Cappadocia

De ballonvaart

Na een paar uurtjes slapen gaat de wekker. Binnen 5 minuten staan we buiten en wachten op het busje. Na niet al te lang wachten worden we opgepikt waarna nog een aantal andere toeristen op gaan halen. De nationaliteit van de anderen is voornamelijk Japans. Als het busje vol is rijden we naar Avanos waar Atmosfer Balloons hun ontvangsruimte en kantoor heeft zitten. Hier staat de koffie klaar om even wakker te worden inclusief wat kleine hapjes. Als alle busjes gearriveerd zijn worden er na wat instructies nieuwe groepen ingedeeld en gaan we met het busje richting de opstijg plek.

2016-06-12_15.47.10Ik vroeg me van te voren af waar we opstijgen, waar vliegen we naartoe en dan nog landen? Welnu, we stegen op midden in de Rose Valley waar we gisteren gefietst hebben. Als uit het niets zien we overal luchtballonnen boven de bomen, struiken en bergen uitkomen. Een aantal kiest al voor het luchtruim. Onze ballon ligt nog plat en wordt vol geblazen met warme lucht. Langzaam vult de ballon zich en ineens zoek hij de weg naar boven. Dat is ook het moment om in te stappen. We zitten met ongeveer 15 personen in de ballon. Al snel maak de ballion zich los van de aarde en klimt langzaam enkele meters. Niet meer want het is de bedoeling dat we eerst rakelings over de rotsen en akkers drijven. Dat lukt aardig. Er zijn momenten dat je uit zou kunnen springen.

Het beeld van de ruim 100 ballonnen die deze ochtend opstijgen is surrealistisch mooi. De nabije aanwezigheid van andere ballonnen maakt de vlucht echt bijzonder. We gaan langzaam richting het noordoosten en zien het dorpje Çavuçin waar we gisteren gefietst hadden onder ons. Vanaf dit punt wordt er flink gas gegeven. Je voelt de hete vlam en we stijgen enkele honderden meters. Ineens voel je de diepte in de benen, je ziet het landschap weidser worden en de lichte nevel in de vallei wordt zichtbaar. Plots breekt dan ook de opkomende zon door waardoor alles nog mooier wordt.

Ik let even niet op onze vaarrichting maar het blijkt dat in de bovenste luchtlagen de windrichting omgekeerd is. We gaan weer terug naar waar we vandaan kwamen! Wederom zien we de Rose Vallei onder ons verschijnen. Hier zetten we ook langzaam de daling weer in. We gaan richting het panoramapunt waar we gisteren thee gedronken hebben in de luie stoel. Onder ons zien we hele hordes volgbusjes en wagen rijden.

Alle instructies voor de landing waren overbodig. De condities zijn zo goed dat een zachte landing te verwachten is. We zien onze volgwagen met de aanhanger. Het klinkt bijzonder maar onze ballonvaarder presteert het om precies op de aanhanger te landen!

Deze smooth landing moet dan natuurlijk gevierd worden met champagne. We krijgen nog een certificaat en maken nog wat foto’s voordat we weer met het busje terug gaan. Dit was in ieder geval echt een topper wat zeer de moeite waard en en ik zeker  niet had willen missen! Doen dus als je in Cappadocia bent.

Onderstaand de video van de ballonvaart over de Rose Valley.

Terug bij het hotel kunnen we zo aanschuiven bij het ontbijt. Het is nog maar een uurtje of 7 dus tijd zat. Na het ontbijt klimmen we nog even de berg op waarin ons hotel is uitgehakt. Er is wederom een wonderschoon uitzicht te bewonderen van 360 graden.

Naar Kayseri door een diversiteit aan landschappen

Eindbestemming van deze dag is Kayseri waar we morgenochtend op het vliegtuig moeten. We rijden daar natuurlijk in een mooie omweg naar toe. Via Ürgüp, Mustafapassa rijden we naar Taskinpasa. Het landschap is wederom mooi met wat meer groen er in. We stoppen weer bij wat tufsteen zuilen en het domein van een imker. We houden links aan en via Kavakkoi krijgen langzamerhand uitzicht over de vlakte van de Çöl Gülö gelegen aan de voet van de 3916m hoge Erciyes berg. We volgend de kaasrechte weg door deze moddervlakte, stoppen voor wat foto’s en rijden dan doer naar het stadje Develi. Ook dit plaatje doet authentiek aan, geen toeristen, geen soevenierswinkeltjes e.d. maar gewoon het normale Turkije met vriendelijke mensen.

Ondanks de ramadan is het geen probleem om de plaatselijke lekkernij de proeven, de Devili Civikli. Een soort langwerpige pizza. Devili ligt aan de de voet van de berg. Een weg voert ons naar de andere zijde waar Kayseri ligt. Helaas is het bewolkt zodat we de top niet kunnen zien. We maken dan ook geen stop en rijden door de stad in. Ons hotel is ditmaal het centraal gelegen goedkope Hilton.

Kayseri

kayseri

Uitzicht over hartje Kayseri

Vanuit ons hotel loop je zo het Maydan Park in waar allerlei festiviteiten georganiseerd worden i.v.m. de ramadan. Het lijkt op een soort kerstmarkt. Van hieruit steken we het grote plein over en komen bij de oude stadsmuur uit waarachter zich de bazaar bevindt. In te tegenstelling tot Istanbul worden hier alleen nuttige dagelijkse producten verhandeld. Er zijn geen toeristen dus ook geen toeristen prullaria. Opmerkelijk is ook dat we niet om de haverklap aangesproken worden. Eenmaal rechts achterin de bazaar beland kom je in het oudste deel waar nog schapenwol wordt verhandeld.

 

We struinen wat rond door de stad, bezoeken wat oude gebouwen en eten er een hapje. Verder is Kayseri gewoon een flink uit de kluiten gegroeide provinciestad waar alles te koop is, de mensen vriendelijk zijn en geen toerist te bekennen is. De buitenwijken van de stad zijn volgepropt met ontelbare flats van 10+ verdiepingen wat de stad zeker vauit de lucht een bizarre aanblik geeft als we de volgende ochtend vroeg per vliegtuig het gebied verlaten…

kayserii_1