Roadtrip Zuidwest-Ierland: County Cork en Kerry
Een roadtrip door het zuidwesten van Ierland is een aaneenschakeling van ruige kusten, groene bergpassen, sfeervolle dorpjes en historische bezienswaardigheden. In dit reisverslag nemen we je mee langs de mooiste plekken van County Cork en Kerry, met hoogtepunten als Mizen Head, Healy Pass, Glengarriff, Bantry House en Kenmare.
Na meerdere reizen door Ierland te hebben gemaakt, was het tijd om ook deze spectaculaire hoek van het eiland te ontdekken. Dankzij een gewonnen driedaagse roadtrip via Visit Ireland trokken we naar Bantry en verkenden we het zuidwesten van Ierland via kronkelende kustwegen, indrukwekkende uitzichtpunten en charmante plaatsen. In dit reisverslag lees je alles over onze route door County Cork en Zuid-Kerry.
Dag 1: via Londen naar Cork, Kinsale en Bantry
Vanuit Antwerpen vliegen we met CityJet naar London City Airport en daarna naar Cork. Het is de dag van de Brexit en dat is duidelijk te merken aan de vele mensen die aandachtig het nieuws volgen via krant, telefoon of tv.
In Londen hebben we een stop-over van drie uur, waardoor we even naar de Thames kunnen wandelen. Het is heerlijk zonnig weer. In een restaurantje pakken we eerst een Engels ontbijtje: eggs, bacon and tomato! Daarna lopen we naar de Thames Barrier. Dit is een waterkering die bij extreem weer gesloten kan worden. Het is nu eb. Daarna lopen we Thames Park in en pakken nog een ijsje alvorens we weer naar het vliegveld gaan.
De vlucht naar Cork vertrekt netjes op tijd. Rond een uur of 16.00 landen we, waarna we bij de Hertz-balie de auto oppikken. Alles was netjes voor ons geregeld: volledige verzekering en zelfs een TomTom. De roadtrip door het zuidwesten van Ierland kon beginnen.
Kinsale
Natuurlijk heb ik ook voor deze trip weer het een en ander voorbereid. Het is de bedoeling dat we eerst naar Kinsale gaan voor een traditionele fish and chips. Bij Dino zijn we daarvoor aan het goede adres, maar niet voordat we eerst een wandeling hebben gemaakt door het kleurrijke centrum. Kinsale is een toeristisch plaatsje, beschut gelegen aan een diepe inham.
Na ons bezoek rijden we verder. We wilden eigenlijk nog een tussenstop maken bij de Drombeg Stone Circles, maar we zijn bang dat we dan toch wel erg laat aankomen in Bantry House. We rijden dus in 1 ruk naar Bantry.
Bantry House
We verblijven in een van de oudste landhuizen van Ierland: Bantry House. Het Bantry House is het voorouderlijk huis van de graven van Bantry en is gelegen aan en met uitzicht over Bantry Bay. De titel graaf is vervallen in 1891, maar het huis is nog steeds eigendom van en wordt bewoond door de directe afstammelingen van de eerste graaf van Bantry.
Het huis heeft een belangrijke collectie kunstschatten. De prachtig aangelegde tuin en delen van het huis zijn opengesteld voor bezoek, zodat je de ‘levende geschiedenis’ van dit statige huis kunt ervaren.
De tuin van Bantry
De tuin van Bantry House is geïnspireerd door reizen van de tweede graaf. Hij is aangelegd in Italiaanse stijl over zeven terrassen, met het huis op het derde terras. Er is een parterre op het zuiden. In de tuin aan de achterzijde bevindt zich een fontein, omringd door blauwe regen. Vanaf dit punt loopt de monumentale trap Hundred Steps naar boven, gebouwd van lokale steen en omringd door azalea’s en rododendrons.
Bed & Breakfast Bantry House
In de linker vleugel bevindt zich een Bed & Breakfast-gedeelte waar wij verblijven. Het is even zoeken naar het begin van de oprijlaan, maar we vinden deze aan de rand van het dorp in de vorm van een stenen gebouw met boog en stalen poort. We rijden door de poort en volgen de oprijlaan tussen de bomen en rododendrons voor ongeveer 800 meter, totdat we bij het huis zijn.
We worden vriendelijk ontvangen en krijgen een korte uitleg over een aantal ruimtes die voor ons toegankelijk zijn, zoals de grote bibliotheek met haardvuur. De kamer is uiteraard groot en mooi, met uitzicht op de achtertuin. Nieuwsgierig als we zijn, gaan we snel de boel verkennen en sjouwen door de tuin de trappen op. Het mooie van het landgoed is dat alles niet perfect onderhouden is. Dit geeft de ouderdom net iets meer charme dan wanneer alles strak is.
Na ons verkenningstochtje lopen we de oprijlaan af richting Bantry. We sjouwen een rondje door het vissersdorp, waarna we in een pub met traditionele Ierse muziek neerstrijken. Het is niet druk, maar onder het genot van een pint vermaken we ons wel.
Dag 2 – Mizen Head, Glengarriff en de Healy Pass
In Ierland begin je de dag met een stevig ontbijt, het liefst traditioneel met alles erop en eraan: ei, spek, tomaten, worstjes, witte bonen in tomatensaus, worstsoorten en een rösti. Alles vettig dus… Maar gelukkig staan er een paar schalen met heerlijk fruit, frambozen, yoghurt en nog meer gezonde dingetjes, dus wij doen alles door elkaar. Het servies is speciaal voor Bantry House gemaakt. Overal staat het wapen erop geprint.
Na het ontbijt bezoeken we de oude kamers van Bantry House. Alles is als een museum ingericht. Prachtige slaapkamers, studiekamers, een eetkamer en een zitkamer: prachtig om te zien. Dan ontmoeten we Sophie, een van de nazaten van de graaf van vroeger. Zij raakt met ons aan de praat en dat voelt als een warm bad. Enthousiast vraagt ze naar de prijsvraag die ik gewonnen heb en we praten over de filmopnames van de film Brooklyn, die hier zijn opgenomen. Ze biedt ons nog een rondleiding aan, maar een andere groep en ons tijdschema gooien roet in het eten. We willen voor de middag richting Mizen Head rijden en na de middag naar het Beara Peninsula, met als eindbestemming Kenmare.
Mizen Head
Via allerlei slingerwegen rijden we over de R591 het Mizen Peninsula op door het groene landschap. Bij Kilheangul Burial Ground stoppen we even voor wat foto’s. Het is een typische Ierse begraafplaats met oude en nieuwe kruizen. Dan rijden we weer verder en gaan bij Dunmanus rechtsaf richting de kustweg. Deze is erg mooi, met prachtige vergezichten en mooie rotspartijen. Na een paar kilometer gaan we weer linksaf de berg over richting Goleen en Mizen Head. Wederom zien we prachtige uitzichten over mooie baaien en witte stranden en na een kilometer of 10 komen we bij Mizen Head aan.
Mizen Head is een van de meest zuidwestelijke puntjes van Ierland. De kustlijn is er enorm ruig. Kliffen rijzen hoog op uit de zee. De golven beuken ook bij kalm weer behoorlijk. Daarnaast was Mizen Head zo’n 100 jaar lang een radiostation dat altijd contact onderhield met de schepen op zee. Er schijnen dan ook veel levens gered te zijn door de aanwezigheid van dit station en de reddingsdienst. Heden ten dage is alles perfect toegankelijk gemaakt met nieuwe trappen en een brug. Enige conditie is wel handig. Het oude station is ingericht als museum en het bezoekerscentrum doet er nog een schepje bovenop door alles wat met zee te maken heeft tentoon te stellen. Uiteraard wordt er dus ongeveer 6 euro entree gevraagd.
Wij vonden het in ieder geval zeker de moeite waard. De kliffen zijn nu veilig en goed toegankelijk en zeer goed te bewonderen. Het weer was ook prima. De wind kan hier ontzettend sterk zijn. Onderaan de brug spotten wij twee zeehondjes en aan de andere zijde van het ‘eilandje’ ligt er nog één. Met name het zicht richting het noorden is spectaculair ruig. Aan de horizon kan ik Skellig Michael nog zien liggen.
Crookhaven
Dan gaan we weer verder en nemen de route naar Crookhaven. Wederom een zeer mooie weg, met dan weer links en dan weer rechts water. Crookhaven ligt lieflijk afgelegen aan een baai op een schiereilandje.
Je kunt je voorstellen dat hier alles om de zee draaide en nu ook veel om toerisme. Bij O’Sullivan’s Bar gaan we even naar binnen voor de lunch.
Altar Wedge Tomb
Daarna volgen we de R591 helemaal tot Toormore en pakken een stukje R592 tot aan de Altar Wedge Tomb. De Altar Wedge Tomb is een heilige plek uit 2000 voor Christus waar offers plaatsvonden. Ook het uitzicht op de kustlijn nodigt hier wel uit om even over de rotsen naar het water te klauteren.
We rijden rustig verder door het mooie land tot we bij Ballydehob linksaf de N71 opdraaien richting Bantry. In Ballydehob bevindt zich nog een oude spoorwegbrug over de rivier.
Glengarriff
We houden toch een beetje de tijd in de gaten en rijden in één ruk door naar Glengarriff. Glengarriff is een toeristisch plaatsje en ligt aan de noordzijde van Bantry Bay. Glengarriff ligt centraal voor allerlei uitstapjes en heeft zelf een aantal bezienswaardigheden, zoals een bamboebos en Garnish Island met zijn tuinen. Wij houden het op een wandelingetje naar Seal Point waar we zeehonden hopen te spotten. Deze liggen namelijk op de rotseilandjes vlak bij Garnish Island.
Het is een leuke korte wandeling tussen de groene rododendrons door. Aangekomen op Seal Point zijn de zeehonden alleen met een verrekijker te zien.
Healy Pass
Na onze wandeling snuffelen we nog wat rond in de winkeltjes, waarna we op weg gaan naar de Healy Pass. Via de zuidzijde van het Beara Peninsula rijden we over de R572 tot Adrigole. Daar buigen we rechtsaf de R574 op richting de 330 meter hoge Healy Pass. De zuidzijde is ook wel de mooiste kant. De weg klimt langzaam omhoog, wordt open waarna de eerste schapen zich op de rijbaan melden. We maken diverse fotostops.
De zon wordt telkens afgewisseld door wat wolkjes, wat een mooi lichtspel geeft. Na een paar scherpe kronkels komen we uiteindelijk boven bij een dramatisch Jezus-aan-het-kruisbeeld.
Boven op de pas bevindt zich een souvenirwinkeltje waarvan de eigenaar net wil sluiten, maar we weten toch nog een ijsje te scoren. Het is een heerlijke plek met prachtig uitzicht, tussen de schapen, om ons ijsje te nuttigen.
Uragh Stone Circle en Kenmare
Net over de pas verlaten we County Cork en rijden we Kerry in. De weg duikelt helemaal naar beneden tot aan Lauragh, waar we rechtsaf weer de ring op gaan en de R571 vervolgen tot aan Coornagillagh. Hier gaan we rechtsaf richting de Uragh Stone Circle en Gleninchaquin Park. De stone circles hadden we nog tegoed, dus pakken we die hier maar mee.
Het weggetje is erg smal en kronkelig, met gras in het midden. Na een aantal kilometers wordt het landschap weer open en komen we bij een hek uit. We openen de poort en na een goede honderd meter staan we bij een kleine parkeerplaats. Hier staat een box waar je een bijdrage in kunt deponeren voor het onderhoud van de (privé)paden. Tussen de blatende schapen steken we de bult over, waarna we de Uragh Stone Circle zien met op de achtergrond het prachtige Lough Inchiquin en de watervallen van Gleninchaquin Park.
Het is een hele mooie setting, Ierland puur op zijn mooist. Natuurlijk maken we de nodige foto’s en laten de omgeving op ons inwerken; heerlijk. Dan wordt het tijd om richting Kenmare te gaan, waar we net ten noorden van Kenmare in Lissyclearig een leuke cottage B&B hebben: de Lissyclearig Thatched Cottage. We worden natuurlijk vriendelijk ontvangen en de gastvrouw is zelfs bereid ons naar het centrum van Kenmare te brengen. Hier eten we wat onder Ierse klanken, waarna we een pub opzoeken met ook heerlijke live muziek.
Dag 3 – Glengarriff Woods en Gougane Barra
Vandaag is het alweer de laatste dag, vanmiddag rond 16.00 uur vertrekt het vliegtuig weer vanuit Cork. Toch valt er op de route terug nog het een en ander te bezichtigen. We gaan op pad en na een korte stop in Kenmare vervolgen we de N71 over de 304 meter hoge Caha Pass. Deze is niet zo spectaculair als de Healy Pass, maar toch zeker wel de moeite waard. Als we de pas over zijn, rijden we weer richting Glengarriff. Vlak voordat we het stadje inrijden, gaan we rechts de parkeerplaats op van de Glengarriff Woods Nature Reserve. Hier gaan we de oranje Big Meadow Walk-route wandelen door het “regenwoud”. Door het milde klimaat en de vele regen is de begroeiing weelderig en zeer gevarieerd.
Het landschap is gevarieerd met riviertjes, open vlaktes en dicht bos. De totale wandeling duurt zeker een uur bij prachtig zonnig weer.
Over the Pass of Keimaneigh naar Gougane Barra
Na de wandeling rijden we verder en slaan 8 km voorbij Glengarriff linksaf, via de R584 richting Kealkill. Voorbij Kealkill klimt de weg omhoog over The Pass of Keimaneigh. Voorbij de pas gaan we linksaf naar Gougane Barra.
Bij de ruïnes van het oude klooster en het kerkje St Finbarr’s Oratory op het schiereilandje stoppen we en lopen hier even rond met het fotocameraatje paraat.
Daarna willen we nog een klein rondje wandelen in het park, maar de entree voor het halfuurtje is een beetje te hoog, dus draaien we om en spenderen de centen aan een bak koffie met wat lekkers.
Als we op de klok kijken, zien we dat de tijd op is. We moeten nu op weg naar het vliegveld. Het is wel weer een hele mooie route door het binnenland, waar we van het landschap genieten. We zijn mooi op tijd bij het vliegveld en pikken nog mooi de EK-wedstrijd Ierland-Frankrijk mee, die de Ieren kansloos verliezen.
Met een half uur vertraging vliegen we weer naar Londen, waar onze aansluitende vlucht gecanceld is. Met een bus gaan we naar London Southend Airport, waar een leuk Deens propellervliegtuigje staat te wachten om ons met een uurtje vertraging naar Antwerpen te brengen…
Meer Ierland:
