Cappadocia

Cappadocia

“Cappadocië, geplukt uit een grillig sprookje en neergezet op de grimmige Anatolische vlakte, een geologische rariteit van bezaaide heuvels, rostformaties en torenhoge keien van bovenaardse schoonheid.”  citaat Lonely Planet

cappadocia00_01

In juni 2016 stond onze trip gepland naar Centraal Anatolië in Turkije: Cappadocia. Cappadocia is een vulkanische streek die bekend staat om zijn bizarre tuf- en karststeenlandschap. Het hoogtepunt is het Nationale Park Göreme en omgeving wat op de Unesco lijst staat. Er bevinden zich oko vlaktes en hoge bergen en vulkanen in dit gebied. We vliegen vanuit Düsseldorf met een goedkope vlucht Pegasus Airlines rechtsreeks op de stad Kayseri.

De reis er naar toe

Het is woensdagmorgen als we de grens passeren en op weg gaan naar Düsseldorf Airport. Bestemming Turkije, maar dan niet een all inclusieve vakantie ergens aan de Middellandse Zee. We gaan naar Kayseri, een stad met meer dan 1 miljoen inwoners gelegen in het hartje van Turkije. Samen met hoofdzakelijk bejaarde Turkse migranten die hun thuisland gaan bezoeken stappen we in het vliegtuig en vliegen in een kleine 4 uur tijd naar Kayseri. Eenmaal geland valt er net een bui dus haasten we ons snel naar de terminal. Met de online gekochte visum (entreekaartje?) mogen we probleemloos het land in. Dan even een fles Bacardi scoren en natuurlijk de huurauto oppikken. Het is alweer droog als we het vliegveld af rijden en op weg gaan richting Göreme.

Alles ziet er netjes, schoon, verzorgt en westers uit. Vorig jaar gingen we naar Marokko maar elke vergelijkenis is niet op zijn plek. Kayseri is volgebouwd met honderden flats van meer dan 15 verdiepingen, dat geeft de stad toch een aparte aanblik. De vaak nieuwe flats zijn fraai vormgegeven zodat het niet de bekende Oostblok of Franse banlieue uitstraling heeft. De wegen zijn prima. Er ligt een uitgebreid snelwegennetwerk rondom de stad dus rijden we probleemloos de provincie Kayseri in.

Eenmaal de stad achter ons gelaten te hebben maken we een stop bij een tankstation met restaurant waar we de eerste thee en döner bestellen. We kopen wat drinken, chips en koekjes voor onderweg. De rit is ongeveer 70km door heuvelachtig landschap en met weinig verkeer op de weg. Vlak voor Avanos gaan we linksaf richting het Zelve. Hier komen we op een parkeerplek en een hek waar men entree vraagt. Omdat het laat is, is alles dicht en uitgestorven. we lopen wat rond en duiken in de eerste tufsteengrotten.

Feeënzuilen

Een eind verderop komen we bij de eerste feeënzuilen. Ook hier is alles ingericht om busladingen met toeristen te ontvangen, voorzien van hekwerk en een kassa. Ook hier is alles dicht dus maken we wat foto’s en rijden verder op weg naar ons hotel in Göreme. Morgen hebben we tijd genoeg om alles rustig te gaan bekijken, ons enige zorgpuntje is het weer. Ondanks dat het al juni is wil de  zomer hier nog niet echt vlotten met 20 graden en bewolking.

Göreme

We verbleven in het Local Cave House. Een mooi hotelletje met kamer die uitgekapt zijn in de tufsteen rotsen en een leuk zwembad. In de avond duiken we het stadje in. Het is rustig, er zijn weinig toeristen terwijl het aanbod groots is. We nemen alle drie een traditioneel potje Testi Kebabi. Een aardewerk potje, gesloten waarin kip gaar is gestoofd geserveerd met rijst. We sluiten de dag af met een potje bier wat hier ondanks de ramadan overal geschonken wordt.