De Wildnis Trail – Eifel

De Wildnistrail ofwel de Wildernis Trail is een 84km lange wandelroute in de Noordelijke Eifel en loopt van Höfen (Monschau) naar Zerkall. De route loopt nagenoeg geheel door het nationale Park de Eifel. Bij elk start of eindpunt bevindt zich een Eifeltor Informatiecentrum.

De wilde kat als bewegwijzering

De route is onderverdeeld in 4 etappes waarvan de etappe Gemünd – Einruhr bijna geheel het Eifelsteig parcours volgt. Kenmerkend voor de Wilnis-Trail is dat de route veelal om de bebouwde kom heen gaat. Onderweg ergens een bakkerij of een terrasje aan doen is in tegenstelling tot de Eifelsteig bijna niet mogelijk. Het is ook niet zo dat je over smalle paadjes loopt waar je je met handen en voeten door de struiken moet wurmen, nee het zijn gewone wandelwegen. Het logo van de Wilnistrail is de de wilde kat terug te vinden op de houten bewegwijzering.

Wij starten de trail in de omgekeerde volgorde vanuit Zerkall, of om precies te zijn in Nideggen (bonusmiles), zodat wij in het totaal 2900 m moeten klimmen en 2500m dalen.

  1. Zerkall – Heimbach 18 km
  2. Heimbach – Gemünd 22 km
  3. Gemünd – Einruhr 21 km
  4. Einruhr – Monschau 26 km
Nationaalpark de Eifel en de route

Nationaalpark de Eifel en de route

Etappe 1 . Nideggen – Zerkall – Heimbach 24 km

Officieel start de route in Zerkall, wij beginnen echter boven op de berg in Nideggen. Nideggen is een leuk plaatsje met een burcht en wat restaurantjes. Goed voor als we weer terug zijn dus. We lopen door het plaatje richting het kasteel waar we boven op de muren kunnen uitkijken over de Rur en het gebied waar we gaan wandelen.

Burg Nideggen

Uitzicht tijdens de afdaling

We beginnen dus met de afdaling naar Zerkall met een mooi uitzichtpuntje en een wandelpad langs de rivier. Als we deze oversteken komen we bij een Eifel Nationalpark Tor uit met een info centrum. Dan starten we aan de echte wildnistrail. Eerst een stuk door een rustig dal en daarna een stevige klim bergop tot aan de dorpsrand van Schmidt.

Bos en af en toe een wei.

En zo gaat eigenlijk de gehele route, bergop en bergaf, door beukenbossen en naaldbossen. Weinig echte hoogtepunten komen we tegen en we zien eveneens geen wild maar desondanks wel rust en gewoon natuur. Even komen we nog op de vlakte te lopen maar daarna weer bos tot aan de afdaling naar Hasenfeld en Heimbach. Hier lopen we weer een stuk langs de rivier op tot aan de Bahnhof. Hier nemen we de trein terug naar station Nideggen – Bruck. Daar staat ons nog één klim te wachten terug naar het plaatje waar de alom bekende schnitzel op ons ligt te wachten…

Etappe 2: Heimbach – Gemünd 22 km

Dit is een stevige etappe die ik loop in het kader van training voor de West Highlandway in Schotland. Als ik in de ochtend in Heimback arriveer is het even een gedoe met parkeren. Alleen cash geld accepteert de automaat dus ben gewaarschuwd. Ik dacht dat het 6 euro was.

Er hangt een mooie nevelsluier over de Rur, erg fotogeniek. Daarna begin ik aan de route. Deze gaat meteen bergop, en nog verder bergop en nog verder.

De paden zijn afwisselend maar vooral breed. Ik loop liever op single tracks. Het landschap blijft bos met af en toe een vergezicht.

Op ongeveer 1/3 van de route kom ik uit bij een oorlogskerkhof  bij het klooster Mariawald. Hier is een horeca gelegenheid waar ‘Kafe mit Kuche’ geserveerd wordt.

Het oorlogskerkhof

Mariawald

Mariawald

Wederom gaat de route verder door alleen maar bos en nog eens bos waarna ik uiteindelijk in Wolfsgarten uit kom. Het enigste bankje langs de route is helaas bezet dus ik gok op een volgend bankje… Helaas verkeerd gegokt.

Het pad wordt na Wolfsgarten wat spannender met een mooie single track afdaling tot onder aan de rivier de Urft. De rivier is hier nog een beetje opgestuwd. Over een breed pad met fietser en zo gaat het verder tot aan Gemünd. Met wat geluk weet ik toch een bus terug naar Heimbach te vinden.

Urft

Etappe 3: Gemünd – Einruhr 21 km

Dit is werkelijk een schitterende afwisselende etappe. Het is ook onderdeel van de Eifelsteig en ook in dat traject het mooiste stuk. Aanrader dus.

Op weg naar Wollseifen

De route begint met een klim naar een uitzichtpunt gevolgt door een afdaling en weer een klim.

We komen uit bij het Vogelsang complex. Vogelsang is een oud NSDAP opleidingskamp en lag dusdanig verborgen dat het niet door de geallieerden is opgemerkt en dus niet gebombardeerd. Tegenwoordig kun is Vogelsang open gesteld voor bezoekers, er is een sterrenwacht en een zwembad.

De hoogvlakte bij Vogelsang

Na Vogelsang komen wij uit bij het spookdorp Wolseifen. Na de oorlog is het dorp Wollseifen vlak bij Vogelsang ontruimd en onderdeel geworden van een NATO oefenterrein. Heden ten dagen is het weer toegankelijk als natuurgebied. Oude resten van het dorp als schietterrein zijn nog duidelijk zichtbaar.

Het enige restant van Wollseifen, de kerk.

Dan volgt de route verder over een hoogvlakte waarna we langzaam afdalen naar de Urfsee-staumauer ofwel de Urfttalsperre.  Een indrukwekkende stuwdam met prachtige uitzichten over het stuwmeer door dikke bossen omzoomd. De stuwdam is in de oorlog flink gebombardeerd door de geallieerden maar niet bezweken. De Duitsers lieten het meer maar snel leeglopen.

Urfttallsperre

Urfttallsperre

Het pad blijft voor lange tijd de prachtige oevers volgen.

Mooie klimmetjes

Leuke doorkijkjes op het stuwmeer.

Na een paar klimmetjes en door stukken weiland gelopen krijgen we Einruhr in het vizier.

Wandelen net buiten Einruhr

Einruhr

Einruhr

De laatste etappe Einruhr – Höfen

Voor ons de laatste etappe van de Wildnistrail, het lange traject van Einruhr naar Höfen maar de de meeste Wildnistraillopers is dit de eerste etappe. De etappe is lang met ruim 26km en voor ons 900m klimmen best pittig dus.

De zon schijnt al fel als wij in Simmerath de auto parkeren en met bus 68 naar Einruhr gaan. Einruhr lig prachtig aan de Ruhrsee op zo’n 280m hoogte. Wij steken meteen de hoofdweg over en naar een tiental meters scheit het pad zich linksaf van de de Eifelsteig en beginnnen we aan de eerste meteen pittige klim naar ruim 500m hoogte. Voor degene die niet van klimmen houden wordt nog een Leichte variant aangeboden die langs de flanken van de berg gaat.Boven aangekomen gaat het pad meteen weer linksaf steil naar beneden en worden we getrakteerd op uitzicht over het dal van Erkensruhr.

We dalen af naar het dorpje op 320+ waarvan de ene helft prachting in de zon ligt en de andere helft nog in de vorst zit. Een leuk kerkje lopen we tegemoed en er staat nog een oude postkoets opgesteld.

De Dreiborner hoogvlakte

Dreiborner hoogvlakte

Hierna gaat het pad weer meten steil omhoog richting de Dreiborner hoogvlakte waar de naaldbomen plaats hebben gemaakt voor brem. We zitten weer boven de 500m en genieten van de vergezichten. Hierna duikelt het pad weer naar benden tot aan de Wüstenbach waarna wij deze stroomopwaarts volgen langs dikke dennebomen. De beek is tot de rand aangezwollen door al het smeltwater. Twee gelden lag hier nog 30cm sneeuw, door de weersomslag is deze toch snel verdwenen.

Verderop in het dal zijn alle dennebomen langs de beek gekapt om ruimte te bieden aan originele bio-diversiteit. Ook zijn de buizen vervangen door echte bruggetjes zodat de beesjes weer stroomopwaarts kunnen zwemmen.

We pakken even een pauze. Omdat er langs de route geen bebouwing en dus geen horeca is hebben we de gasbrander bij en koken onze eigen warme hap.

Het prachtige ruime beekdal

Narcissen

We steken het plateau over en de weg nr. 258 richting Schleiden en dalen af naar het stroomgebied van de Fuhrtsbach. Hier komen we in het gebied van de Narcissenroute. In het voorjaar staan hier alle weiden langs de oever vol in bloei met narcissen.

De prille meanderende Fuhrtsbach

Uiteindelijk komen alle beken uit in de Perlebach die wij nog volgen tot aan het stuwmeer. Dan is het nog een keer stevig het dal uit klimmen waarna we na een paar honderd meter bij Nationalparktor Monschau-Höfen uitkomen. Hier strijken we neer op het terras van Zur Alten Molkerei waar we onszelf op een stevige schnitzel trakteren. >>> aanrader