Nieuw Zeeland

Wereldreis: reisverslag Nieuw Zeeland uit dagboek.
nz-flag1-s

Nieuw Zeeland

Het tijdsverschil tussen Zuid Amerika en Nieuw Zeeland is een vreemde zaak.  Als je dus op vrijdag 18.00 vertrekt, je vlucht 13 uur duurt, kom je pas op zaterdagavond 22.00 aan (30 uur), je mag hier dan weer het tijdsverschil vanaf trekken.  In het  meest vreemde geval vertrek je vandaag en komt overmorgen pas aan en dat alles heeft natuurlijk te maken met de datumgrens. Je bent dus ver van huis…

verwegnapier

Ver van huis…

Een ander verschijnsel op het zuidelijk halfrond is dat de zon ’s middags in het noorden staat, logisch maar toch. De Poolster zul je hier ’s avonds dus ook niet aan de hemel zien staan maar wel de tegenhanger; Crux ofwel the Southern Cross. Deze groep sterren is o.a. terug te vinden op de vlaggen van Nieuw Zealand, Australië en Brazilië.


Grotere kaart weergeven

auckland

Auckland

Het is 22.00 uur en omdat het voor ons ritme  7.00h was waren we vrij wakker. Bij de douane werd mijn kaas en boter, verzamelt en bewaard uit de eetpaketten in het vliegtuig, in beslag genomen vanwege vreemde ziekten op het eiland. We probeerden in een park bij het vliegveld wat te slapen maar omdat het steeds harder begon te regenen zijn we om 5.30 het vliegveld weer ingevlucht. Om 7.00h liften we de stad in  om te of we post op konden halen. We hadden snel een lift en werden midden in het centrum afgezet. Veel sjieken hoge gebouwen en dure winkels.

Verder is op zaterdag veel gesloten maar Poste Restante gelukkig niet (email kenden we nog nauwelijks). Ik had drie brieven; Pa en Ma, Marcel en de buren. Na de fotorollertjes op de post gegooid te hebben en in een 2e hands zaak een gasbrander gekocht te hebben gingen we richting Wellington liften. Al vrij snel kregen we een lift naar Hamilton en vervolgens op advies naar Taupo door gelift. Je hebt hier gigantische bossen, thermaalbaden en de eerste thermische energiecentrale ter wereld. Ik zit nu in de tent aan een riviertje (wild camp), ben bekaf door de jetlack. De eerste indruk van N.Z. is goed. Erg schoon, vriendelijk en goedkoop. Het landschap was vandaag nog niet echt sensationeel.

Zondag 17-01-1993 Taupo 30oC 15.00h

Vandaag zijn we maar overgegaan tot een rustdag. We staan wild te kamperen langs een riviertje. We zijn niet de enige, er staat nog een NZ. Jongen waarvan we morgen een lift naar Wellington kunnen krijgen. De zon is erg heet maar de temperatuur nog geen 30oC. N.Z. ligt veel dichter bij de evenaar als Europa. We houden ons bezig met wat slapen, zwemmen in het ijskoude water en wat schrijven. Het geld is op dus morgen eerst naar de bank.

Dinsdag 19-01-1993 Wellington 13.00h 20oC

Gisteren hebben we de hele dag gelift. We kregen één lift zo’n 250km naar Palmerston North. Van hieruit in korte stukjes naar Wellington gegaan. Tijdens een lift werden we op de thee uitgenodigd.

noordereilandopegnaarwellington

Onderweg naar Wellington

In Mana hebben we overnacht. Dit was een hel, we hadden de tent een beetje uit de wind langs het spoor gezet, maar de hele nacht door waaide onze half plat en bleven de treinen voorbij razen. (we dachten dat dat hier wel rustig zou zijn) Ook Wellington was niet veel bijzonders, veel nieuwe en hoge gebouwen. We zitten nu op de boot naar het Zuidereiland te wachten. Die vertrekt om 16.00h en doet er 3 uur over. We hadden besloten gezien de naderende herfst eerst het koudere Zuidereiland aan te doen en daarna het Noordereiland.

Woensdag 20-01-1993 Kaiepoi 19.00h

De boottocht was niet echt sensationeel maar wel lekker duur fl35,-. In Picton gingen we weer aan land, samen met tig andere rugzakkers e.d.. Na wat rond gelopen te hebben liepen we de stad uit op zoek naar een campingplaats. Dit viel goed tegen, of het was bewoond terrein of begroeide schuine hellingen. Ten einde rade onze duim maar opgestoken en verhip, er stopte een  auto om ons vervolgens 30km verder in Blenheim bij een camping gedropt te worden. De camping was wel duur maar kon na 5 dagen ook geen kwaad. Overigens Blenheim was een beter uitgangspositie om naar Christchurch te liften. Met veel mazzel kregen we een lift via Kaikoura naar een voorstadje van Christchurch, ruim 300km. Onderweg nog bij een zeehondenkolonie gestopt. We kamperen nu in het bos langs een rivier.

Donderdag 21-1-1993 Lake Pukaki

Na vanmorgen heerlijk ontbeten te hebben zijn we weer op pad gegaan. Het liften uit Christchurch ging moeilijk. Deze stad met 300.000 inwoners  hebben we verder niet bezocht omdat alle steden en dorpen op mekaar lijken en niets bijzonders te bieden hebben.

Enfin, na 2,5 uur stijfkoppige (Engelse) types voorbij te hebben zien rijden kregen we een lift naar Geraldine vanwaar we vrij makkelijk door konden liften (met geluk) naar Lake Pukaki dat aan de voet van Mount Cook  ligt; met 3766+ de hoogste berg van N.Z..

Onderweg hebben we nog een tussenstop gemaakt bij Lake Tekapo. Het was allemaal heel anders dan ik me had voorgesteld, dacht ik aan dichtbeboste pitoreske meren en dorpjes, bleek het een ijskoude poel in een toendra-achtige vlakte waar gras en mos de overhand hebben. We werden op het kruispunt naar de Mt. Cook gedropt waar ik dacht dat er een dorp moest zijn, maar we in feite op een soort Boliviaanse hoogvlakte staan. Kampeerstekkies genoeg! Na heerlijk goedkoop gekookt te hebben (kant en klare maaltijden uit blik voor fl0,80) , mijn rugzak weer eens gerepareerd te hebben duik ik nu m’n nest in.

Vrijdag 22-01-1993 Mt. Cook 18.00h

Het had de hele nacht licht geregend maar de stevige wind en het zonnetje had vanmorgen alles weer snel droog. Vervolgens gingen we dus op een T-kruispunt midden  op de vlakte proberen te liften. We hadden weinig hoop, geen verkeer en wat er reed waren toeristen. Maar na zo’n 30 minuten stopte er toch een busje met was toeristen die een tracking van 4 dagen gingen doen, mazzel dus en wij waren in Mt. Cook.

nieuwzealand

Liften naar Mount Cook

Na de bagage op het toeristenbureau gedumpt te hebben, hebben we een drie uur durende bergwandeling gemaakt. Het weer was perfect al is de wind erg sterk. Er is hier een gratis kampeerterrein met voorzieningen. We liggen tussen de hoge bergen en gletsjers in het Interlaken van N.Z.. Morgen willen we en wat langere tocht maken.

glacier_map1

Kaartje omgeving Mount Cook

Zaterdag 23-01-1993 Mt. Cook 18.00h

Mount Cook Village ligt op een hoogte van 762m. Vergelijk je het landschap met de Alpen dan zit de boomgrens ergens op 1500m, hier tref je op die hoogte al volop sneeuw aan. Vandaag zijn we om 9.54h op pad gegaan om een poging te doen de Mueller hut op 1760m te bereiken. Of we helemaal naar boven sjouwden hing af van het uitzicht onderweg op de gletsjers en Ton zijn conditie. Dit was niet echt fantastisch dus zijn we naar de hut geklommen. Vooral het laatste stuk was mooi. Goed uitzicht op de gletsjers waar iedere keer vanaf de top lawines op neer donderden.

Jaarlijks valt er 150m sneeuw op de Mount Cook wat voor veel instabiliteit zorgt. Zo is er jaren terug een deel van de top afgeschoven. 40% van het Nationale Park Mount Cook ofwel Aoraki is bedekt met gletsjers. Aan de andere zijde van de Southern Alps op het Zuidereiland valt zo’n 8m regen per jaar. De bergen houden de regen tegen hetgeen de grote hoeveelheid sneeuw verklaart. We zagen hier mooie eivormige wolken opstijgen, een lenticular wolk, hetgeen duid op grote verticale luchtstromen.

image001

Lenticular wolk boven Mount Cook

Het was de moeite waard al had Ton weer problemen het tempo bij te houden. Slechte schoenen en een zere knie waren dit keer de oorzaak. Ondanks een dikke laag zonnebrand factor 15 ben ik toch verbrand. Morgen maken we nog en trip en dan reizen we maandag verder.

Maandag 25-01-1993 Omarama

Gisteren nog een kleine wandeling gemaakt door de Hooker Valley gemaakt en ons heerlijk in een openbare douche ontsmet. Vandaag zijn we weer doorgereisd.

Het weer is omgeslagen en met veel mazzel vanmorgen een lift naar Twizel gekregen. In Twizel hebben we vervolgens zo’n beetje de hele dag langs de weg gestaan.  Voor vannacht is er 10cm regen voorspeld. Dit is de reden dat we voor het eerst onder een brug liggen. Vanmorgen zagen we al een tent 5m hoog de lucht in waaien en aangezien mijn tent zo lek als een zeef is en door de wind platgedrukt wordt liggen we hier beter. Morgen willen we richting Dunedin gaan waar Albatrossen en Pinguïns zitten. Zojuist hebben we een heerlijke chili-con-carne op.

hoteldupont

Under the bridge…