg die bij vele avonturiers hoog op het lijstje staat om te beklimmen. Ook gaan er veel klimmers naar boven met een bepaald doel. Herstellend van een ziekte, ter nagedachtenis aan een dierbare of voor een goed doel. Onze reden was dat wij de magische leeftijdsgrens van 50 aantikten. En zo was het plan ontstaan. We sloten ons aan bij een groep van 4  Amerikanen, boekten de vlucht en de beklimming.

Video

Zoek je het niet om het hele verslag te lezen, laat je dan inspireren door de video van de klim.

---

Voorbereiding en praktische informatie beklimming Kilimanjaro

Maar waar waren we aan begonnen? Wat werd er van ons verwacht? Hoe zwaar is het en hoe koud zal de beklimming van de Kilimanjaro zijn, kunnen wij dit wel? Onzekerheid dus. Maar goed, fysiek werd er wat van ons verwacht dus startten we met trainen. Veel wandelen, wandelen en nog eens wandelen. In de Eifel, in de regen, in de sneeuw en bij mooi weer. Alle omstandigheden en bijbehorende kleding hebben we gehad. Daarnaast nog meer cardio, 7 km per week zwemmen en spinning. Dan nog de juiste spullen aanschaffen voor zover ik ze nog niet had zoals een donsjas. Mijn uiteindelijke volledige “gearlist” vind je hier onder de knop download:

Download “Gearlist Kilimanjaro” Gearlist.pdf – 2168 keer gedownload – 27,82 KB

Dit was genoeg en niets teveel of te weinig. Tip, neem gaiters en stokken voor de afdaling, onmisbaar in het erg losse zand. Trek vooral laagjes aan met aan de buitenzijde een donsjas en de regenkleding als windchill.

Routes beklimming van de Kilimanjaro

Er zijn ongeveer 7 verschillende routes die naar de top leiden. Marangu, Umbe, Machame, Lemosho, Shira, Rongain en Northern Circuit. Van 5 daagse tot en met 9 daagse beklimmingen. De meest populaire zijn de Marangu (5 dgn, Coca cola route) en de Machame (6 dag, Wiskey route) route. Bij de Marangu hoef je niet in een tentje te slapen, klim je geleidelijk maar moet je ook weer via dezelfde route terug. Dit zou de makkelijkste route zijn echter het slagingspercentage is ongeveer 42%. De Machame Route is wat pittiger en gaat over de Lava Tower en de Baranco Wall en via een andere route terug.

Wij liepen de 8 daagse Lemosho route, via Moir hut, Lava Tower en Baracanco Wall en natuurlijk een andere route terug naar beneden. Het slagingspercentage ligt hier boven de 75%. Doordat je relatief langzaam stijgt en 8 dagen onderweg bent is de kans op hoogteziekte kleiner. Walk high, sleep low is daarbij het motto. Op dag 4 gaan we dus naar Lava Tower op 4600+ maar dalen weer 700m om te overnachten.

Porters

Je kunt niet zomaar even de Kilimanjaro beklimmen. Je zult altijd met een gids moeten gaan en deze gids wil het voor jou zo aangenaam mogelijk maken. Hij zal dus porters inhuren om alle spullen te dragen en afhankelijk van het soort reis die je boekt kan de luxe variëren. Onze porters sjouwden naast ons tentje ook een eettent mee met stoelen en tafels, 2 chemische toiletten met tent en een keukentent met toebehoren. Gemiddeld gaan er zo’n 3 a 4 porters per persoon mee en ongeveer 1 gids per 2 a 4 klimmers. Immers als iemand ziek wordt of de groep splitst moeten er gidsen bij blijven.

Onder de porters bevonden zich ook koks, tentenbouwers, toilettenbouwers en een dokter aanwezig. Bij de gate wordt de bagage eerlijk verdeeld, een porter mag ook niet meer dan 20 kg dragen. Komen ze porters te kort dan staan er altijd jongens klaar die graag aansluiten. Dit alles voelt wel beschamend maar moesten we toch zien als puur werkgelegenheid. Onze groep bestond uit 29 porters en gidsen.

Contact met de buitenwereld

Aan de zuidzijde ligt de stad Moshi zowat aan je voeten. Dat is de reden dat je daar regelmatig ontvangst op je telefoon zult hebben. Mij lukte het niet om iets te versturen maar dat lag aan mijn abonnement. Via de telefoon van onze gids heb ik toch even kunnen met het thuisfront kunnen bellen .

Vaccinaties

Voor Tanzania heb je een aantal vaccinaties nodig en malaria tabletten. Ga hiervoor naar bijvoorbeeld reisprik.nl of je huisarts.

Kosten, prijs

Ik was voor de totale reis ongeveer 3000 euro kwijt. Het vliegticket met KLM Amsterdam – Kilimanjaro Airport kostte 700 euro. Via een reisbureau werd onze aankomst, hotelovernachtingen, transport, gids met porters, uitrusting  en parkentree geregeld voor ongeveer 2000$ (US). Inclusief daarbij hadden wij een stadswandeling in Moshi, een safari naar Arusha NP en een wandeling naar de Materuni waterval. Verder ben je een bedrag kwijt voor de fooien voor de porters, afhankelijk van je groepsgrootte ben je zo’n 300$ daarvoor kwijt. Een porter kreeg 70$ p.p. en een kok, doctor of gids 100$ p.p.. Buiten wat souvenirs en losse drankjes ben je niet veel meer kwijt. Uiteraard moet je je verzekeren en vaccinaties nemen. Hieronder heb ik wat niet Kilimanjaro gerelateerde foto’s staan.

Dag 1: Van Lemosho Gate 2.100+ naar Mt. Mkwubwa 2.650+

Terug naar inhoudsopgave

Alle bagage wordt verzameld en met een busje gaan wij, 7 klimmers, naar het startpunt van de hike. De porters gaan samen met een andere en grotere bus. Onderweg zien we het echte Afrika, het leven op straat, langs de weg… we zien ook nog 2 giraffen lopen want in tegenstelling tot Zuid Afrika zijn de parken hier niet met hekken omgeven.

Start beklimming Kilimanjaro

De 29 porters die ons vergezellen gaan met een andere bus. Bij de entree wordt de bagage verdeeld over de porters. De eerste dag gaat over een niet alle te lange afstand door de jungle. We starten op 2100+ bij de Lemosho Gate.

Onderweg zien we vlinders en apen. De begroeiing is prachtig. Groen en nog nog eens groen. Het tempo is laag, erg laag. Wij zijn gewend altijd stevig door te lopen maar  “this is Afrika, polepole“, we gaan omhoog dus slow down.

Uiteindelijk komen we op 2650+ aan in het Big Tree camp waar de tafel al voor ons gedekt is en de tentjes opgebouwd zijn…

Dag 2: Mt. Mkwubwa 2.650+ naar Shira 1 Camp 3.100+

Terug naar inhoudsopgave

Vanuit het Bigtree Camp op 2600+ vertrekken we vroeg in de ochtend. Het is prachtig wandelweer. Het eerste stuk is jungle met een schitterende begroeiing.

Maar langzaam aan wordt de begroeiing steeds lager en meer open. Als we omkijken krijgen we ook steeds vaker vergezichten te zien.

Na een stevige klim komen we op een bergkam uit en krijgen we voor het eerst duidelijk zicht op ons doel, de Kilimanjaro.

Ook de vergezichten worden steeds imposanter, wijder en weidser. We finishen uiteindelijk op het Shira 1 camp op 3610+. Een klim van bijna 1000m.

De tafel was weer netjes gedekt. Ik maak met Sonja nog een kleine avondwandeling.

Dag 3: Van Shira 1 Camp 3.600+ naar Moir Hut 4.200+

Terug naar inhoudsopgave

De aanloop naar de voet van de berg. Gestaag klimmen we door van Shira Camp 3600+ richting de Moir Hut op 4200+.

In de nacht had het gevroren waardoor de condens als ijsparels aan de tent hing. Een crime als je ’s nachts naar de wc moet. Hiervan was overigens de bril voorzien van een ijslaag brrr. Beter ijs dan nattigheid zullen we maar zeggen en zodra de zon achter de Kilimanjaro omhoog schuift neemt de temperatuur snel een sprong.

We lopen door middellaag struikgewas en… zien in de schaduw dikke ijspegels hangen. Het vriest dus overdag ook in de schaduw nog. 

De wolken komen steeds dichterbij. In het kamp aangekomen verrassen onze porters ons met een prachtige welkomstdans en gezang.

In de avond klimmen we nog even een paar honderd meter hoger, mooie wandeling en goed voor het acclimatiseren. We zijn beland aan de rand van zwarte asvelden en gestolde lavastromen die we de volgende dag gaan beklimmen.

Dag 4: Van Moir Hut 4.200+ naar Baranco Camp 3.900+

Terug naar inhoudsopgave

Na een koude stormachtige nacht worden we weer gewekt met een bakje thee. Mijn trainingsmaatje Marcel is kots beroerd dus doen we bij het ontbijt een med-check. Het zuurstofpercentage in je bloed en je hartslag wordt dan gemeten. Het zuurstofgehalte ligt normaal gesproken tussen de 95 en 100%. In de bergen kan deze afnemen tot beneden de 80% en dan is er nog niets aan de hand. Bij Marcel bleek deze waarde 67%. Serieus laag dus hoogteziekte. Marcel moet terug naar het dal, flink balen dus.

Na afscheid genomen te hebben beginnen wij aan de klim richting de Lava Tower op 4600+. Ik heb last van zeurende koppijn; mijn zuurstof was 93% dus geen hoogteziekte maar wat dan. Zonnebril af of weer koffie gaan drinken en nog meer water drinken dan…?

Een slechte dag  

Mentaal zat ik ook niet lekker in mijn vel na het afscheid vanmorgen. Maar goed, een slechte dag kan altijd. Bij de Lavatower is de lunchtent opgebouwd. Walk high en sleep low voor goede acclimatisering, dus op hoogte eten en daarna weer afdalen naar Baranco Camp op 3900+. Het landschap is veranderd in zwarte lava steen. Het uitzicht wordt grootser. Tijdens de afdaling naar Baranco Camp komen we weer in een prachtige vegetatiezone met mooie planten.

Uiteindelijk komen we in het 3900+ hoge Baranco Camp. Mijn hoofdpijn is na het eten gelukkig weer weg… was het toch de hoogte?

Dag 5: Van Baranco Camp 3.900+ naar Karanga Camp 3.995+

Terug naar inhoudsopgave

Op dag 5 staat de Baranco Wall op de planning, volgens sommige ene gevreesde klim. We zullen het gaan zien.

Het is weer heerlijk zonnig als wij vanuit ons Baranco Camp op 3900+ opkijken tegen de Baranco Wall. Het lijkt een enorm steile bergwand van dik 200m hoog en hier moeten wij tegenop. In de praktijk valt het gelukkig mee alhoewel we wel met handen en voeten naar boven moeten klauteren.

Diep respect hebben we wederom voor de porters. Zij doen de klim met een dikke pak bagage op hun rug. We geven ze dan ook alle ruimte om ons… te passeren. Als wij boven zijn aangekomen hebben de porters netjes de tafel gedekt en trakteren ze ons op een kop thee met een hapje… wat een luxe zeg.

In de wolken

Hierna gaan wij glooiend door de wolken berg op en berg af met links steeds de imposante top van de Kilimanjaro.

Het venijn zit uiteindelijk in de staart. Nog even een korte scherpe afdaling met een erg slipperige ondergrond gevolgd door een pittig klimmetje. Aan de voet van deze klim bevindt zich het laatste waterpunt. Vanaf hier moet ook het water voor het volgende kamp gehaald worden.

Wij komen uit in het Karanga Camp op 3995+.

De uitzichten zijn geweldig en Moshi ligt letterlijk beneden de wolken aan onze voeten. Ook blijft de imposante 4566+ hoge Mount Meru aan de horizon erg indrukwekkend boven de wolken uitsteken. Maar de blik richting de top van de Kilimanjaro overtreft alle dimensies met 5895+. De volgende avond gaat het dan eindelijk gebeuren.

Dag 6: Van Karanga Camp 3.995+ naar Barafu Camp 4.673+

Terug naar inhoudsopgave

De opmaat voor de summit day.

In de nacht had het stevig gevroren wat betekent dat je met allerlei laagjes aan in de slaapzak kruipt…. Gelukkig heb ik het niet koud gehad omdat ik op het laatste moment mijn slaapzak geruild had met die van Marcel voor hij ziek terug moest en die slaapzak is echt warmer. Maar ja, als je dan ’s nacht naar het toilet moet dan is het toch even brrr…

Op dag 6 hebben we een ogenschijnlijk korte wandeling. Vanaf het Karanga Camp hoeven we maar een kilometer of 7 richting het Barafu Camp op 4673+. Dat is dus toch nog even een goede 700m klim en de lucht wordt er niet minder ijl bij.

Het is de dag dat we naar de voet gaan van het startpunt van de uiteindelijke laatste klim: Summit Day. De wandeling ging vlotjes en iedereen heeft goede zin. Ik maak wat leuke shots met mijn video camera en voor we het weten zijn we in Barafu Camp.

We hadden tot nu toe continue de indrukwekkende Mt. Meru aan de horizon maar nu we in Barafu Camp zijn krijgen we ook zicht op de Mt. Mawenzi aan de oostzijde met de 5149+ hoge Hans Meyer Peak als 2e hoogste berg van Afrika.

Het is een komen en gaan van wolken. Ik maak wat timelapsjes. We eten vroeg want vanavond om 23.00h PM gaan we beginnen aan de top. Voor de tijd proberen we toch nog even wat slapen…

Dag 7: Naar de top van de Mount Kilimanjaro 5.895+

Terug naar inhoudsopgave

Summit Day…In de avond worden we gewekt en gaan voor een kop thee aan tafel. Iedereen ligt te prutsen met de uitrusting. Heb ik wel genoeg aan of is het te weinig? Yusuf checked iedereen en na wat aanpassingen links en rechts kunnen we gaan. De volgorde waarin we lopen wordt vast gesteld en daar mogen we niet van afwijken.

De hoofdlampjes gaan aan en daar gaan we dan. Acht uur klimmen in het donker, voetje voor voetje en tergend langzaam. Na 2 uurtjes maken we even een korte stop. De temperatuur is inmiddels behoorlijk gedaald en mijn camel waterzak is inmiddels dicht gevroren net zoals de bidons. Sommige van onze groep gebruiken warmte pads in hun handschoenen en dan gaan we weer verder…

Als we omkijken zien we beneden dat een volgende groep ons volgt en verderop nog een groep. Wij zijn niet de snelste vandaar dat we eerder vertrokken zijn. Het is de bedoeling dat we bij sunrise op de kraterrand zijn. Ga je veel later lopen dan heb je meer kans op wolken.

Het begint te kraken

Uren verder; links en rechts begint het te kraken, koude voeten, extra jassen, verstand op nul en doorgaan. Tijd voor een kop thee uit de thermoskan. Met mij gaat het prima. Weer later merk ik wel dat ik mijn longen begin te voelen maar verder geen koude handen of voeten. IJsgroei van de adem zit wel aan mijn jas. Tegen zonsopkomst begint het een slachtveld te worden. Groepen die ons ingehaald hebben moeten stoppen om mensen op te lappen. Ook wij moeten stoppen. Michelle begint last van hoogteziekte te krijgen maar we proberen haar toch naar de top te sleuren. Mentaal is het erg zwaar, Stella Point komt maar niet in zicht.

Eindelijk sunrise… Stella Point

Dan begint het uiteindelijk toch licht aan de horizon te worden. Dat moet het teken zijn dat we er bijna zijn. Net als de zon opkomt zijn we eindelijk bij Stella Point 5756+, op de rand van de krater.

We pakken ons nog even samen voor de laatste loodjes want vanaf hier is het nog een uur lopen en 150m klimmen.

Wel makkelijke ondergrond en het uitzicht is echt overweldigend. Puur op de adrenaline kick vergeet je de kou en alles. Dat geldt niet voor iedereen.

Het landschap van de gescheurde en smeltende gletsjers is fenomenaal, Mt. Meru aan de horizon maakt het af.

Mount Kilimanjaro – Congratulations

En dan zijn we er eindelijk… Mt. Kilimanjaro congratulations 5895+, Roof of Afrika, one of the 7 summits!

Iedereen doet zijn ding, foto zus en foto zo. Hikers met een “missie” poseren met vlaggen of foto’s van dierbaren. Erg indrukwekkend allemaal.

Toch kunnen we hier niet een uur rondhangen maar ik geniet optimaal. Ik film wat, neem de omgeving in me op, kijk in de oude krater en bewonder de gletsjers aan de overzijde van de kegel.

Als laatste verlaat ik met Sonja de top, poseer samen met Sonja om en om voor wat foto’s en lopen dan terug naar Stella Point. Het gaat allemaal veel makkelijker nu. Michelle is met de gids met spoed naar beneden om zo snel mogelijk weer te herstellen, ofwel meer zuurstof in het bloed laten komen. De gidsen hebben wel zuurstofflessen mee maar die worden niet gebruikt. Uiteindelijk beginnen we aan de afdaling, met goede zin.

Afdalen naar Mweka Camp 3100+

De temperatuur stijgt snel nadat de zon is gerezen. De route van afdaling is erg makkelijk en als we bijna bij het camp zijn komen de porters ons tegemoet lopen en nemen de rugzak over. Erg lief van ze. Om 10.00 uur zijn we terug in het Karanga Camp. Mission completed. We eten wat en rusten wat uit, immers het zwaarste moet nog komen; de afdaling naar Mweka Camp. We starten om 12.00 uur.

Hierboven ziet u een luchtfoto van de top waarin ik in licht rood de track heb getekend.

De slingerroute vanuit Barafu Camp naar Mweka Camp gaat eerst over de kam omhoog en dan pas naar beneden via een andere track parallel hieraan.  Je zult niets van de Reusch Krater zien. Het pad was ook niet fijn, ik loop op mijn laatste loodjes. Als we weer in de bush uitkomen zien we ook snel het laatste kamp verschijnen, Mweka Camp 3100+.

Dag 9: Van Mweka Camp 3.100+ naar Mweka Gate

Terug naar inhoudsopgave

De volgende ochtend is het nog 3 uur lopen naar de gate. Al snel duiden we de jungle weer in het hele dikke bomen.

Ik geniet van alles, zelfs van het genieten van Gabe geniet ik. Ieder loopt zijn eigen tempo. We zien nog apen en een terugblik op de top.

Als we uiteindelijk bij de gate zijn staat Marcel ons op te wachten. Een prettig weerzien waar wederzijds de verhalen worden uitgewisseld…

Foto’s van Moshi en omgeving

Tanzania is mooi, vergeet dus niet een paar dagen extra te blijven voor een safari of een bezoek aan een stad.

Meer Afrika: