Wandeling Hürtgenwald – langs bunkers en graven.

Wie ooit van het Hürtgenwald in de Eifel gehoord heeft zal dit meestal in verband brengen met de tweede wereldoorlog. Eind 1944 vond hier langs de Westwall (Siegfriedline) een zware veldslag plaats tussen de geallieerden (Amerikanen) en het Duitse leger. Er waren ongelooflijk grote verliezen, voornamelijk aan de Amerikaanse zijde. Meer dan 60.000 soldaten kwamen om door grove inschattingsfouten, slechte tactiek en bittere weerstand van de Duitsers. Wellicht is dat de reden dat deze slag, de Slag om het Hürtgenwald minder bekend is dan de Slag om Arnhem of het Ardennenoffensief. Dit pijnlijk hoofdstuk wordt liever vergeten. Tijdens onze 19km lange wandeltocht over hoogvlakte en door dalen zullen wij zeker sporen van deze strijd zien maar vooral ook veel natuur.

Hürtgenwald

Oorlogskerkhof Vossenack

Wij startten onze een wandeling bij oorlogskerkhof Vossennack. Deze begraafplaats is rijkelijk voorzien van informatieborden. Hier liggen 2347 Duitse slachtoffers begraven. Veel graven hebben geen naam. Een paar kilometer terug richting Hürtgen ligt nog een Duits oorlogskerkhof met 3001 slachtoffers. Amerikaanse slachtoffers werden meestal in België (Henri-Chapelle) of Nederland (Margraten) begraven.

Oorlogsgraven Vossenack

De gemeente Hürtgenwald ligt even ten zuidwesten van Düren in het noordelijke puntje van de Eifel. Het bevat onder andere de dorpen Hürtgen, Vossenack en Simonskall. Het gebied bestaat uit hoogvlaktes tot 500m hoog en diep door beken ingesnede dalen zoals de Kalle en Wehebach met dichte bossen op de hellingen.

Vanaf het kerkhof lopen we richting noord, nemen wat short-cuts (klim over hekwerk) en  komen uit in dicht naaldbos van het beekdal van de Wehebach. Deze beek mondt 5km verderop uit in de Wehebachtalsperre, een stuwdam gebouwd eind jaren 70.

Moorlandschap Todtenbruch

We steken de beek over en wandelen omhoog richting het hoogveengebied de Todtenbruch. Dit natuurgebied is prachtig voorzien van een vlonderpad zodat de ondergrond niet vertrapt wordt en wij niet wegzakken in de modder. Er staan informatieborden met kuilen om de opbouw van de ondergrond uit te leggen. We lopen op de splitsing even naar rechts omdat er een kapot geschoten bunker ligt, nr. 359/360. Dan draaien we weer om en vervolgen het pad richting de Ochsenkopftrail.

Todtenbruch

Todtenbruch

Ochsenkopftrail

We steken de B399 over en lopen om de Peterberg (492+) heen het ruime bospad op. Ruim, omdat hier in 2019 gigantische windmolens geplaatst zijn. Een beetje controversieel wel, bos kappen op historische ondergrond voor groene energie.

Het pad heet het Ochsenkopftrail genoemd naar de berg Ochsenkopf (485+) en is een Historische Wanderweg. Het bos ligt hier bezaaid met kapot geschoten bunkers van  de Westwall. De bunkers waren in de jaren 30 aangelegd en ten tijde van de 2e wereldoorlog eigenlijk al gedateerd. Er is hevig gevochten alvorens dit stuk bos in Amerikaanse handen kwam.

Bunker 107

Bunker 113

Jaren later zijn hier nog stoffelijke resten gevonden van o.a. Robert Cahow. Een kruis met een helm en een berg stenen markeert de plek.

Robert Cahow werkte als vrijwilliger voor het Amerikaanse leger en hielp gewonde soldaten. Tijdens één van deze acties op 13 december 1944 stapte hij op een mijn en kwam om. Waarschijnlijk hebben Duitse hebben hem begraven… pas in 2000 werd zijn graf ontdekt.

Simonskall

We steken de Düren Strasse over en wandelen verder over de flanken van de berghelling met een prachtig uitzicht over het Kall dal.

Kall dal

Uiteindelijk komen we bij het MTB downhill parcours uit en dalen dan af naar Simonskall aan de Kallbach. Een rustig dorpje met een aantal hotels. Hier pakken we na 10 kilometer wandelen een pint op het terras van het authentieke Landhotel Kallbach.

Simonskall

Simonskall

Na onze pauze steken we de rivier over en komen we uit bij bunker nummer 59. Deze is nog intact gebleven.

We volgen de berghelling aan de zuidkant van de Kallbach enkele kilometers lang, afwisselend met uitzicht over het dal of door het dichte bos.

Kall dal vanaf de zuidelijke helling

Uiteindelijk komen we uit op het Kallpad of Kallweg.

Kallweg en Kallbrug

De missie van de geallieerden in 1944 was het veroveren van het zuidelijk gelegen Schmitt. Hiermee hoopte ze controle te krijgen over de stuwdam van de Ruhrsee. De Amerikanen hadden Vossenack reeds in handen en dachten er te gemakkelijk over om met tanks via de Kallweg het dal over te steken. De hellingen waren erg steil, er lagen mijnen, het was modderig en het pad raakte keer op keer geblokkeerd. Heden ten dagen ligt er nog steeds een kapotte tankrups in het pad.

Kallweg – Rups van een Sherman tank

De aanval resulteerde in één groot drama, ingesloten gewonde en vermoeide soldaten konden niet meer terugtrekken. De Duitse legerarts, Dr. Stüttgen wist gelukkig een aantal gevechtspauzes in te lassen en hielp de Amerikaanse soldaten nabij de Kallbrug. Een monument op de brug “A time for healing” herinnert nog aan de strijd.

Voorbij de brug ligt de Mestrenger Watermolen. Deze was tijdens onze wandeling niet te bezoeken dus liepen we in stevige pas verder door het dal en nemen uiteindelijk de kortste route naar de auto terug. Dit resulteert in een beklimming over een dicht gegroeid pad omhoog. Niet handig maar wel avontuurlijk. Uiteindelijk moeten we nog een dikke kilometer over het asfalt en arriveren na 19km bij de auto.

Download hier de GPX file van de wandelroute:
Wandelroute Hürtgenwald - langs bunkers en graven (2 downloads)

Meer wandeltips in Duitsland: